تبليغاتX
وبلاگ "آخر الزمان"

وبلاگ "آخر الزمان"

هر نوع نقل قول و استفاده از محتويات اين وبلاگ با ذكر منبع و نام نويسنده أن مجاز مي باشد

محتویات سایت آخرالزمان

 

الف : کتابخانه عرفانی ما - بیش از دویست جلد از کتابها و رساله های تحقیقی و عرفانی استاد خانجانی که تا کنون منتشر نشده در این سایت بطور کامل و رایگان در اختیار همگان قرار گرفته شده است . برای دانلود هر یک از کتابهای ذیل بر روی آن کلیک فرمائید . می توانید مجموعه این آثار را در کامپیوتر خود ذخیره کنید .

1- ابر انسان 2-افسانه پسامدرنیزم (کندوکاوی در ذات سنّت و مدرنیته و پست مدرنیزم)  3- الممنوع(امّ الکتاب ) 4- امامیه و مکتب اسماعیلیه 5- چه باید کرد(دستور العملی در آداب بهزیستی و هدایت آخرالزمان)  6- درد خدا 7-در وادی فنا  8- در وادی عبودیت  9- در وادی تنهائی 10-دعای عرفه آخرالزمان 11- عین الیقین(تفسیر عینی آیات محکمات قرآن) 12-علم ، فلسفه ، عرفان ، هرمنوتیک(از منظر معرفت شیعی) 13-فلسفه وجودی مرد(کاوشی در ذات نرینه گی ) 14- فلسفه وجودی زن(کندوکاوی در ذات زنانه )  15- فلسفه زمان(در جستجوی زمان از دست رفته) 16- فلسفه عرفان درمانی 17-فلسفه ارتباطات(وجود سوّم) 18- فلسفه غرایز(بوده شدگی انسان) 19- غزل هستی 20- حقیقت چیست ؟  21- حق الیقین(2000حکمت) 22-هستی بایستی «خودشناسی عرفانی من»(چگونه انسان همان است که باید باشد) 23-حکمت ازلی و فلسفه آخرالزمان(کشف حجابی از تاریخ تمدن) 24-هزار لبّ لباب «سخنان قصار حضرت علی (ع)» 25-اینست انسان(فلسفه اراده و هنر از میان برخاستن)  26-کندوکاوی در حقوق(الحاقّه) 27- کاتاچوو«بازی کودکانه»(پدیده شناسی بازیهای روانی بشر) 28- کتاب چیزها(فلسفه وجودی اسلام) 29-خاطرات حواس 30- خلقت دوباره(مکتب اصالت معرفت) 31- قرآن الساعه(تفسیر و تعیّن و تأویل موضوعی قرآن از منظر امامت)  32-خداشناسی طبیعی(سیر پیدایش خدا در انسان) 33-مادیت آدمی 34-محاق 35-ماهی سیاه کوچولو«ادامه داستان» 36-من و تو(ترجمه اثری از مارتین بوبر) 37-معماهای عرفانی(یادآوری سئوالاتی از یاد رفته)  38-معمای آزادی  39-مصاحبه ای با آدمها(کشکول من) 40-رجعت شریعتی(نظری بر هویت عرفانی دکتر علی شریعتی و انقلاب اسلامی) 41-راز مگوی عشق 42- سرّ واژه(کندوکاوی از ذات زبان بشری) 43-شناخت شناسی(زمینه ای بر مکتب اصالت معرفت) 44- شوکران حقیقت(هفت وادی معرفت) 45-یگانه(777راز توحیدی) 46-زندگینامه ماوراء طبیعی من  47- غزل عشق «اشعار عرفانی»  48- فلسفه جهانی دین  49-مالیخولیای پزشکی(فلسفه طب)  50- فرهنگ خان جانی(نمونه ای از فرهنگ عرفانی لغات)   51-غزلی ز دگر سو(ترجمه برگزیده اشعار ادگارآلن پو)   52-حضور و فناناپذیری(ترجمه اثری از گابریل مارسل ) 53-جانشین خدا  54-خداشناسی عرفانی(توحید درآئینه امام)  55- مبانی خودشناسی عرفانی(ارکان عمومی معرفت نفس)    56-پایان فلسفه(فائق آمدن بر ماوراءالطبیعه ترجمه اثری از مارتین هایدگر)   57-تراژدی کافی نیست(ترجمه اثری از کارل یاسپرس)   58-پدیده شناسی ایمان(ترجمه اثری از پل تیلیخ) 59-مبانی ریاضیات عرفانی(فلسفه اعداد)  60- آیا است، است؟(نجوائی با خویشتن)  61- خداشناسی اجتماعی(خودآموز تربیت عرفانی)  62- علی (ع) شناسی  63-تاریخچه انقلاب ایرانی در عصر جدید   64-در وادی عشق(دل شناسی) 65- من - تو - او(جان ، جامعه ، خدا)   66- محمّد (ص)شناسی      67- اسرار صلوة(فلسفه نیایش )  68- امام زمان (عج) کیست؟(فلسفه ناجی موعود)  69- فلسفه ازدواج و زناشوئی (آدم و حوا)   70- فلسفه اندیشه گری بشر (خود آگاهی)    71- از خود تا خدا (خداشناسی انسانی)   72- فاطمه (س)شناسی(فاطمه ، فاطمه نیست)  73- سلمان شناسی(هویت معنوی سلمان فارسی)   74- سلوک روحی عیسی ابن مریم (ع)(مسیح شناسی)   75- ابراهیم(ع) و هاجر شناسی (ایمان شناسی) 76- آدم شناسی  77- کندوکاوی در اصول (جلد اوّل)(پدیده شناسی عناصر فرهنگ و تمدن)  78-کندوکاوی در اصول (جلد دوم)   79- کندوکاوی در اصول (جلد سوم)   80- کندوکاوی در اصول (جلد چهارم)  81- فلسفه انقلاب (فلسفه انقلاب ، فلسفه سرنوشت ، فلسفه پیروزی)  82- الفبای تعلیم و تربیت   83- فلسفه امپریالیزم  84- ناگفته ها و ناشنیده های عصر ما ( گفتگوئی خصوصی با استاد علی اکبر خانجانی )  85- عشق عرفانی  86-  زن شناسی  87- فلسفه حجاب  88- ابن زیاد و حرّ ( بودن یا نبودن)  89- مرگ سفید (قیامت دل)  90- مقدمه ای بر قرآن شناسی  91- فلسفه اعتیاد   92-فلسفه عدالت 93 - گرایشات عرفانی و ضد عرفانی عصر ما  94- عرفان بدن  95- مولوی شناسی  96- فلسفه کمونیزم 97- فلسفه ناز  98- توبه نامه  99- زردتشت شناسی  100- زن کامل(سلوک روحانی طاهره قرةالعین)   101- فلسفه مرگ  102- موسی(ع) شناسی  103- شجره ممنوعه  104- یوسف شناسی (تجربه ای کامل از زندگانی)   105- آداب المریدین   106- مقدمه ای بر وحدت وجود (توحید عملی)  107- سرّ سکوت  108- خضر شناسی   109- فلسفه اخلاق عملی    110-در وادی عصمت  111- روانشناسی نژاد پرستی 112- فلسفه بلا (راز ایمان)  113-پدیده شناسی جامعه روحانیت 114- پدبده شناسی وحی   115- هستی شناسی عرفانی  116-حکمت نوری (اشراق-تأویل نور)  117- معنای وجود   118-نظری به شخصیت امام جعفر صادق (ع) (مذهب جعفری) 119-نقدی بر ادبیات عرفانی  120- از زیبائی مردن (یکبار دگر ابوذر)  121- ساقی نامه (هستی شناسی عاشقانه)  122- الفبای خودفریبی بشر (روانکاوی غرور)  123- حسین شناسی (قیامت شناسی-شرح جمال) 124-خداپرست کافر (سلوک روحی فردریک نیچه) 125- بهشت در دوزخ (حیات عرفانی)  126- پدیده شناسی علم   127- پدیده شناسی هنر (فلسفه خلاقیت)  128- جبر و اختیار (قضاء و قدر) 129-راز جاویدان (فلسفه حال) 130- سلوک روحی صادق هدایت  131- حلاج شناسی ( محاکمه حلاج) 132- عشق بازاری  133- عقل چیست ؟  134- فلسفه عشق الهی  135- فلسفه وجود  136- شاید تو باشی (راز رابطه)  137- مثلث عشق  138- وادی هفتم(تفرید و تجرید) 139- خداشناسی ربوبی (رب شناسی)  140- مانی و مزدک (پیامبران حکمت و عدالت و دین واحد جهانی)  141-مهاتما گاندی (جانشین مردم - بانی عرفان اجتماعی در عصر ما)  142- محمد حنیف نژاد (ایدئولوگ سوسیالزم شیعی)  143- معراج نامه  144- مارکس شناسی  145-یکبار دگر شریعتی  146- سلوک روحی روزبهان بقلی شیرازی 147-شیعه شناسی  148- من و ابن عربی (سلوک روحی محی الدّین عربی - بانی فلسفه وحدت وجود)  149- هانری کوربن (فرستاده مسیح بسوی مهدی) 150-حقِّ بودن 151- امام زین العابدین (ع) (بزرگترین روح بیننده)  152- دردنامه (سیره ایّوب نبی) 153- ن والقلم (معرفت شناسی قرآنی)  154-معنای وجودی مهدی موعود (منتظِر و منتظَر) 155-مریم مجدلیه(اسوه نجات زن مدرن)  156- سلوک روحی ملاصدرا شیرازی  157- احوال و سیره امام حسن مجتبی(ع)   158- سیره امام محمد باقر(ع)(بانی علم تأویل و هرمنوتیک)  159- سیره امام موسی کاظم (ع)  160- سیره امام رضا (ع) 161-سیره امام جواد (ع) 162- سیره امام هادی (ع)(امام دهم)  163- سیره امام حسن عسگری(ع) 164- سلوک روحی شیخ الرئیس ابوعلی سینا(حکمت و حکومت) 165- سرّ الاسرار  166- حق و باطل  167- نظر بازی ما (جستجوی تصوّف در قرآن)  168-پدیده شناسی ذهن(شناخت شناسی شیعی) 169- شبی با خدا(گفتگوئی با خدا) 170- سلوک روحی لائوتزو(پیامبر فلسفه وحدت وجود) 171-استاد محمد تقی شریعتی (بنیانگزار اسلام ایرانی در تاریخ معاصر) 172-گزارش آخرین وضعیت بشری(از دیدگاه معرفت نفس)  173- اشراق قرآنی 174- من و حوا 175-معنا شناسی(علم تأویل - معنای معنا)   176-راهنمای سیر و سلوک عرفانی (هفت وادی) 177-سلوک عرفانی عین القضاة همدانی 178-سلوک روحی شیخ عطار نیشابوری 179-سیر و سلوک عرفانی خواجه حافظ شیرازی 180-بارانداز حکمت 181-آخرالزمان شناسی عرفانی (رساله نجات)  182-چهلچراغ معرفت(مثنوی بود و نبود) 183-سیره حسن صباح(ناجی تشیع و بانی عرفان انقلابی)  184-سیره سقراط حکیم(پیامبر بخود-آئی) 185-سلوک روحی آلبرت انیشتن(عارف برزخی)  186-مدینه فاضله اسلامی(تصویری از جامعه امام زمانی ع) 187-عرفان چشم و گوش و زبان 188-پدیده شناسی هویت انسانی  

ب: دائرة المعارف عرفانی - مجموعه مقالات عرفانی در کلیه امور و مسائل عرفان مدرن که در 25 جلد تدوین شده است .

 1- فلسفه آخرالزمان و قیامت(خودشناسی آخرالزمانی)   2- فلسفه علوم و فنون (خودشناسی مدرن)   3-فلسفه ارتباطات(خودشناسی ارتباطی)     4- فلسفه آدم و حوا(خودشناسی جنسی)    5- فلسفه هرمنوتیک(اسرار واژه ها)    6- فلسفه تعلیم و تربیت(خودشناسی اخلاقی)     7- حکایات عرفانی(خودشناسی تمثیلی)    8- حکمت جاوید(جملات قصار)  9- فلسفه تاریخ(خودشناسی تاریخی)   10- فلسفه بهداشت و درمان(خودشناسی طبی)   11- فلسفه خودشناسی و خداشناسی(خودشناسی عرفانی)  12- فلسفه عرفان(درباره خودشناسی)  13- فلسفه سیاسی(خودشناسی سیاسی)  14- درباره ما(ربّ شناسی)  15- فلسفه شریعت(خودشناسی شرعی)  16- فلسفه شخصیتها  17-فلسفه عشق و ارادت (خودشناسی قلبی) 18-فلسفه فرهنگ و جامعه(خودشناسی فرهنگی)  19- فلسفه شناخت(پدیده شناسی )   20- فلسفه مکاتب(خودشناسی ایدئولوژیکی)  21- فلسفه تشیع(خودشناسی شیعی)   22- فلسفه قرآنی(خودشناسی قرآنی) 23-فلسفه اقتصاد(خودشناسی اقتصادی)  24-فلسفه دین(خودشناسی دینی)   25- فلسفه هنر و ادبیات

 

تذکر : برای دانلود و دریافت آثار فوق بر روی عناوین مورد نظر کلیک کنید .

 

ج: برای مطالعه مقالات روزانه وبلاگ از آرشیو حاشیه استفاده فرمائید .

 

د: سلسله درسهای خودشناسی دکتر خانجانی بصورت CD صوتی - تصویری موجود است که در صورت نیاز می توانید با ایمیل khanjani_aliakbar@yahoo.com تماس بگیرید تا برایتان ارسال کنیم . هزینه CD خام و پست دریافت می شود .

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم تیر 1388ساعت 21:17  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

مطالعه این کتابها را توصیه می کنیم (جهت دانلود کتابها بر روی هر یک کلیک فرمائید):

 

1- اَبَر انسان   2-چه باید کرد   3- علم ، فلسفه ، عرفان ، هرمنوتیک    4- هستی بایستی(خودشناسی عرفانی من)   5- قرآن السّاعه    6- خداشناسی طبیعی   7- راز مگوی عشق    8- شناخت شناسی    9- زندگینامه ماوراءطبیعی من    10- مالیخولیای پزشکی (فلسفه طب)    11- خداشناسی عرفانی     12-مبانی خودشناسی عرفانی    13- سرّالاسرار    14- پدیده شناسی ذهن    15- اشراق قرآنی    16-معنا شناسی    17- حق بودن     18- نظربازی ما    19-شیعه شناسی    20- حکمت نوری (اشراق)    21-انسان کامل جلد اول(سرگذشت علیین)    22-انسان کامل جلد دوم(سرگذشت علیین)    23-راهنمای سیر و سلوک عرفانی(هفت وادی)      24-آخرالزمان شناسی عرفانی (رساله نجات)       25-چهلچراغ معرفت(مثنوی بود و نبود)     26-مدینه فاضله اسلامی(تصویری از جامعه امام زمانی ع)    27- عرفان چشم و گوش و زبان

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم تیر 1388ساعت 21:16  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

نظری به بحران حاکم بر جامعه

 

مقدمه :

اینجانب بمناسبت سی امین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی مقاله ای تحت عنوان " کارنامۀ اسلامی سی سالۀ انقلاب " خطاب به دولت و ملت در همین سایت عرضه داشتم و اخطار نمودم که عنقریب کشور ما مواجه با یک رسوائی و خودبراندازی از بطن نظام می شود که به مثابۀ یک اخطار و عذاب الهی است اگر تدبیری اساسی و بنیادی بکار نیاید و توبه ای نصوح در دولت و ملت صورت نپذیرد و یک انقلاب ایدئولوژیکی و عرفانی در نظام تحقق نیابد .

متأسفانه این پیشگوئی عینی رخ نمود و اولین زنگ خطر به صدا درآمد و به مصداق سورۀ توبه که چهار ماه برای برائت از شرک و نفاق مهلت داده شده است این بحران و فاجعۀ ملی درست پس از چهار ماه از انتشار مقالۀ مذکور رخ نمود یعنی از 22 بهمن 1387 تا 22 خرداد 1388 .

مقالۀ پیش روی در ادامۀ آن کارنامه و راهی برای برون رفت از این بحران ملی است که یک بحران عقیدتی می باشد .

باز هم تأکید می کنیم که مسئولین نظام اگر چاره ای بنیادین و صادقانه نیندیشند بایستی در انتظار عذابی برتر و غیرقابل جبران باشیم که مبادا چنین روزی .

مشارکت 85 درصدی مردم در این انتخابات نشان داد که مردم ما تا چه حدی تشنۀ یک دموکراسی غیر قدسی و صادقانه هستند و در عطش جدائی قداست از دموکراسی می باشند زیرا همۀ چهار نامزد حتی یک شعار و وعدۀ دینی ندادند و مطلقاً سخن از دین و اسلام به میان نیامد و لذا بیشترین مشارکت رخ نمود . و این واقعه ای هم دردناک است و هم نوید بخش . تشنجات حاصل از این مشارکت دال بر حقانیت ادعای ماست . چرا رسوائی های تبلیغاتی نامزدها بجای کاهش میزان مشارکت بر آن افزود ؟ چرا ؟ فهم این نکته کل راز واقعه و حقیقت پنهان در نفس جامعه و نظام ماست که مردم از نفاق به تنگ آمده اند و اندک صدق از جانب مسئولین موجب این مشارکت شد .

پرواضح است که این مطالب در تصدیق سکولاریزم ( جدائی دین از دولت ) نیست و ما قبلاً در رساله ای ماهیت ابلیسی سکولاریزم را روشن کرده ایم . منظور نهائی از این مقاله هماهنگی و هم سوئی دین دولتی با دین مردم است و تطبیق نسبی قوانین با عرف و فرهنگ عامۀ مردم که طبعاً دینی است ولی دین خالص و فقاهت سنتی را تحمل نمی کنند و این تناقض خودبخود و جبراً بسوی سکولاریزم می رود آنهم با هزینه ای غیرقابل جبران . یعنی نفاق حاصل از دموکراسی دینی نهایتاً از طریق آشوب و انقلاب به حاکمیت کفر و فساد و لیبرالیزم می انجامد . توصیۀ ما در جهت پیشگیری از خسران چنین حادثۀ شومی است که دین و دولت و مردم همه از آن آسیبی کلان و جبران ناپذیر می یابند . اصرار بر این نفاق نهایتاً جامعۀ ما را به سوی جدائی دین از دولت می کشاند . هر چند که بزرگترین معضلۀ دموکراسی دینی در جامعۀ ما امری معرفتی است یعنی حاصل عدم درک درست از دین و اسلام و تشیع است . فی المثل اگر حق " لااکراه فی الدّین" در قوانین اساسی و دولتی رعایت می شد بخش عمده ای از نفاق و مفاسد حاصل از دموکراسی دینی پیشگیری می شد و حالا هم دیر نیست .

در آغاز پیروزی انقلاب اسلامی ، " ولایت مطلقۀ فقیه " و " اسلام ناب محمدی " بصورت کالائی در دست گروهی قرار گرفت و موجب به قدرت رسیدن این گروه شد . این گروه به رهبری بخشی از روحانیت تصمیم گرفت که اسلام ناب فقاهتی را بر کل نظام القاء کند ولی موفق نشد یکی بدلیل برداشت نادرستی که از اسلام داشت که با واقعیت به تضاد رسید و دیگر بدلیل ناهماهنگی اکثریت جامعه با معارف توحیدی و اسلام ناب بود . و بدینگونه بود که صاحبان قدرت خودشان بتدریج برای حفظ بقای خود بسوی التقاط و شرک و نفاق رفتند و کار به اینجا رسید که دموکراسی و دین در تضادی آشکار قرار گرفت که در هر انتخاباتی این تضاد خودنمائی می کند و مستمراً شدیدتر می شود . وقایع انتخابات اخیر هم بازتاب این نفاق است . یعنی مردم با دین اکراهی و ریائی به بن بست رسیده اند و دولتمردان هم با قانون اساسی .

بنابراین تنها درد دولت و ملت و نظام ما نفاق است و لذا جز نفاق زدائی و حرکت بسوی صدق راه نجاتی نیست و تا ابد نمی توان تضادهای درونی جامعه و نظام را به سوی قدرتهای خارجی فرافکنی نمود . این فرافکنی خود موجب انحراف و نفاق مضاعفی شده است که دشمنان دین و ملت را هم به حقانیت کاذبی کشانیده است که از احساسات مردم استفاده می کنند . امروزه این فرافکنی خود بلائی بجان خود نظام و مسئولین شده است و به سمتی می رود که کل کشور را به دامن غرب می کشاند .

باز هم تکرار می کنیم که جز توبه ای نصوح در دولت و ملت و مسئولین نظام راه نجاتی نیست توبه از نفاقی سی ساله . در غیر اینصورت بایستی در انتظار عذابی هولناکتر باشیم از سوئی که گمانش محال است ، از سوی خداوند .

مردم ما با مشارکت خارق العادۀ خود در این انتخابات راه حل را در عمل نشان دادند و به اثبات رسانیدند که از دروغ و نفاق به ستوه آمده اند . این مشارکت فقط بدلیل صداقت ناشی از افشاگری نامزدها بود که منجر به رسوائی ها شد و این رسوائی زمینۀ آشوب گردید . زیرا بسیاری بدلیل این رسوائی در خطر افتادند و بلوا کردند تا حقایق فراموش گردد .

یعنی مردم با دیدن اندک صداقتی از جانب نامزدها که انگشت بر روی حقایق پنهان گذاشتند به نجات خود امیدوار شده و به پای صندوق ها آمدند . پس مردم برای صدق رأی دادند . اینست پیام ملت ایران و مشارکت 85 درصدی : مرگ بر نفاق و زنده باد راستی !

 

 

 

پدیده شناسی " دموکراسی دینی "

 

1- دموکراسی در تعریف جهانی عبارت است از حکومت اکثریت و رعایت حقوق اقلیت در یک جامعه .

 

2- تحقق دموکراسی طبق تعریف مذکور مستلزم چند شرط است : اول اینکه همۀ آحاد یک جامعه در رأی دادن مشارکت کنند یعنی اصلاً دموکراسی را به عنوان یک حق درک و تصدیق کرده باشند و طالب حاکمیت اکثریت باشند . زیرا دموکراسی یک ایدئولوژی و مذهب اجتماعی – سیاسی است و در صورتی در جامعه تحقق می یابد که این ایدئولوژی در اندیشه و احساس آن جامعه تبدیل به هویت و باوری قلبی شده باشد که : حق با اکثریت است .

 

3- ولی آیا براستی " حق با اکثریت است . " ؟ این یک مسئلۀ معرفتی و کاملاً اعتقادی و فلسفی است . ولی در باور دینی و خاصه اسلامی و قرآنی دموکراسی بعنوان " حق حکومت اکثریت " امری باطل و کافرانه و ضد دینی است زیرا در قرآن کریم در دهها آیه علناً در همه جا اکثریت جامعه کافر و ظالم و ریاکار و مشرک و جاهل است و مؤمنان نبایستی از اکثریت مردم پیروی کنند و این یک حکم الهی است . پس دموکراسی به عنوان یک ایدئولوژی ، ضد ایدئولوژی اسلامی و دینی است . این همان چیزی است که مردم داری و آبروپرستی نامیده می شود که یک گناه کبیره است .

 

4- پس در قلمرو اعتقاد دینی و اسلامی و همچنین معرفتی ، حق لزوماً با اکثریت نیست و بلکه عموماً اکثریت ضد حق است و این یک سنت تاریخی در قرآن است که یک سنت الهی هم محسوب می شود و در قرآن مکرراً تصریح شده است.

 

5- اصطلاح " اکثر الناس " در قرآن همواره بعنوان یک قاعدۀ تاریخی مترادف با ظلم و جهل و جنون و کفر و ریا و شرک و نفاق است .

 

6- به لحاظ باور شیعی هم می دانیم که اگر اکثریت جامعۀ اسلامی مؤمن باشند امام زمان ظهور می کند و حکومت الهی برقرار می شود یعنی امام زمان منتخب اکثریت مؤمن است . ولی عرصۀ غیبت دال بر خلاف این واقعیت است .

 

7- به لحاظ عقلی و علمی و تجربی هم همۀ عقلا می دانند که اکثریت جوامع بشری جاهل و غافل و ستم گر و ستم پذیرند و حق پذیر نیستند . پس دموکراسی بعنوان یک ایدئولوژی اجتماعی بر مبنای دروغین و خلاف واقع تعریف شده است و علناً ایدئولوژی ستم و فریب و جهل سالاری است که فقط در خدمت استکبار و مردم خواران قرار دارد و لذا ابرقدرتها حامی این ایدئولوژی هستند و برای استقرار آن قتل عامها می کنند زیرا اکثر مردمان ستم پذیرند و رأی به حاکمیت ستمگران می دهند .

 

8- پس دموکراسی ایدئولوژی سلطه و مردم سواری و جهانخواری و امپریالیزم است . دموکراسی فلسفۀ اجتماعی – سیاسی استکبار است .

 

9- بنابراین پرواضح است که اصطلاح " دموکراسی دینی " آشکارا اصطلاحی منافق است و بیانگر جمع اضداد می باشد یعنی دموکراسی با دین جمع نمی آید الا اینکه حاصلش نفاق است .

 

10- پس " دموکراسی دینی " به لحاظ لغت یعنی کفر دینی و ستم دینی و یا دینی که بخواهد بواسطۀ ستم تحقق یابد .

 

11- حال فرض می کنیم که جامعه ای دارای اکثریت مؤمن باشد که تسلیم امر خداوند می باشند . در اینصورت رأی اکثریت مردم منجر به حاکمیت دینی و ایمانی و الهی می شود . پس نیازی به چسبانیدن " دین " به دموکراسی نیست و خود بخود دموکراسی منجر به حاکمیت دین و ایمان و حقوق الهی می شود .

 

12- ولی اگر اکثریت مردم یک جامعه مؤمن حقیقی نباشند و فقط دین داران و مسلمانان موروثی و اکراهی باشند ولی قوانین اساسی و قضائی حکومتش دینی و ایمانی باشد اکثریت مردم با نظام سیاسی و حقوقی حاکم بر جامعه به تضاد و نفاق می رسند . همچنین منتخبین مردم هم با نظام حاکم حقوقی دچار تناقض و ریا می شوند . و کل نظام و مردم و مسئولین مقابل یکدیگر قرار می گیرند و حاصل کار یک نظام غرق در تضاد و نفاق و دروغ و تشنج و انزجار است .

 

13- دموکراسی اگر دموکراسی است یعنی بمعنای حکومت اکثریت مردم است اضافه کردن هر پسوند دینی یا سوسیالیستی و امثالهم به آن امری کاذب و ریائی و دال بر یک مکر و نفاق در ماهیت دموکراسی است زیرا محتوای این دموکراسی را اکثریت مردم هستند که معلوم می کنند و معین کردن پیشاپیش هویت معنوی آن به معنای ابطال دموکراسی است . این تجربه در کمونیزم روسیه هم رخ نمود که منجر به خودبراندازی و شقاق ذاتی شد . دموکراسی دینی در جامعه ای که اکثرش غیرمؤمنانند منجر به جدائی دین از دولت می شود و این یعنی سکولاریزم که به جبر و بطور منافقانه رخ می دهد و جامعۀ ما مشغول تجربۀ این حقیقت تلخ و دردناک است . و تمام دردهای جامعۀ ما از این ماجراست .

 

14- در یک جامعۀ حقیقتاً دموکراتیک رهبران دینی می توانند مردم را بسوی ایمان و ارتقای معنوی و عرفانی بکشانند و طبعاً نظامی دینی پدید می آید و رهبری جامعه هم بدست علمای دینی می افتد و لذا یک جامعۀ دموکراتیک می تواند تدریجاً مبدل به یک جامعۀ دینی شود و دموکراسی و دین امری واحد گردد .

 

15- قوانین و ساختار حقوقی و اجرائی یک نظام بایستی گام به گام بهمراه مردمش رشد و تحول یابد و نبایستی مردمی جاهل و کافر را در یک سازمان مؤمنانه به بند کشید و به نفاق و شقاق انداخت و آنان را از هر چه دین بیزار ساخت . این همان راز " لا اکراه فی الدّین " است .

 

16- اگر کفر و دین قابل تلفیق و اتحاد باشند دموکراسی و اسلام هم قابل جمع هستند . و این دو تا قابل جمع نیست الا در حکومت و جامعۀ امام زمانی که طبق روایات شیعی دو سوم بشریت هلاک می شوند و مابقی بشریت تحت رهبری موعود جمع می آیند . یعنی اتفاقاً اکثریت جامعۀ بشری که کافر است از میان می رود و اقلیت می ماند و دموکراسی اسلامی را پدید می آورد .

 

17- پس دموکراسی بمعنای حاکمیت اکثریت و رعایت حقوق اقلیت عملاً منجر به حاکمیت کفر و قلع و قمع ایمان می شود و لذا مؤمنان مستمراً کمتر می شوند و برای حفظ ایمان خود از مدنیت و دموکراسی می گریزند و به کوه و بیابان و غارها پناه می برند طبق پیشگوئی امامان ما در آخرالزمان .

 

18- پس دموکراسی تا قبل از حکومت امام زمان ، هرگز منجر به رعایت حقوق اقلیت مردم که مؤمنان هستند نخواهد شد و بلکه به سوی نابودسازی دین و ایمان مردم می رود . این وضعی است که امروزه بر همۀ دموکراسی ها در سراسر جهان حاکم است .

 

19- پس توقع دین و ایمان از دموکراسی توقعی بس جاهلانه است بخصوص در فرهنگ شیعه این حقیقت دو صد چندان واضح و مستند است . مگر اینکه اکثریت مردم ما به هویت ایمانی – عرفانی پایداری برسند که مستلزم یک انقلاب عرفانی است .

 

20- اگر در آغاز پیروزی انقلاب بجای دموکراسی ناب اسلامی و ولایت مطلقۀ فقیه ، یک دموکراسی متکی بر عرف و فرهنگ مردم تشکیل می شد و علمای دین و نظام به تعلیم و تربیت عرفانی مردم می پرداختند امروزه ما دارای یک دموکراسی براستی ایمانی و اسلامی می بودیم و پرچم دار بسیاری از مفاسد در جهان نمی شدیم و به این نفاق و شقاق ملی نمی رسیدیم و نظام ما هم مبتلا به این نبرد درون ذاتی نمی شد و به خودکشی نمی رسید .

 

21- حالا هم هنوز دیر نیست و این اخطار و عذاب الهی بایستی منجر به یک توبۀ عرفانی برای دولت و ملت و کل نظام شود و یک انقلاب ایدئولوژیکی و عرفانی را بنا نهد و خود را از هلاکت برهاند وگرنه باز هم تکرار می کنیم که بایستی در انتظار عذابی عظیم و خانمانسوز در کل جامعه و نظام خود باشیم که خدا چنین نخواهد . که ما امت بهترین ولی و خلیفۀ او در جهانیم و لذا مسئولتریم و عقاب و حساب الهی دربارۀ ما بسیار شدیدتر است .

 

22- پس بیائیم و به خود رحم کنیم و خود را مستوجب عذاب الهی نسازیم که بسیار نزدیک است . و خداوند با این واقعه ای که دچارش شده ایم مهار نفاق و سقوط ما را کشیده است تا بخود آئیم و توبه کنیم . پس وای به آن روزی که دوباره ما را بحال خود رها کند .

 

23- " دموکراسی هدایت شونده " معنای بسیار زیبا و عارفانه ای است بشرط آنکه این " هدایت " بمعنای اسلامی و عرفانی آن باشد نه بمعنای غربی یا شرقی آن . یعنی دموکراسی بایستی بر عرف و فرهنگ جاری جامعه بنا شود و بتدریج بواسطۀ تعلیم و تربیت دینی و عرفانی ارتقاء یابد و مستمراً دینی تر شود و قوانین آن نیز تکامل یابد .

 

24- و کلام دگر اینکه ما نهایتاً بر این باوریم که دموکراسی فقط در جوامع دینی که معتقد به عدالت هستند امکان تحقق دارد و در جوامع غیر دینی فقط منجر به حاکمیت سرمایه و فحشاء می شود . اگر دموکراسی قرار است اساس و بستر عدالت اجتماعی باشد اصل ذاتی عدالت اینست که هر فرد و گروهی خودش باشد یعنی با خود صادق باشد یعنی ریاکار و منافق نباشد در حالیکه دموکراسی دینی همۀ آحاد مردم را مجبور به ریاکاری و نفاق می کند یعنی از قلمرو عدل دور می سازد . و بقول علی (ع) عدالت بمعنای قرار دادن هر چیز و کسی بر جای خودش است . و دموکراسی دینی هر کسی را از جایگاه وجودش دور و بیگانه می سازد و این اساس ظلم است . پس دموکراسی دینی اساس اشد ظلم در جامعه است زیرا قانون لا اکراه فی الدّین را زیر پا نهاده است .

 

25- دموکراسی در تعریفش یک اصل و حق کاملاً دینی و اسلامی است منتهی آن دینی که اکراه در دین را اساس ظلم می داند . همانطور که سوسیالیزم اقتصادی هم یک اصل و حق اسلامی و شیعی است و عدالت ناب فقط در جامعه ای مؤمن و علوی امکان پذیر است . اگر جامعه ای اکثراً مؤمن و عالم و متعهد به معارف دینی باشد سیاست آن بسوی دموکراسی می رود و اقتصادش هم بسوی سوسیالیزم . دموکراسی و سوسیالیزم را اروپائیان از معارف شیعی استخراج کرده اند .

 

26- دموکراسی دینی بدینگونه که شاهدش هستیم آشکارا شرک بین کفر و ایمان است و بقول قرآن این ظلم عظیم است.

 

27- دموکراسی اساس عدالت است و عدالت فرزند معرفت و عرفان است و برای رسیدن یک جامعه به عدالت بایستی نفوس آحاد مردمش متحول گردد و رشد یابد و استحقاق عدالت پیدا کند . " سرنوشت قومی دگر نخواهد شد الا اینکه نفوس افرادش متحول گردد . " قرآن –

 

28- دموکراسی حاصل تعلیم و تربیت عرفانی است که هر فردی از جامعه مبدّل به یک هویت مستقل می شود و جامعه از طبع گله ای و توده ای خارج می گردد . در غیر اینصورت مردم سالاری چیزی جز مردم سواری و حکومت بر گله نیست . فقط انسان مؤمن و خداپرست ، مردم دوست است .

 

29- دموکراسی بعنوان قلمرو عدالت مطلقاً نمی تواند محصول همسان سازی و گله پروری و برابری فرمالیستی باشد . این نوع برابری ضد عدالت است . همانگونه که در لیبرالیزم و کمونیزم دیده ایم .

 

30- همانطور که قبلاً نشان دادیم دموکراسی لیبرال همان فلسفۀ سیاسی تکنوکراسی و مذهب اصالت تکنولوژی است که خود عرصۀ برون افکنی و ظهور طبقات نفس بشر مدرن است که بت پرستی را به غایت می رساند که همان مد پرستی و مدرنیزم است . بنابراین دموکراسی نیز همچون تکنوکراسی و تکنولوژی پرستی ذاتاً قادر به تحقق و ظهور دین و ایمان و نفس قدسی و الهی بشر نیست زیرا دموکراسی تماماً وعده به تکنوکراسی و تکنولوژی برتر و عیش تکنولوژیکی متنوعتر می دهد . و تکنولوژی هم عرصۀ ظهور دوزخ زمینی است و بستر برپائی قیامت نفس امّارۀ بشر است . و لذا غایت دموکراسی همان فاشیزم و مذهب ارادۀ به قدرت است و بس . همانطور که با رشد دموکراسی شاهد پیدایش فاشیزم های رنگارنگی از جنس هیتلر و استالین و بوش می باشیم . دموکراسی تکنولوژیستی ذاتاً به فاشیزم می انجامد زیرا دارای ذاتی قدرت محور است .

 

31- بنابراین دموکراسی در صورتی منجر به عدالت و معنویت و تحقق ایمان و دین می شود که انسان کامل و امام مبین را مخاطب قرار دهد و به او رأی دهد و این مستلزم یک تربیت عرفانی والائی در کل جامعه است . و آن دموکراسی ویژه ای است که وعده به کمال و حقیقت الهی انسان می دهد و نه وعده به عیاشی و بت پرستی و مصرف پرستی و آزادیهای حیوانی برتر .

 

32- و اینگونه است که دموکراسی دینی بدون وجود امام زمان و جامعه ای عارف و مخلص ممکن نیست . یعنی حرکت بسوی ارزشهای امامیه تنها راه نزدیک شدن به دموکراسی دینی است .

 

33- بنابراین غایت دموکراسی تکنولوژیستی و کاپیتالیستی جز فاشیزم نیست و توقعی غیر از این عین حماقت و خودفریبی است . پس طبیعی است که دموکراسی دینی هم در یک جامعۀ تکنولوژی زده و ربائی و اقتصاد سرمایه داری به دیکتاتوری و فاشیزم دینی ختم شود و نهایتاً در این تضاد عظیم فروپاشد و کل این ستم و فساد و مالیخولیا را به نام دین به ثبت برساند و اینست آن فاجعۀ جبران ناپذیری که ذکرش رفت .

 

34- دموکراسی طبق تعریف خود بدین معناست که مردم به عقلای قوم خود رأی می دهند و این عقلا را به سروری و ریاست و سرپرستی خود انتخاب می کنند تا برای آنها تصمیم بگیرند و سرنوشت کلان جامعه را رقم زنند . و این در نقطه مقابل حکومت زور قرار دارد که فرد یا گروهی به زور ریاست و حکومت قومی را بدست می گیرد و به زور هم بر آنها حکومت می کند . پس مردم در یک حکومت دموکراتیک بایستی رؤسای خود را بشناسند تا بدانند که کدامیک عاقلتر و دلسوزتر و مردم دوست تر است تا انتخاب کنند و لذا آزادی بیان واجب ترین اصل دموکراسی می باشد زیرا از طریق سخن گفتن است که مردم قادر به شناخت رهبران خود هستند . پس آزادی رسانۀ عمومی و همگانی شدن ارتباطات و اطلاعات و تکنولوژی پیام رسانی همگانی و سریع ، سنگ زیربنای دموکراسی است . پس می بینیم که تکنولوژی ارتباطات زمینۀ اصلی و تاریخی دموکراسی است و لذا دموکراسی در عصر تکنولوژی ارتباطات اوج گرفته است و آزادی بیان هم امری برخاسته از این تکنولوژی است . به همین دلیل در دوران قبل از تکنولوژی ارتباطات ، نه آزادی بیان اصلاً معنائی داشته است و نه دموکراسی ممکن بوده است . و اینست که دموکراسی رابطه ای ذاتی با تکنولوژی ارتباطات دارد که امروزه این تکنولوژی در عرصۀ سینما و تلویزیون سرنوشت جوامع بشری را رقم می زند و لذا بازیگری و دموکراسی نیز رابطه ای مستقیم یافته است . و اینست راز رابطۀ سینما و دموکراسی در عصر ما . رابطۀ هالیوود و کاخ سفید .

 

35- و لذا رهبران سیاسی و دولتمردان در عصر ما عموماً هنرپیشگانی خبره و حرفه ای هستند و هنر بازیگری در نقش قهرمان و ناجی روح حاکم بر دموکراسی است . یعنی هنر و صنعت سینما و تلویزیون بعنوان قدرتمندترین رسانه به لحاظ کمی و کیفی سرنوشت جوامع بشری را در دست دارد و لذا دموکراسی عملاً یک پدیدۀ ذاتاً سینمائی و هنری است و بدینگونه هر آدم شارلاتان و احمق و رذلی می تواند در چشم و دل مردم همچون ناجی جلوه کند و بر سرنوشت مردم حاکم شود همچون هیتلر و بوش . هیچکس فاشیست بدنیا نیامده است .

 

36- در دوران قدیم راز به قدرت رسیدن و شاه شدن چیزی جز قدرت بازو و زور و وحشت افکنی در قلوب مردم نبود ولی امروزه تزویر بر جای زور نشسته است . دموکراسی سلطنت هنرمندانه است .

 

37- پس دموکراسی فرزند تکنولوژی ارتباطات و آزادی بیان و امکان برقراری رابطه با مردمان از طریق رسانه هاست . و لذا در عصر جدید آزادی بیان محور همۀ مبارزات اجتماعی در سراسر جهان است . زیرا تنها راه به قدرت رسیدن است . پس قدرت اصلی و پس پرده در سراسر جهان در دست صاحبان رسانه هاست و حاکمان اصلی این جماعت هستند و لذا صاحب همۀ مطبوعات و رادیو و تلویزیونهای جهان صاحبان قدرتهای مالی و صنعتی و تسلیحاتی هستند که هر کس را که بخواهند از طریق رسانه های خود به قدرت می رسانند و این منتخبین مردم مزدوران صاحبان رسانه هایند . فقط صدای کسانی به مردم می رسد که این شاهان بی تاج و نامرئی اراده کنند .

 

38- پس واضح ترین نشانۀ حقیقی بودن دموکراسی در یک جامعه اینست که تا چه حدی در آن جامعه آزادی بیان و امکان دسترسی عامۀ مردم به رسانه های فراگیر مثل تلویزیون وجود دارد تا صدای خود را به همگان برسانند و تا چه حدی نظام سیاسی و حکام تاب تحمل انتقاد و صدای آزاد مردم را دارا هستند . و این آن چیزی است که در هیچ جای جهان وجود ندارد یعنی دموکراسی فقط یک تئاتر است که کارگردانان آن شاهان بی تاج و گمنام هستند که از هر مسئولیتی مبرایند و مردم خود مسئول همۀ مفاسد این حکومتها می باشند زیرا آنها را انتخاب کرده اند . و این تکامل شیطانی ظلم شاهان در طول تاریخ است که در عصر جدید با استفاده از تکنولوژی به اوج خود رسیده است : سلطنت هائی که از هر مسئولیتی مبرایند . یعنی حاکمیت اکثریت فقط در جامعه ای رخ می دهد که عمده مردمش مؤمنان باشند . یعنی دموکراسی فقط می تواند دینی باشد و فقط یک جامعۀ مؤمن و عارف و صادق و خداشناس می تواند دموکراتیک باشد . پس دموکراسی غیردینی محال است و دموکراسی دینی یک مدینۀ فاضله است .

 

39- در دوران قدیم شاهان فقط بر گروه کوچکی از مردم در شهرهای بزرگ حکومت می کردند ولی امروزه با استفاده از تکنولوژی بر آحاد مردم تا اعماق روستاها فرمان می رانند . دموکراسی سلطنت مطلقه و نامرئی تا اعماق روح مردم در سراسر جهان است بی هیچ مسئولیتی که متوجه این شاهان باشد . و این مردم هستند که بایستی قربانی نبردهای پس پردۀ این شاهان نامرئی باشند .

 

40- پس دولتمردان ، وکلای مجلس و رؤسای جمهور در سراسر جهان هنرپیشه هائی در خدمت این شاهان نامرئی می باشند که برای اربابان خود رأی جمع می کنند و ارادۀ این شاهان را بدست مردم به فعل می آورند و همۀ خسارات و ضایعات این سلطنت هم بر گردن مردم است زیرا رأی داده اند پس حق اعتراض ندارند . و لذا حکومتهای دموکراتیک ، نظامی – امنیتی ترین حکومتها در تاریخ هستند و این ماهیت دیکتاتوری و فاشیزم پنهان در دموکراسی ها را نشان می دهد . ستمی بغایت پیچیده و ابلیسی که مردم خود بر گردن می گیرند .

 

41- به لحاظ تاریخی ، دموکراسی به لحاظ معنا و آرمان سیاسی نشان یک رشد و بلوغ عظیم در اندیشۀ عامۀ بشر است که سرنوشت خود را از آن خود و بدست خود می خواهد . و این دال بر بیداری وجدان و خیزش اختیار از نفس بشر است که دیگر ستم حکام را تحمل نمی کند . ولی همانطور که مستکبرین در طول تاریخ دین خدا را که بستر رهائی روح انسان است از میان تهی نموده و تبدیل به زنجیر اسارت روح مردم نمودند با دموکراسی هم چنین کرده اند . و لذا شاهدیم که دموکراتیک ترین نظامها سرکوبگرترین نظامها هستند .

 

42- دین را پیامبران ابداع نمودند که راه رستگاری روح است و دموکراسی و جمهوری را هم فلاسفه ابداع کردند که راه آزادی تن و استقلال ارادۀ دنیوی است . بنابراین دموکراسی دینی می تواند مکتب جامعی از سعادت بشر در دو دنیا تلقی شود . ولی ملتی که روحش دربند است دموکراسی اش هم ظلم مضاعف است و عدالتش شقاوت است .

 

43- ولی آدمی تا راه رستگاری روح خود را نیافته باشد یعنی حقیقت دین را درک نکرده باشد قادر به درک رستگاری تن و دنیای خود نخواهد بود و لذا دموکراسی هم چون مذهب ، تبدیل به نفاق شده و دموکراسی ضد دموکراسی پدید می آید همانطور که آمده است .

 

44- بنابراین تا دین از اسارت خرافه و جهل و شرک و نفاق و از تبعیت حکام جور و ملایان فاسد خارج نشود دموکراسی هم وارونه خواهد شد . تا دین احیاء نشود دیکتاتوری فقط رنگ عوض می کند . همانطور که با احیای دینی و عرفانی بود که مردم ایران دیکتاتوری شاه را سرنگون کردند .

 

45- لذا نجات دموکراسی معلول نجات دین و احیای معرفت دینی و بیداری عرفانی است . همانطور که عدالت محصول عرفان است و عرفان همان شکوفائی امامت نفس است . و لذا دموکراسی اسلامی برای جامعۀ ما همان اصل عدل و امامت است در معنای عرفانی اش .

 

46- بنابراین مردم سالاری اسلامی برای ملت ما عین تشیّع حقیقی و ناب است . تا امامی عادل و عارف نباشد دموکراسی محال است . امام به عنوان الگوی عدالت و انسان کامل !

 

47- پس اگر دموکراسی بستر عدالت است و عدالت محصول معرفت و عرفان است این گوهره را ملت ما در حافظۀ تاریخی خود داراست و کافی است که بخود آید تا نجات یابد . تا امام نباشد امتی نیست و تا امت نباشد دموکراسی دینی یک توهّم است .

 

48- تا فرد یا قومی به عدالت وجودی نرسد دموکراسی را برنمی تابد و تحمل نمی کند و عدالت حاصل رجعت بخویشتن یعنی عرفان است . پس دموکراسی محصول اجتماعی یک خیزش عرفانی است . و ما جز به یک انقلاب عرفانی نیازی نداریم تا دین و دنیای ما نجات یابد . و مجموعه آثار ما بذرهای این انقلاب است که تحقق شعار " آزادی – عدالت – عرفان " است که دکتر شریعتی پیش روی ما نهاد و متهم به التقاط شد . تا هر فردی خودش نشود یعنی عادل نشود یعنی یگانه نشود و به احدیت ذات خود نرسد دموکراسی محقق نمی شود . جامعۀ دموکرات همان جامعۀ امام زمانی است یعنی جامعه ای عارف ! هرگز جامعۀ گله ای به تعریف دموکراسی نخواهد رسید یعنی عدالت اجتماعی .

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم تیر 1388ساعت 21:15  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

هویّت هستی

 

جمال هویّت

بسم الله العلی

 

1-نشان دادیم که انسان مظهر من خدا در عالم خاک است . عالم خاک نه فقط به معنای زمین و ماده که بمعنای وسیعتر آن جهان فضا – زمان است .

 

2-درک فضا-زمان بعنوان بستر موجودات عالم در کائنات و یا بقول قرآن آسمان اول یا جهان ارض به مثابه درک شرایط اساسی هستی انسان است .

 

3-فضا همان مکان و جای بودن است و لذا قلمرو امکان است . ولی زمان این امکان را ناممکن و محال می سازد زیرا قلمرو تغییر و تباهی و نیستی است .

 

4-پس شرایط فضا – زمان همان شرایط امکان محال یا بود نبود است . و این عصاره وضعیت انسان در جهان است و فهم این وضع فهم تمامیت انسان و معنای انسان بودن می باشد . و آنچه که معضله «ضرورت و امکان»نامیده می شود فقط در این قلمرو قادر به دریافت کل معناست .

 

5-«فضا» ضرورت امکان است و تعین و تحقق و واقعیت این معنای بنیادین فلسفه و حکمت می باشد ولی زمان این واقعه را به مهلکه می افکند .

 

6-«بودن»همان در فضا بودن است ولی زمان باب مهلکه و نابودی افکندن بودن است که بودن را تبدیل به یک حقیقت انسانی می کند . یعنی انسان بواسطه زمان است که در درک جریان نابود شدن بر حق بودن آگاه می شود . و پس از این آگاهی اراده به رهائی از زمان می کند و در این تلاش است که به ذات مکان و گوهره امکان می رسد یعنی به قلمرو کن فیکون (بشو و شدن) وارد می شود و بر جای امکان می نشیند و قطب عالم امکان می شود . و نخستین انسانی که به این امکان رسید کسی بنام علی ابن ابی طالب بود .

 

7-حجٌٌٌٌت درستی این ادعا تجربه و مشاهده شخصی اینجانب است و نیز به مصداق این آیه از قرآن که چون انسانها به نزدیکترین حد حداوند (خدای امکان) می رسند (مقربین) در آنجا علیون را می یابند که کتابی مکتوم هستند . و نخستین علیون خود علی ع است .

 

8-باور یقینی به اینکه جهان هستی و عالم امکان یک مکوّن دارد که ممکن را ممکن نموده است به کمتر از دیدار با او حاصل نمی آید و مابقی باورها از روی سهو و ریا و احتیاط و ترس و وراثت و تلقین است . و کسی با وی دیدار می کند که با امکان وجود خود در افتد و خود را به نیستی بکشاند و در قلب نیستی او را دیدار کند . و نخستین چنین کسی هم علی ابن ابی طالب است .

 

9-و حجت درستی دیگری بر این ادعا آن است که خود علی ع این حق را ادعا کرده است و بسیاری از انسانهائی که به این مقام رسیده اند به عشق او بوده و او را دیدار کرده اند بر آستانه امکان .

 

10-و اما «امکان» چیست ؟ کسی می داند که امکان چیست که به وادی ناممکن رفته باشد و همه امکانات حیات و هستی و زمان خود را عملاً نفی و از خود طرد کرده باشد . و نخستین کسی که چنین کرد علی ع بود .

 

11-علی ع کسی بود که هستی خود را نفی و انکار نمود در اندیشه و احساس و عمل و همه لحظه به لحظه فعالیتهای زندگیش . یعنی رهرو وادی فنا شد تا بداند که این هستی حقیقی و ابدی است یا توهم و دمدمی و موقتی . و چون خود را نابود کرد به قلمرو امکان رسید و مکوّن را دیدار کرد و دید که خود هموست .

 

12-باور کردن هستی خویش کل راه انسان در قلمرو امکان است و کل تجربه دینی بشر در تاریخ . و نخستین کسی که این تجربه را کامل کرد و درباره هستی خود به یقین عینی رسید علی ع بود یعنی خود را بعنوان مکوّن شناخت و دیدار کرد .

 

13-خودباوری محور و انگیزه و مقصد همه تلاش های مادی و معنوی بشر است . و انسان بمیزانی که درباره هستی خود فکر می کند به آن شک می کند که شک دکارتی فقط مقدمه ای کودکانه بر این شک کبیر است . شک به اینکه آیا هست یا نیست . و انسانی که دارای این شک نباشد هنوز نیست . و علی سلطان این شک است و لذا سلطان هستی شناسی و نیستی شناسی و خودشناسی و امکان شناسی و خداشناسی است .

 

14-قبل از علی ع ، محمد ص به یاری یک موجود نوری بنام براق اقطار هستی را شکافت و از کون و مکان خارج شد و به لامکان و حضرت مکوّن و امکان رسید و آن جناب را به جمال علی ع دیدار نمود . و چون بازگشت علی ع کل مراحل سفرش را به وی گزارش داد و محمد به وی گفت : ای علی اگر تو را نمی شناختم که والدی داری حتماً تو را جناب امکان می دانستم .

 

15-جهان فضا – زمان یعنی عالم ارض که همان موقعیت بود نبود برای انسان است انسان خودآگاه و جدی را به نبرد با وجه «نبود» هستی خود می کشاند که نبرد با زمان است و این نبردی عارفانه است که زمان را نابود می سازد و به پایان می رساند و آخرالزمان فرا می رسد . و محمد ص و علی ع نخستین انسانهائی بودند که به این پیروزی در هستی نائل آمدند و بانی مکتب و مذهب آخر الزمان شدند . ولی این دو هر یک به روشی متفاوت به این نبرد پرداختند . محمد وارد نبرد با فضا شد و از اقطار فضا و کائنات خروج کرد و از مکان منزه شد و اسوه زمان مطلق گردید که جاودانگی است زیرا زمان در مکان موجب نابودی است و بخودی خود عین ابدیت است . و لذا گفت :«من زمان هستم» .

 

16-و اما علی ع این نبرد را مستقیماً بر  علیه زمان آغاز کرد که عامل نابودی است و زمان هم جز در انسان بدست نمی آید و یک عنصر انسانی مربوط به ادراک روحانی بشر است و لذا نبرد علی عملاً نبردی بر علیه خویشتن بود و این عرفان ناب علوی است که جهاد اکبر نامیده می شود . او با همه ارکان زمان در دل و تن و جان و روح خود به نبرد برخاست و چهارموت ارادی را بنا نهاد و زمان را در خود بر انداخت و مظهر هستی مطلق و امکان هستی شد و لذا با جناب امکان و حضرت وجود در عالم فضا (ارض) دیدار کرد در حالیکه محمد این دیدار را در ماورای عالم هستی صورت داد در آسمان هفتم .

 

17-بدینگونه محمد مظهر زمان جاودانه شد و علی هم مظهر هستی مطلق . همانطور که فضا و زمان به مثابه ظاهر و باطن وجودند محمد و علی هم ظاهر و باطن هستی انسان شدند و محمد گفت : علی نور باطن من است که آشکار شده است . یعنی هستی همان زمان مجسم است و زمان هم معنا و نور هستی است .

 

18-محمد ص از خود هستی زدائی کرد و علی هم از خود زمان زدائی کرد . محمد از خودش «بود» را زدود و علی هم «نبود» را . محمد فنا شد و نبوت ختم گردید در کمالش . و علی بقای جاوید یافت در عالم خاک (فضا)و امامت آغاز شد و بوتراب (پدرخاک) شد .

 

19-انیشتن در حقیقت بیانگر و بانی فلسفه فضا – زمان ، بیانگر چیزی جز فلسفه وجود محمد و علی نبود و خود نمی داسنت ولی اگر به وادی معرفت نفس وارد می شد این حقیقت انسانی را می یافت .

 

20-طبق فرمول E=MC2  در نسبیت انیشتن هر چیزی که به سرعت مجذور نور برسد تبدیل به انرژی مطلق می شود و کل هستی را در می نوردد . و این واقعه معراج محمدی است و آن چیز که تبدیل به انرژی مطلق یعنی زمان جاوید شد محمد بود .

 

21-در حقیقت C2 یعنی سرعت مجذور نور در معراج محمدی بواسطه براق طی شد که توانست محمد را از عالم مکان و کائنات خارج کند . براق مصداق «سلطان نصیر» در قرآن است که فقط بواسطه آن می توان از اقطار هستی خارج شد و به لامکان رسید . C2 مصداقی از معنای نور علی نور است که بواسطه آن خداوند انسان را بسوی خودش هدایت می کند و به لقاء الله در ورای آسمان هفتم می رساند .

 

22-در حقیقت C2 همان گوهره زمان جاودانه است که جوهره هستی است و بر آن احاطه دارد . و محمد به تجسم انسانی C2 رسید در حالیکه براق تجسم جوهری و ملکی C2بود .

 

23-طبق نظریه دیگر انیشتن هر چیزی که به سرعت نور برسد خود نور می شود و کل کائنات را اشغال می کند و تمامیت فضا و مکان و هستی واحد می شود ولی از آنجا که فضا منحنی است بدلیل حضور کرات (ماده) ، نور از قلمرو فضا و مکان خارج نمی شود و در آن محصور است پس بایستی به سرعت و مقام C2 که مجذور سرعت نور است رسید تا از اقطار هستی خارج شد . و محمد چنین شد .

 

24-همین کاری را که محمد در فضا و بواسطه مجذور نور انجام داد علی در وجود خودش انجام داد همزمان با معراج محمدی . و لذا وقتی محمد به ورای مکان رسید علی هم از اقطار هستی گذشته بود و در آنجا با یکدیگر دیدار کردند . یعنی زمان با هستی دیدار کرد یعنی محمد با علی .

 

25-فضا – زمان که همان مختصات عالم وجود است جای گاه بودن است . زیرا فضا همان «جا» است و زمان هم «گاه» است . پس فضا – زمان بمعنای جای گاه است یعنی قلمرو زمان . یعنی مکان عرصه زمان است . پس علی تجسم انسانی «جا» است و محمد هم «گاه» . پس محمد و علی جای – گاه عالم وجود و امکان موجودیت هستند .

 

26-هر موجودی بر حسب زمان است که موجودیت دارد و بسته به اینست که در کجا و چه مقطعی از زمان امکان وجود داشته باشد . حتی خود مکان یا فضا هم بعنوان یک موجود منوط به زمان است . پس هستی ، فرزند زمان است و قلمرو سلطه و حاکمیت زمان . زمان ، امکان جای گرفتن در مکان است . پس زمان ، امکان مکان است : امکان امکان !

 

27-فقط مکان (فضا)است که هم عمر زمان است و جاودانه . و آنگاه که مکان هم نباشد زمان هم نیست . جا و گاه امر واحدی است و لذا جای گاه نیز معنای واحدی است .

 

28-هستی ، زمان است یعنی جا همان گاه است زیرا وقتی زمان موجودیت چیزی به پایان برسد آن چیز دیگر وجود ندارد . و نیز اینکه زمان بدلیل موجودات وجود دارد و درک می شود . زمان ، معنای مکان و هستی است و هستی هم ماده معنای زمان است . پس این دو علت و معلول و مترادف نیستند یکی هستند . همانطور که محمد و علی طبق کلام پیامبر ، نور واحدی هستند و ظاهر و باطن همدیگرند درست مثل زمان که باطن هستی و مکان است .

 

29-پس هستی ، ظهور زمان است همانطور که علی جمال باطن محمد است .

 

30-همانطور که انسان حیات و هستی خود را در بستر زمان و گذر تغییرات درک می کند و می یابد . هستی همواره یاد هستی است در زمان . و فقط در اکنونیت وجود است که یگانگی هستی و زمان جاودانه درک می شود . و انسان در مقام حال چیزی جز حضور جاودانگی نیست یعنی زمان محض . و این زمان محض در کالبد آدمی تجسم یافته است .

 

31- طبیعی است که انسان اهل معرفت نفس که بخود می آید با علی وجود خود روبروست زیرا علی مظهر هستی جاوید است . و چون از درب هستی خود وارد می شود محمد را می یابد که زمان است . همانطور که از درب وجود علی می توان بر محمد وارد شد . بنابراین عرفان تماماً با محمد و علی سرو کار دارد . یعنی با هستی و زمان .

 

32-پس علی نور است همانطور که نور در کائنات محصور است و کائنات تماماً از عنصر ذاتی نور پدید آمده است و انفجار نور است . و محمد هم نور علی نور یا ذات نور است که همان مجذور نور است که از نور بر می تابد و اقطار هستی را می شکافد و به ورای هستی می جهد (معراج) و در آن جا که جای گاه اقامت تور است با علی دیدار می کند که جمال پروردگار است یعنی جمال انسانی نور . و انسان جمال نور است .

 

33-پس محمد – علی همان جای – گاه است و هر که با جایگاه هستی خود در جهان روبروست و بسوی این جای گاه در حرکت است بسوی محمد – علی در حرکت است و چون به جای گاه وجودی خود رسید به محمد – علی رسیده و آنها را در خواهد یافت . و بیهوده نیست که امام صادق ع ذکر شیعیان خود در آخر الزمان را یا محمد یا علی نامیده است چرا که در آخرالزمان بشریت جبراً به غایت هستی خود رانده می شود و مجبور است که جای گاه خود را بیابد و خود شود . هر که به خود رسید محمد – علی را با تمام وجود در خود می یابد زیرا این جای – گاه در معنای انسانی و کمالش همان محمد – علی است . و محمد – علی جای گاه نهائی و کامل هستی انسان در جهان است . این جای گاه انسان کامل در حضور خداست . این جای گاه خدائی انسان است جای گاه خلافت اللهی انسان . و این جمال کمال هویت انسان در جهان هستی است .

 

34-ممکن است سئوال شود که یک انسان غیر مسلمان چگونه در جای – گاه کمال خود محمد – علی را می شناسد . ممکن است آنها را به اسم نشناسد ولی به رسم و هویت و کمال و شخصیت معنوی و جهانی می شناسد . همانطور که خداوند در هر مذهبی اسم ذات مخصوص بخود را دارد :الله ، اهورمزدا ، یهوه ، کریشنا و غیره .

 

35-این حقیقت و مکاشفه جای بحث و تفکر بسیار دارد و اینک در حد یک نظریه است که ناگاه بر اینجانب کشف و شهود گردید و بنده این واقعیت هستی شمول را بناگاه دیدم که نظریه فضا – زمان انیشتن و فلسفه هستی – زمان هایدگر منطبق به یکدیگر است و بیانگر فلسفه وجودی و رابطه ذاتی محمد – علی در عرصه عرفان است و زمینه ای در هستی شناسی اسلامی – شیعی است . 

+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم خرداد 1388ساعت 7:30  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

                                             

عدالت را تعریف کنیم !

 

بیش از سی سال است که شعار عدالت در رأس همه آرمانها و امور نظام و دولت و ملت و انقلاب ما قرار دارد و هم اینک نیز دولتی بر سر کار است که خود را «عدالت محور» می نامد . ولی هنوز هیچ تعریف واضح و روشنی بر مبنای عقل و قرآن و مکتب شیعه درباره عدالت عرضه نشده است و در اذهان همه مردم و دولتمردان و ایدئولوگهای ما عدالت همان تعریف غربی و مادی رایج در جهان استکبار است یعنی برابری و مساوات و همسان گرائی صوری و مادی و فنی که در دو دستگاه ایدئولوژیکی در غرب بیان شده است که یکی عدالت لیبرال دموکراسی جامعه سرمایه داری است و دیگری هم عدالت سوسیال دموکراسی جوامع سوسیالیستی می باشد . و این دو دستگاه ایدئولوژیکی هم در عرصه تجربه و عمل در طی این دو قرن به پیچیده ترین اشکال ستم و جنون و جنایت رسیده و ابطالش عیان گشته است و لذا در حال فروپاشی در سراسر جهان است و افول و سقوطش را شاهدیم . ولی هیچ عبرتی نمی گیریم و در پیروی از آنها سمت سقوط را طی می کنیم .

 

و اما نظام ما این هر دو ایدئولوژی عدالت محور غربی و مادی را در ادعا رد و لعن کرده است و در نقطه مقابل آن از عدالت اسلامی دم می زند بی آنکه کمترین تعریف و تبیین ایدوئولوژیکی از عدالت اسلامی ارائه کرده باشد و لذا در عرصه عمل در طی این سی سال یک التقاط و معجونی آشفته و منافقانه از این دو ایدئولوژی مذکور در کشورمان در جریان بوده است و حاصلش همین است که می بینیم . یک نظام مافیائی – مالیخولیائی در عرصه اقتصاد و فرهنگ و سیاست که هیچ پدر و مادر فکری و عقیدتی ندارد و لذا هیچ درمانی هم ندارد . در دهه اول انقلاب اندیشه حاکم بر دولتمردان ما اساساً نگرشی سوسیالیستی بود و پس از فروپاشی شوروی ما هم به تبعیت از آنها بسوی خصوصی سازی حرکت کردیم و عملاً دوباره به سوی نظام سرمایه داری باز گشتیم و این بدان دلیل بود که خود ما دارای یک ایدئولوژی مدون اسلامی نبودیم تا عدالت را که اساس و محور همه آرمانهای اجتماعی است درک کنیم . و لذا عدالت در جامعه ما یک شعار تو خالی و صوری و بی ریشه است و حداکثر معنای محسوس آن مساوات فرمالیستی می باشد که با تمامیت دین و انقلاب ما در تضاد افتاده است و در حال دو شقه شدن هستیم . در فرهنگ اسلامی – قرآنی باید بدانیم که مساوات ربطی به عدالت ندارد و آنچه که توزیع مساوی قدرت و امکانات نامیده می شود عدالت نیست بلکه «قسط» است که البته در مفهومی بسیار نزدیک به عدالت قرار دارد و لذا در همه جای قرآن هر کجا که سخن از قسط است بلافاصله سخن از عدالت نیز هست مثل آیه سوم از سوره نساء و آیه 153 از سوره انعام . یعنی قسط و مساوات یکی از نتایج حاصل از عدالت است . و لذا در دهها آیه دیگر در قرآن سخن از عدل است که ربطی به قسط ندارد و از قسط سخنی در میان نیست و بلکه اتفاقاً دال بر معنائی ضد مساوی گری و همسان سازی و تشبیه و قیاس و تبدیل است . مثل سوره 2 آیه 45 ، 4 و 282 و سوره 82 آیه 8 و سوره 6 آیه 69 و 2 و 115  و سوره 42 آیه 14 و سوره 4 آیه 34 و سوره 27 آیه 61 و امثالهم . در این آیات عدل کمترین شباهتی به معنای تساوی گری ندارد و بلکه ضد ترادف سازی است . در قرآن کریم عدالت یک حق ذاتی در خلقت جهان هستی است مثل سوره 6 آیه دوم : سپاس خداوند را که زمین و آسمانها و تاریکی و روشنی را آفرید و بر عدل قرار داد و آنانکه کافرند بجای خداوند معادل قرار می دهند . در این آیه که مفهومش چند بار در قرآن تکرار شده است علناً شاهد عدالت ضد مساوات و شباهت و برابر سازی هستیم . و اصلاً یکی از نشانه ها و تعریف کافران اینست که برای هر ارزش و چیزی معادل و مترادفی قرار می دهند و می خواهند چیزها را با هم مساوی کنند . و لذا یکی از علائم قیامت در قرآن که چند بار تکرار شده است اینست که : در آن روز هیچ چیزی معادل چیز دیگری پذیرفته نمی شود . مثل سوره 2 آیه 45 -« در آنروز هیچ چیزی برابر(معادل) چیز دیگری پذیرفته نمی شود . »یعنی هر چیزی خودش هست و بی تا و غیر قابل تبدیل و تحویل . و لذا روز قیامت را روز ظهور عدالت مطلق می دانیم که ظهور هستی مطلق هم هست که ظهور خداست . پس واضح است که یکی از مهمترین نشانه کفر اینست که عدالت را مساوات پنداریم و این خود یک ظلم بنیادین و ایدئولوژیکی در فرهنگ ماست که از غرب به ارث داریم و از آفت های دموکراسی غربی است که بما هم سرایت کرده است و علت العلل همه انحرافات و بن بست ها و بحرانهای جامعه ماست .

 

در سوره 82 آیه 8 می خوانیم که «و آفرید تو را و بر عدل مستقر نمود» پس هستی و خلقت انسان و هر چیزی همان عدالت آن چیز است . پس عدالت فقط مربوط به انسان نمی شود و در نص صریح قرآن می خوانیم که زمین و آسمانها بر عدل آفریده شده اند . پس عادل بودن یعنی بودن و خود بودن و موجود بودن و خود خویشتن خویش بودن هر چیزی . پس عدل یک معنای کلیدی و اصلی در هستی شناسی قرآنی است .در قرآن هر چیزی به این دلیل هست و خودش است و متمایز از سائر چیزهاست که عادل است . در اینجا عادل بودن عین بی تا و متمایز بودن است و یگانه و مستقل بودن از سائر چیزها. در اینجا عدالت عین هویت و استقلال ذاتی است که در نقطه مقابل بی هویتی و از خودبیگانگی و بی خودی و جنون و مالیخولیا و تقلید و قیاسی گری و همسان سازی و ماشینی کردن امور است یعنی مساوات غربی از نوع لیبرال یا سوسیالیستی . در اینجا عدالت ضد مساوات و همسان سازی است . و قسط به معنای توزیع مساوی امکانات مادی و معنوی است و نه مساوی سازی آدمها و ارزش ها و پدیده های اجتماعی و سیاسی و فرهنگی و امثالهم .

 

به همین دلیل عدالت به صداقت می رسد و صداقت یکی از ارکان عدالت است . صداقت به معنای خویشتن خویش و بی ریا بودن است به مصداق این آیه : و تمام شد کلمه پروردگارت به صدق و عدالت و هیچ تبدیلی در کار نیست – سوره 6 آیه 115

 

تصدیق این معنا از عدالت در قرآن خود تعریف شأن نزول قرآن و قرآن ناطق یعنی علی ع است که می فرماید :«عدالت یعنی اینکه هر چیزی و کسی بر جای خود خودش باشد و خویشتن خویش باشد .» یعنی صادق باشد ، بی ریا باشد ، یگانه باشد و از خود بیگانه و مقلد و فرمالیته و میمون و فنی نباشد یعنی ماشینی نباشد .

 

پس عدالت در نقطه مقابل از خود بیگانگی قرار دارد . و از این منظر بهتر می شود این آیه معروف را فهم کرد که :« خداوند جهان را بر عدل آفرید و با رحمتش توسعه بخشید .» یعنی بر عدل است که هر چیزی و جهان همان است که هست . پس هستی شناسی قرآنی تماماً همان عدل است . یعنی بر عدل است که جهان هستی بر پای خویش استوار است و هر چیزی سر جای خود قرار دارد و خود است و بی خود نیست . پس عدالت عین وجود است و عین صدق است و عین عقل و خرد هم هست درباره انسان . زیرا از خودبیگانگی در انسان باعث جنون می شود همانطور که باعث ستم و تجاوز و ستم گری و ستم بری هم می شود . از این دیدگاه پس غربزدگی و شرق زده گی و عرب زده گی از ارکان ستم تاریخی در جامعه ماست .

 

وقتی آدمی خودش نباشد و بر جای خودش نباشد موجودی بی خود و بی صاحب است و ستم پذیر است و چون در قحطی وجود است پس تجاوزگر و ستمگر هم است یعنی مفسد است .

 

در سوره 6 آیه 69 می خوانیم که «اگر به غیر خداوند هر چه را معادل آورند پذیرفته نیست .» یعنی حق وجودی انسان تعادل و عدالت او با خدای خویش است زیرا انسان خلیفه خدا در جهان است یعنی معادل خدا در جهان هستی است . و این عدل ویژه انسان در جهان است . یعنی انسان اگر بخواهد خود را معادل و مساوی و شبیه هر چیز دیگری کند این همان ظلم و کفر است و ستم به خویشتن است . و لذا در قرآن می خوانیم که : «هر کسی به خودش ظلم می کند!» زیرا خود را معادل با خدای خود قرار نداده و معادل با غیر خدا قرار داده است یعنی معادل با دنیا ، مال و ثروت ، قدرت ، اشیاء و اربابان قدرت دنیوی . این اساس ظلم بخویشتن است که باعث از خود بیگانگی انسان است .

 

علی ع می فرماید که « خود خود انسان همان خداوند است » یعنی انسان معادل و بر جای خداست و کسی که خود را بر جای خدا و معادل خدا نبیند و نخواهد دچار از خود بیگانگی و جنون و ستم بخویشتن است و کم می آورد و دچار قحطی وجودی می شود و لذا به تجاوز می پردازد تا خود را جبران کند . و این یعنی ظلم بخویشتن و دیگران .

 

در حدیث قدسی می خوانیم که خداوند خطاب به انسان می فرماید که : از من پیروی کنید تا مثل من شوید . و این اساس عدالت برای انسان است . پیروی انسان و شبیه سازی با غیر خدا همان ظلم است . پیروی از قدرتهای مادی و تکنولوژی و ارزشهای اقتصادی و علمی و فنی و سیاسی و هنری جملگی انواع ستمهای انسان بخویشتن است و موجب خارج شدن انسان از جایگاه انسانی خویش است یعنی موجب از خودبیگانگی انسان می شود . این همان معنای «غفلت» در قرآن است که مشمول حال کافران است : غفلت از خویشتن خویش و غیر خدا را بر جای خود قرار دادن و از هستی خود دور شدن و در چیزهای دیگر مسخ شدن . وظلم یعنی این واقعه . یعنی انسانی که در خویشتن خویش خداوند را نیافته است ظالم است . به همین دلیل انسان عادل کامل همان خلیفه خداست . و اینست که شیعه بعنوان دین کامل آخرالزمان دارای دو اصل است : عدل و امامت . عدل یعنی بر جایگاه خدائی خود قرار گرفتن و خلیفه خدا شدن . و این مقام امامت است . و یک شیعه بسوی چنین جایگاه و مقامی در حرکت است . امامت  بمعنای عدالت کامل است . پس عدل و امامت هر دو علت و معلول یکدیگرند و اینست ایدئولوژی شیعی که از آن در غفلت کامل بسر می بریم و اینست اساس ظلم ما .

 

پس انسان ظالم انسانی است که بی خود است و بی خودی اش علت ستم بری و ستمگری اوست . ستم بری و ستمگری امری واحد و توأمان است . انسان بمیزانی که بی خود و بی خانه و بی وجود و بی خدا می شود در قحطی وجود می افتد و خانه وجودش به تسخیر غیر در می آید (ستم بری) و خودش نیز برای نجات خود از نابودی به تجاوز حقوق دیگران و سرقت وجود دیگران می پردازد و این یعنی ستمگری .

 

هر ستمگری ستم بر است . ستم بر نسبت به بالای دست خود و ستم گر نسبت به زیر دستان خود .

 

و اینست که یک فرد یا جامعه ظالم بهمان میزان مجنون و مالیخولیائی و کذاب و منافق هم هست و همه اینها یک مجموعه ارزش هستند . صدق و ایمان و توحید و استقلال و آزاده گی و قناعت و سخاوت و امامت در جانب عدالت قرار دارند و کذب و کفر و ریا و ربا و زنا و تجاوز و دزدی و حرامی هم در جانب ظلم قرار دارند .

 

ظلم یعنی در ظلمت و تاریکی افتادن و دیگران را هم سوی تاریکی کشانیدن . نور طبق تعریف قرآنی خود خداست . و هر که در خویشتن خویش جایگاه خدائی را یافته و خود را معادل با خدا یعنی خلیفه او نموده در نور است و عادل است و هرکه از خود گریخته و بیگانه از خود شده در تاریکی افتاده است . و اینست که خلقت جهان بر عدل است و نور است :« سپاس خدای را که زمین و آسمانها را بر عدل آفرید و تاریکی و روشنائی قرار داد و آنانکه کافرند به جستجوی برابر سازی هستند » (سوره 6 آیه 2) پس برابر سازی ضد عدالت است و ضد وجود است و سمت تاریکی قرار گرفتن است طبق نص صریح آیه مذکور .

 

پس برای شناخت ظلم بایستی عوامل و انگیزه های آگاه و ناآگاه بیگانه سازی انسان را شناخت . در اینجا به برخی از ارکان درجه اول و امروزین ستم اشاره ای می کنیم که موجب از خودبیگانگی و برابر سازی انسان با غیر خدا می باشند . یعنی همه معادلات غیر خدائی اساس ظلم بشر هستند و این ها جملگی معادلات ابلیسی هستند چرا که فقط ابلیس است که دشمن مقام آدمی در نزد خداست یعنی دشمن مقام خلافت اللهی انسان . زیرا این مقام همان موجودیت خاص انسان است و اساس عدل و تعادل بین خدا و انسان می باشد . پس عدالت همان خلافت است و هر امری که مانع و سد این حق آدمی شود ابلیس است و ظلم محسوب می شود . و اینست که مهد برابر سازی همان شیطان بزرگ است یعنی آمریکا .

 

انسان موجودی خداسالار است و هر نوع سالاری گری دیگر ظلم به انسان است و در عصر جدید شاهد پنج ابلیس سالاری هستیم که ارکان ستم مدرن می باشند که در اینجا به آنها فقط اشاره ای داریم : روابط جنسی سالاری(زن سالاری-فمینیزم) ، تکنولوژی سالاری(تکنوکراسی) ، قدرت سالاری یا فاشیزم ، مردم سالاری یا مردم پرستی (آبروپرستی) و شیء سالاری یا بت پرستی مدرن که همان مالکیت سالاری و دنیا پرستی است که در نظام سرمایه داری به اوج قدرت می رسد . در اقتصاد اسلامی اموال عمومی بایستی در دست دولت اسلامی مؤمن و پاکی باشد . خصوصی سازی همان سرمایه داری با کلاه شرعی است .

 

این نکته بسیار اساسی را بایستی درک کرد که قسط یعنی تقسیم و توزیع مساوی امکانات اقتصادی و سیاسی و فرهنگی به معنای عدل نیست بلکه می تواند در خدمت عدالت باشد و به عدالت یاری دهد ولی جامعه ای که عدل ناپذیر است در جریان قسط تبدیل به دیوی از خود بیگانه می شود و جامعه شوروی سابق بهترین حجت بر این حقیقت است . عدالت یک حقیقت و واقعه و مقام معنوی و باطنی و عرفانی است . جامعه بدون روح عدالت اگر در اوج مساوات هم باشد تبدیل به دیوانه خانه ای خطرناک می شود و در مفاسد غرق می گردد . عیب ذاتی شوروی سابق فقدان عرفان و معنویت بود و گرنه قسط حاکم بر این جامعه بی تردید امری خردمندانه و برحق بود . حکومت علی ع نیز چنین بود . جامعه قسط را پذیرفت ولی عدل علی ع را نپذیرفت . جامعه کنونی ما نیز دچار همین مشکل است : فقدان ایدئولوژی و عرفان امامیه . عدل ماهیتی تماماً عرفانی دارد .

 

یکی از لطیف ترین و نامرئی ترین و مالیخولیائی ترین یعنی ابلیسی ترین نوع از خود بیگانگی همان است که عشق نامیده شده است و بشر مدرن در سراسر جهان شعارش را می دهد . بلعیدن معشوق تحت عنوان عشق . سلطه بر روح و دل و جان و تن دیگری به بهانه عشق . این یکی از قدیمی ترین ارکان ظلم بشری است که ریشه در خانواده ها دارد که نهایتاً به فرزند پرستی و نژاد پرستی می انجامد که یکی از ارکان تبعیض و جهانخواری و ستم به دیگران است که صهیونیزم و امپریالیزم نماد جهانی و قلب آن است که در حال انهدام است . این ظلم نخستین است یعنی همان ظلمی که موجب هبوط آدم از بهشت شد .

 

یکی دیگر از عوامل از خود بیگانه سازی بشر همانا مالکیت های مادی است که به شیء پرستی و بیخودی در اشیاء می انجامد مسخ در اتوموبیل و تلفن و خانه و کارخانه و دکوراسیون و باغ و کاخ وو...نقطه مقابل آن مالکیت عمومی و سوسیالیزم علوی است .

 

و اما تکنولوژیزم یا ماشینیزم یکی از مهمترین عوامل از خودبیگانگی در عصر مدرنیزم است . مدرنیزم به معنای مدپرستی و بت پرستی و دنیا پرستی فنی که فرزند تکنولوژی پرستی است . و امروزه این اساس ذاتی ستم امپریالیستی می باشد و این امپریالیزم در یکایک انسانهای ماشین زده حضور دارد . این از ارکان غرب زده گی نیز می باشد . و سلطه جهانی امپریالیزم در بشریت از طریق این ماشین زده گی و افسون تکنولوژی در روان افراد بشری است . این ظلم را دکتر شریعتی بخوبی معرفی کرده است و درست بهمین دلیل التقاطی نامیده شده و مورد خشم تکنوکرات ها واقع گردیده است .

 

و اما اساس دیگری از خودبیگانه سازی در بطن و متن حکومتها قرار دارد و آن دیکتاتوری و خفقان و زور است که مردم را وادار به ریا و نفاق و دروغ و مکر نموده که واضح ترین شکل از خودبیگانگی اخلاقی و فکری و شخصیتی است . پس فاشیزم به معنای اصالت زور و قدرت یکی دیگر از ارکان ظلم است . این ظلم در قلمرو زور و اکراه و ریای دینی به غایت مالیخولیا و فساد می رسد و لذا در قرآن کریم «لااکراه فی الدین» آیه مقابله با ظلم دینی است .

 

مردم داری ، مردم پرستی ، عوام زده گی و دموکراسی یکی دیگر از ارکان خودبیگانه سازی است که در قرآن هم مذکور است که مؤمنان را از پیروی اکثر مردم بر حذر می دارد و این پیروی را اساس ظلم می خواند . در فرهنگ ما پدیده آبرو پرستی یکی از نمادهای کهن این ستم می باشد . مرعوب شدن آحاد مردم در قبال حاکمیت اکثریت که اساساً بواسطه تبلیغات ممکن می شود . در واقع باید تبلیغات و هنرها و جلوه های هنری را هم یکی دیگر از ملزومات دموکراسی دانست که از ارکان اجتماعی – سیاسی ظلم بسیار وارونه و ابلیسی است . بیگانه سازی مردم بواسطه و عنوان خود مردم . این مردم پرستی دروغین و شیطانی موجب نفرت و عداوت عمومی مردم است . پس امروزه بایستی این پنج موضوع را از ارکان اساسی و جهانی ظلم و جنون بشر بدانیم : عشق جنسی ، مالکیت پرستی ، تکنولوژی سالاری ، مردم پرستی و قدرت سالاری (فاشیزم) – همسر پرستی و فن پرستی و آبرو پرستی و حکومت پرستی و شیءپرستی بجای خداپرستی : اینست اساس ظلم .به زبان غربی یعنی : پوپولیزم ، ماشینیزم ، فاشیزم ، فمینیزم و اکونومیزم.

 

بنابراین فرد و یا حکومتی که می خواهد براستی عدالت محور باشد بایستی اول ارکان ظلم را بشناسد و درک کرده باشد . پس ظلم شناسی و عدل شناسی امر اول در استقرار عدالت است و ظلم ستیزی . و سپس این شناخت و عرفان را به کل جامعه منتقل نمودن و جامعه را برای این نبرد مهیا و مشتاق ساختن . و سپس بر علیه این پنج رکن لطیف و مالیخولیائی ظلم به نبرد برخاستن . اول نبردی فرهنگی و عرفانی و سپس نبردی اجرائی در همه ارکان حکومت و جامعه . نبرد بر علیه عشق جنسی ، مالکیت پرستی ، تکنولوژی پرستی ، مردم پرستی و حکومت زور و خفقان . این همان نبرد بر علیه فسق و زنا و ماشینیزم و سرمایه داری و دیکتاتوری و پوپولیزم است و رویکرد به عرفان و آزادی و حکومت علوی و حاکمیت خدا و قرآن بجای تبلیغات و تکنولوژی و همسان سازی و تقلید و حرص و شهوت باره گی و شیء پرستی : اینست عدالت محوری !

 

پس درک می کنیم که ظلم برخاسته از بی خودی یعنی جنون است و لذا سلسله مراتب ستم همان سلسله مراتب جنون است و اینست که ظالمان بزرگ در تاریخ اسوه های جنون های بزرگ هم بوده اند مثل اسکندر ، نرون ، هیتلر ، بوش و همه شاهان دیکتاتور در سراسر جهان که نهایتاً بجان خود می افتادند و فرزندان خود را می کشتند مثل اردشیر بابکان ، نادر شاه ، شاه عباس و غیره در ایران . ظلم و جنون جریانی واحد است . با نظری به برخی جوامع در جهان این مسئله را بوضوح شاهدیم از جمله در جامعه خودمان و در آمریکا .

 

و نیز شاهدیم که ظالمترین جوامع دیوانه ترین جوامع نیز هستند مثل جامعه آمریکا که با اندک خماری اقتصادی دست به خودکشی زده است . باید درک کنیم که ظالمیت و مظلومیت به معنای ظلم پذیری امری واحد است و علی که سلطان عادلان تاریخ است می فرماید که در نزد خدا ظلم پذیران مورد مؤاخذه و خشم شدید تری قرار دارند زیرا تا کسی ستم نپذیرد ستمگری هم نخواهد بود .

 

انسان به میزانی که از خانه وجود خود بیگانه و دربدر و غریب و دریوزه دیگران است بدام ظلم می افتد و اسیر و برده می شود . پس بازگشت بخویشتن خویش همان راه رجعت به عدل می باشد . پس این یک معنای کاملاً عرفانی است . اول انسان بایستی عدل و ظلم را فهم کند تا با آن مبارزه کند و این فهم یکی از شاه کلید های معرفت عرفانی می باشد . ولی عرفان از منظر اکثر علمای دینی ما قاچاق است . و لذا عدالت هم امری نایاب است الا در شعار و جنون همسان سازی صوری و فنی .

 

پس عرفان تنها راه خروج از ستم و رویکرد به عدالت است همانطور که سلطان عادلان جهان سلطان عارفان جهان هم هست و لذا کسی چون او قادر به تعریف بر حقی از عدالت نشده است یعنی علی ع . پس رویکرد به علی همان رویکرد به عدل است و عرفان . عرفان مقدمه عدل است و اساس آن . آیا دقت کرده اید تا چه حدی حتی در قلمرو زبان و فرهنگ و تبلیغات هم حتی نام علی ع از قاموس رسانه های ملی ما حذف شده است ؟ اینست مسئله . آری این چنین است ای برادر !

 

در آغاز مقاله گفتیم که بقول قرآن ، عدالت اساس بودن است و بودن یعنی عادل بودن و بر عدل استوار بودن .پس ظلم و ستم که خلاف عدل است مترادف نابودی است و هلاکت و بلکه از بین رفتن و ساقط شدن . اینست که نظامهای ظالم بسوی خود براندازی می روند . ممکن است سئوال شود که پس چرا افراد و جوامع غیر عادل و اهل ظلم ، هنوز وجود دارند و هستند و نابود نشده اند ؟ علتش اینست که خداوند عالم هستی را از جمله انسان را هستی بخشیده و به او اجازه نابودی خودش را نمی دهد . یعنی خود عدل در ذاتش ظلمش را بگونه ای حیرت آور جبران می کند و لذا او را از نابود شدن نجات می دهد و آن بواسطه عذابهاست . مگر نه اینکه افراد و جوامع اهل ظلم در عذابند . در واقع آنچه را که اکثر ماها ستم می دانیم همانا عذابهای ناشی از ظلم است . این عذابها خود جلوه ای از عدل خداست که ظلم ما را جبران کرده و به زور ما را بر جای خودمان بر می گرداند و سرجای خودمان می نشاند و استوار می سازد تا از نابودی نجات یابیم . در واقع خود ظلم نوعی عدل جبارانه و ذاتی و طبیعی است که انسان را از نابودی باز می دارد . و لذا بر یک جامعه ظالم نمی تواند حکومتی عادل فرمان براند مثل حکومت علی ع .

 

گفتیم که پرستش جنس مخالف یعنی عشق جنسی یک ظلم قدیمی و ازلی است که موجب صدها عذاب می شود . اکثر ماها خود این عشق را ناحق نمی دانیم بلکه عذابهای حاصل از آن را ناحق و ستم و خیانت می دانیم و این نگرش و فکر و قضاوتی وارونه و ظالمانه است و موجب تحکیم ظلم است . پس آنچه را که بشر ظلم می نامد همان عاملی است از جانب خداوند که ظلم را معتدل می سازد و از نابودی و سقوط باز می دارد . از این دیدگاه خود ظلم یک عدل جبری است . و اینست که باز علی ع می فرماید که : هر قومی لایق حکومت خویش است . و خود خداوند در کتابش می فرماید که سرنوشت هیچ قومی تغییر نمی کند الا اینکه باطن افراد آن تغییر کند . یعنی میل به عدالت پیدا کنند .

 

اگر یک انسان اهل ظلم (ستمگر یا ستم بر)دچار عذاب نشود هم خودش را نابودمی کند و هم طرف مقابلش را . این عذاب لطف و رحمت خداست بر ظالم . این همان حق دوزخ است . دوزخ موجب احیای حیات و هستی انسان ظالم می شود . زیرا ظالمان خود را در مهلکه نابودی انداخته اند و دوزخ از آنها ظلم زدائی می کند و آنها را به جبر به عدالت یعنی به موجودیت خودشان باز می گرداند و بر جایگاه وجودی خودشان مستقر و استوار می سازد . هر چه که آدمی را از خود بیگانه کند از خدا بیگانه کرده است . و اینست معنای ظلم در قرآن . پس تشخیص اصل ظلم و عذاب و عوارض حاصل از آن امر بس مهم در امر ظلم زدائی است . اکثر حکومتها و دولتمردان بجای ظلم زدائی با عوارض و عذابها و مفاسد آن مبارزه می کنند و لذا فقط صورت مسئله را پیچیده تر ساخته و عذابهای برتر و لاعلاجتری پدید می آورند . مثل مبارزه با اعتیاد و گرانفروشی و دزدی بصورت فیزیکی . در صورتی که اینها عذابهای حاصل از ظلم هستند و خود ظلم نیستند . خود ظلم تکنوکراسی و دموکراسی و مالکیت پرستی و زن پرستی و نژاد پرستی و حکومت پرستی است . پس واضح شد که  برای مبارزه با اصل ظلم بایستی عرفان عدل احیاء گردد و به مردمان تعلیم داده شود . اول بایستی بخود آیند تا ظلم را ببینند و فهم کنند . یعنی اصل ظلم در فرهنگ و فکر ماست . خداوند می فرماید : هیچکس نمی تواند به دیگران ظلم کند الا اینکه هر کس و قومی بخودش ظلم می کند . پس ظلم ستیزی از ارکان اصلی خود شناسی و عرفان است .

 

پس عرفان به معنای معرفت نفس امی و عامی گام اول و واجب در ظلم زدائی و عدالت محوری است . بغیر از این همه راهها به ظلم پیچیده تر و عذابهای لاعلاجتری می رسد . همانطور که در طی این سی سال تجربه کرده ایم . بیائیم باور و فهم کنیم که برابری و همسان سازی و مساوات مادی نه تنها عدالت نیست بلکه پنهان سازی ظلم است یعنی ظلم مضاعف است . مساوات ، عدالت ابلیسی است : عدالت غربی!

 

  و پر واضح است که تکنولوژیزم ربطی به تکنولوژی ندارد همانطور که پوپولیزم ربطی به مردم سالاری حقیقی ندارد بلکه مردم سواری است نه مردم سالاری . و اکونومیزم ربطی به اقتصاد ندارد و فمینیزم ربطی به حقوق زن ندارد و فاشیزم (قدرت نمائی و زور محوری) ربطی به اقتدار ملی ندارد و عشق جنسی ربطی به محبت زناشوئی ندارد و منظور از مالکیت پرستی و شیء پرستی که بت پرستی مدرن و مدرنیزم است همان حقوق شخصی آحاد جامعه نسبت به مایملک خویشتن نیست که البته حقی شرعی و عقلی و واجب است . همانطور که طرد دنیا پرستی به معنای انکار دنیا نیست بلکه بمعنای تقواست لذا طرد تکنولوژی پرستی بمعنای انکار تکنولوژی نیست . همانطور که ناسیونالیزم (ملت پرستی – نژاد پرستی)که امری مشرکانه است و باید طرد شود در نقطه مقابل حب وطن و مردم دوستی است همانطور که ناسیونالیزم هیتلری موجب نابودی ملت آلمان شد و پان آمریکا در دولت بوش موجب ورشکستگی ملت آمریکا شده است و ملتی را به خودکشی کشانیده است .

 

قبلاً نیز طبق مقالاتی خاطر نشان کرده ایم که بزرگترین و بنیادی ترین مسئله حیاتی و اورژانس نظام و جامعه ما مسئله فقدان ایدئولوژی مدون و مدرن اسلامی است . در این مقاله که مسئله عدالت را بعنوان اصل ذاتی یک نظام اجتماعی مورد نظری اجمالی قرار دادیم معلوم شد که تا چه حدی کل جامعه و دولتمردان ما از تعریف ساده و ملموسی در باب عدالت محرومند در حالیکه دولت حاضر بر اساس عدالت محوری بر سرکار آمده است و با همه تلاشهای شبانه روزیش تقریباً هیچ مشکلی را از ریشه بر طرف نساخته است و حل هر مشکلی منجر به پیدایش مشکلی پیچیده تر می شود . این بمعنای فقدان ایدئولوژی مدون است . وقتی عدالت مفهوم نباشد یعنی حکومت مفهوم نیست وهیچکس حتی حرف خودش و عمل خودش را نمی فهمد و همه شعار می دهند بی آنکه منظور خود را بدانند . همین قدر همه می دانند که اینهمه بدبختی ها و عذابها و بحرانها نباید باشد . و این یک ادراک غریزی و کورکورانه و کودکانه است و نه ایدئولوژیک . تا ظلم تعریف نشود فقط پیچیده تر و ریشه ای تر و ملت برانداز تر می شود . تا زمانیکه شعار و آرمان همه دولتمردان ما پوپولیزم و اکونومیزم و فمینیزم و تکنولوژیزم و قدرت محوری نمادین است عدالت محال است زیرا اینها ارکان ظلم و بی خودی و جنون بشرند . با شعارهای ظالمانه نمی توان حتی به عدالتی شعاری هم رسید .

 

تا زمانیکه عدالت در نظر ما مساوات صوری و فنی و اقتصادی و فرهنگی و کلامی است عدالت محوری عین ظلم محوری و جهل محوری از آب در می آید . و این ذات غرب زده گی ایدئولوژیک و ناخودآگاه ماست . به شرق و غرب فحش می دهیم در حالیکه عملاً به راه آنهامی رویم و از آنها هم حریص تریم .

 

عدالت همسانی نیست بی تائی است : اینست مسئله !

 

ایدئولوژی یعنی ایده شناسی ! و اما ایده های ( باورهاوآرمان ها) بنیادین ما مسلمانان و خاصه شیعیان چیست ؟ ما شیعیان دارای دو اصل و دو رکن ذاتی هستیم که شیعه گری ما را معرفی می کند : عدل و امامت !  پس حیرانی و اختلال و گمشده گی ما در امر عدالت بمعنای غفلت ما از اصل اول مذهب ماست و دال بر ناشیعه گری ماست . و از بطن عدالت است که امامت ظهور می کند . پس اگر عدالت را نمی شناسیم و در آن فلج مانده ایم دعای فرج امام زمان هم دعائی ضد دعاست و اگر ظهور کنند او را نخواهیم شناخت زیرا عدالت را نمی شناسیم . زیرا امام زمان و انسان کامل ظهور خویشتن خویش انسان است . پس عدالت شناسی اصل اول و آخر شیعه شناسی و امامیه و امام شناسی است . هر که عدل را شناخت امامش هم خواهد شناخت . بی عدالت بی امامیم و بلکه ناشیعه ایم . هر چه انسان را از خود بیگانه کند ظلم است : اینست تعریف قرآن و علی ع از ظلم !

 

و اما رابطه قسط و عدل چیست ؟ قسط یعنی داشتن . و عدل یعنی بودن . پس نسبت قسط و عدل همان نسبت بس قدیم و حکیمانه داشتن و بودن در فلسفه وجود است که در عصر ما معروف شده است به معمای «داشتن یا بودن»!

 

انسان کامل همان انسان عادل است و کمال عدالت هم امامت است یعنی مقام خلافت اللهی . یعنی درک حضور خداوند در خویشتن . یعنی همان مقامی که علی ع می فرماید که : سینه من عرش خدا و بدن من کرسی اوست . این معنای انسان بودن است یعنی با خدا بودن . و آنکه با خدا باشد از غیر خدا بی نیاز است و برای خودش جز خدا معادلی برای وجود نمی یابد زیرا خودش معادل کل عالم هستی و بلکه برتر از آن است . پس از داشتن بی نیاز است . و این بیان «الفقر و فخری» است که وصیت نامه پیامبر ماست . این همان معنای ذوالفقار است : صاحب فقر!

 

در قرآن سخن از انسان صاحب عدل است : ذوالعدل!و نیز «حکم به عدل» . و انسان صاحب عدل قادر است که به عدل حکم کند . یعنی امام ! پس رهبران یک جامعه بایستی سلسله مراتب صاحبان عدل و حکم به عدل باشند تا جامعه ای در مسیر عدل حرکت کند یعنی در مسیر الی الله در وجود خویشتن . زیرا عدل در خویشتن است و با خویشتن . و خدای شیعه خدای خویشتن است و نه خدای پشت بام آسمان . یعنی خدای عرفان . پس عرفان اساس عدل است . پس فرهنگ عرفانی زمینه و زیربنای عدالت حقیقی و اسلامی است .

 

و اما هنگامی که جامعه ای بسوی عدل در حرکت است بسوی بی نیازی و صمدیت وجود در حرکت است و لذا امکانات هم بطور طبیعی بر اساس قسط تقسیم می شود و تکاثر پدید نمی آید و ریشه استکبار می خشکد . در غیر اینصورت فقط ظلم پیچیده تر می شود . این همان تضاد لاینحل یارانه و عدالت در جامعه ماست . در جامعه ای که روح عرفانی و حرکت عدالت خواهانه موجود نباشد قسط و توزیع مساوی امکانات و ثروت هر چه که دقیق تر شود جامعه موذی تر و منافق تر و مافیائی تر می شود و حریص تر و دیوانه تر می گردد و این قسط بدون زیر بنای عدل ، موجب رشد فساد می شود زیرا عدل زیر بنای قسط است .

 

همانطور که اشاعه و تبلیغ و تحمیل عبادات و شرعیات بر یک جامعه که اکثرش غیر مؤمنانند فقط موجب تعمیق و رشد موذیانه کفر و پیدایش نفاق می شود و شعائر را به فساد می کشد و معصیت بر دین غوغا می کند . جامعه فاقد عرفان و عدالت باطنی هم در جریان اجرای قسط بسوی طبقاتی تر شدن و تکاثر و تمرکز ثروت می رود و نبرد طبقاتی را موذیانه تر و مافیائی تر می کند و زحمت دولتها بر باد می رود و هر حرکتی در جریان احیای قسط منجر به بحرانی موذیانه تر و عجیب تر می شود . همانطور که در جامعه شاهدیم . اگر نظام اقتصادی ما موذی ترین نظام در جهان است به همین دلیل است .

 

در کلام آخر ام المسائل و ام الجنائث همه بحرانها و بدبختی ها و مفاسد در جامعه ما فقدان ایدئولوژی شیعی و معرفت عرفانی است . ما محتاج یک انقلاب فرهنگی – ایدئولوژیکی – عرفانی بمعنای حقیقی کلمه هستیم وگرنه با تمامیت اسلام و انقلاب به بن بست رسیده و ناچار به خودبراندازی می شویم همانطور که شوروی سابق شد .

 

در جامعه ای که از طریق رسانه های ملی اش شبانه روز تجمل گرائی و تکاثر و دنیا پرستی و تکنوکراسی و مردم پرستی و آبرو بازی و زن سالاری و مردم سواری و عشق به داشتن تبلیغ می شود عدل ناممکن است حتی اگر همه دولتمردانش از اولیای الهی و عادلان واصل باشند .

 

بایستی فهم کنیم که مفاسد و ناامنی ها و بی آبروئی ها نتیجه  ثانویه ظلم هستند و نمی توان آنرا جراحی کرد زیرا خون جامعه مسموم است و اندیشه ها تاریکند .

 

دولتها و دولتمردان حاکم بر نظام ما از بهترین دولتمردان و دولتها در جهانند ولی روش خطاست و لذا همواره این دولتها مورد بی مهری و فحاشی و تهمت مردم واقع می شوند و نظام پایگاه مردمی اش را مستمراً از دست می دهد و مجبور می شود به مردم رشوه دهد . دولتمردان وبرنامه ریزان ما فاقد ایدئولوژی زلال وعرفان شیعی هستند . اکثر قریب به اتفاق دولتمردان ما به لحاظ طرز فکر یا لیبرال دموکراتند یا سوسیال دموکرات . واسلام و تشیع فقط در عبادات وکلام و تعارفات و نمایشات آنهاست نه در اندیشه آنها .

 

کل نظام ما مبتلا به انحراف و التقاط عظیم اید ئولوژیکی است . چگونه می شود اقتصاد ما استکباری ولی فرهنگ ما اسلامی باشد. چگونه می شود خانواده ما فمینیستی ولی بچه های ما عاقل و دین مدار شوند . از تکنو کراسی ، عدالت حاصل نمی آید .

 

در جامعه ای که عدل نباشد قسط فقط تبدیل به یک اقتصاد اقساطی و ربایی و قحطی زده می شود و زندانهای ما مملو از بدهکاران حاصل از این قسط ! این قسط ضد عدالت است .

 

تعریف ما از عدل ، ظالمانه است . عدل ما ظلم است . همه تلفن همراه دارند و اتومبیل . این قسط است و چون عدالت نیست تلفن همراه موجب انهدام روابط اجتماعی و اتومبیل موجب قتل عام در خیابانها می شود این قسط اقساطی است نه قسط عدالت محور . این یک مثال است . کل مسائل ما از همین نوع هستند .

 

این قسط ریایی و ربائی و فرمالیستی و نمادین است و لذا خود مولد ستم است و جنون و جنایت و اعتیاد و بزهکاری .

 

همه به دانشگاه می روند . این قسط است ولی در این دانشگاه چه  تربیت می شوند و بیرون می آیند . گروهی مدرک به دست دیوانه و جهانخوار و بی هویت و نیهیلیست و عاری از عزت و عظمت و عزت نفس . این ظلم است ظلم به جوانان ، ظلم به خانواده ها ، ظلم به نظام ، ظلم به اسلام ، ظلم به انقلاب ، ظلم به شهیدان و معصیت به خدا .

 

این مدرک پرستی و دانشگاه پرستی مصداق آشکار این آیه از قرآن است که : کافران برای خداوند معادل قرار می دهند این  مدرک و دانشگاه همان معادل خداست . این تلفن همراه و اتومبیل ها و دانشگاه ها جملگی ارکان ظلم هستند زیرا معادل خداوند شده اند در اندیشه مردم ما . حالا سخن از انرژی اتمی و «حق مسلم ما» نمی گویم که از خود خداهم مقدس تر است و چپ نگریستن به آن الحاد محسوب می شود . هیچ تلویزیونی در جهان اینقدر بانکها را تبلیغ نمی کند که تلویزیون جمهوری اسلامی ایران و جوایز نجومی حیرت آور آن این یک ظلم است . این نیز معادل دیگری برای خداست آنهم تحت عنوان مقدس  « قرض الحسنه » . مراکز تولید فرهنگ در کشور ما خود منابع فساد و ظلم هستند صدا و سیما و دانشگاهها و وزارت فرهنگ . تلویزیون ما جز ظلم را تبلیغ و القا نمی کند . بی تردید وضع حوزه های علمیه هم نباید بهتر از دانشگاهها باشد .

 

آنچه که دولتها انجام می دهند ظاهراً همه چیز است ولی حاصل آن در جامعه همه شر است . این بمعنای آن است که زیر بنای اندیشه و فرهنگ در جامعه ما بر ظلم بنا شده است . اندیشه حاکم بر جامعه ما ظلمانی است .

 

فرهنگ و روح حاکم بر دانشگاههای ما صدمرتبه فاسد تر و کافرانه تر از سالهای قبل از انقلاب است . این یعنی آنکه دانشگاههای ما ظلمانی هستند و ظالم پرورند .

 

اکثر دانشجویان در خانه کامپیوتر دارند . این  قسط است ولی حاصلش اینست که کشور ما در مفاسد اینترنتی مقام اول را در منطقه دارد و در جهان هم یکی از ده کشور اول در فساد اینترنتی است . این قسط به ظلم انجامیده است یعنی فقدان عدالت در زیر بنای اندیشه و فرهنگ و دین فهمی ما . وقتی حاصل نیکوکاری تبهکاری شود یعنی فرهنگ ما واژگون سالار است .

 

پس باز هم به این نتیجه می رسیم که عدالت یک امر باطنی و عرفانی و فکری و ایمانی است . آنانکه عدالت را امری صرفاً اقتصادی می دانند خواه ناخواه یک لیبرال یا کمونیست هستند . پس دولتمردان ما فاقد فکر اسلامی هستند : فقدان ایدئولوژی! فقدان ایدئولوژی ! فقدان ایدئولوژی !

 

خداوند در کتابش همه جا مؤمنان را امر به عدل کرده است . پس اگر در جامعه ای عدل نیست بدان معناست که ایمان نیست .

 

ظلم از ظلمت و تاریکی است . آدمی در تاریکی هیچ نمی بیند و لذا در هراس و وحشت و ناامنی است . اگر مسائل و بحرانهای جامعه را فهم نمی کنیم بدان معناست که در تاریکی غرق شده ایم و هراس و حرص و عربده و جنون . و این یعنی غرق در ظلم هستیم . نفهمیدن مشکلات عین ظلم است . آیا نه اینست ؟

 

پس فهمیدن سرآغاز عدل است . یعنی عرفان اساس عدالت است .

 

عدالت فرزند عرفان بمعنای معرفت نفس است . و سلامت و آرامش و عزت و محبت و شرافت و امنیت هم فرزند عدالت است یعنی همان چیزهائی که نداریم .

 

پزشک و دارو و بیمارستان داریم ولی سلامتی نداریم . امکانات و تکنولوژی و وسائل رفاهی داریم ولی آسایش و امنیت نداریم . نماز و روزه و خیرات و مبرات داریم ولی آرامش نداریم . حجاب داریم ولی عصمت نداریم . نان داریم و شکم ما سیر است ولی دل ضعفه داریم . اصلاح الگوی مصرف هم جز از طریق عدالت عرفانی ممکن نیست . این اسرافهای جنون آمیز که در مقام اول جهانی قرارمان داده است حاصل قحطی وجود است قحطی عرفان و عدالت . قحطی ایمان . فقدان خدا .

 

ما محتاج انقلابی در ایمان هستیم در اسلام شناسی . اینست مسئله !   

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم خرداد 1388ساعت 2:24  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

چه باید کرد ؟

( یک پیشنهاد ملّی به رئیس جمهور آینده )

 

به نام خدا

 

امروزه که بازار تغییر و اصلاح و انتخابات و اندیشه ، برای زندگی بهتر و رفع مشکلات و بن بست هاست ، ما نیز بر اساس معارف و حقایقی که تاکنون طرح کرده ایم بطور مختصر و مفید پیشنهاداتی را پیش روی طراحان و دولتمردان و دلسوزان نظام قرار می دهیم هر چند می دانیم که گوشی شنوندۀ این  حرفها نیست ولی این حداقل کاری است که بعنوان وظیفۀ دینی می توانیم انجام داد :

1- بیائیم و برای لااقل یک دوره ریاست جمهوری دست از شعارها و تلاشهای به اصطلاح پیشرفت مدارانه و توسعه طلبانه و افتخارآفرین و چشم دشمن کورکن و زنده باد و مرده باد بکشیم و به اصلاح اساسی وضع موجود بپردازیم و آنچه که هست را بر محور قانون اساسی و ارزشهای بنیادین انقلاب و اسلام و اخلاق و عدالت و شرافت انسانی بازسازی کنیم تا شیرازۀ امور از دستمان خارج نشود .

2- پروژۀ خانمانسوز و ملت سوز و دین سوز و جوان سوز معروف به " چشم انداز بیست ساله " را تعطیل کنیم و نظری به وضع موجود و احوال و اوضاع کنونی بیندازیم و رخنه های ویرانگر اقتصادی و سیاسی و فرهنگی و اخلاقی را جبران کنیم . زیرا این " چشم انداز " چشم ما را به فلاکتهای موجود در جامعه کور کرده است .

3- به جای اینکه از چشم دشمن ( آمریکا و اسرائیل و ... ) به جامعۀ خود نگاه کنیم بیائیم و از چشم مردم خودمان و دین و ارزشهای بومی خودمان به جامعۀ خود بنگریم . زیرا دشمنان ما امروزه خود در سراشیبی سقوط هستند و الحمدلله به اندازۀ کافی گرفتاری دارند .

4- تکنولوژی محوری را تبدیل به ایدئولوژی محوری کنیم . توسعه محوری را تبدیل به اصلاح محوری و اخلاق محوری و عدالت محوری کنیم و مسابقه محوری را تبدیل به ایثار محوری کنیم . و آمار محوری را تبدیل به واقعیت محوری کنیم .

5- رسانۀ ملی بجای اینهمه برنامه های سرگرم کنندۀ مبتذل و تبلیغات خودپرستانه ، برنامۀ فرهنگی – ارشادی – عرفانی ِ پیگیر و دامنه داری را در همۀ شبکه ها طراحی کند که موجب بخود آئی وجدان معنوی و دینی و اخلاقی باشد تا موجب فروکش کردن حرص و طمع و اسراف و جنون پیشرفت و مسابقات مادی و علمی و فنی و هنری و دانشگاهی و مدرکی گردد . این مسابقۀ جنون آمیز که تبلیغات رسانۀ ملی از علل آن است باعث مفاسد عظیمی می باشد .

6- رسانۀ ملی که مبدل به بزرگترین کانون استکبار فرهنگی و نفس پرستی و اشرافیت و مدرک پرستی و علم و فن پرستی مالیخولیائی و ورزش پرستی و ظاهر پرستی و تجمل پرستی در منطقه شده است و مردم ایران و مخصوصاً جوانان را دیوانه کرده است باید در کیفیت برنامه هایش یک تجدید نظر اساسی و ایدئولوِژیکی نماید و بیش از این موجب گمراهی مردم نشود و جوانان را دیوانه و غرب زده نسازد . و اینهمه نفس اماره و حرص و جاه طلبی و خود شیفتگی را در جوانان القاء و پروار نکند . این رسانه یکی از بزرگترین منابع تولید فرهنگ اسراف در کشور است .

7- فکری به حال مهاجرت مرگبار از روستا به شهرها و از شهرها به مراکز استانها بکنیم که این موضوع به تنهائی یکی از علل اصلی همۀ بدبختی ها و مفاسد و بیکاری و اعتیاد و فحشاء در طی این سه دهه بوده است . بیائیم و این روند را وارونه سازیم تا مردم به زادگاههای خود بازگردند . این مهاجرت مرگبار بنیاد خانواده ها را برکنده است .

8- اسراف در کشور ما معلول یک فرهنگ کافرانه و غرب زده و تکنوکرات و منافق در همۀ اقشار جامعه است که تلویزیون یکی از منابع تبلیغی آن می باشد . بنابراین جامعۀ ما براستی نیازمند یک انقلاب فرهنگی – ایدئولوژیکی – شیعی است و بازگشت به شعارها و ارزشهای اولیۀ انقلاب که بسرعت فراموش و بلکه مسخ و وارونه شد : بازگشت به اسلام !

9- فرهنگ و تبلیغات اسلامی و انقلابی در ظرف یک اقتصاد بیمار سرمایه داری ، از علل همۀ تناقضات و رسوائی های سیاسی و اقتصادی و اخلاقی در جامعه و نظام ماست . بنابراین تدوین یک اقتصاد ایدئولوژیک مبتنی بر قرآن و عرفان و سنت و علم روز از  واجب ترین اقدامات فرهنگی می باشد که اقتصاد ما را از این بن بست و فساد روز افزون برهاند .

10- اطلاع رسانی صادقانه و جامع به مردم دربارۀ مفاسد و بدبختی ها و دامهائی که در جامعه وجود دارد تا مردم با چشم بسته به این دامها نیفتند . مثل مسئلۀ اینترنت که پس از مرگ سهراب نوش دارو به میدان آوردند . صداقت دولت با ملت که دچار اختلال عظیمی شده و همین امر موجب بیزاری بخش عمده ای از مردم و مخصوصاً جوانان از نظام و اسلام و انقلاب شده است . احیای این صداقت از اقدامات اورژانس مسئولین است که تا دیرتر نشده بایستی کاری کرد وگرنه اصلاحات به شورش یا فروپاشی می انجامد .

11- بازگشت به قانون اساسی و احیای مفاد این قانون . بخصوص مفاد اقتصادی آن . زیرا قانون اساسی ما یکی از معطل ترین قانون اساسی در جهان است . بازگشت به قانون بخش عمده ای از مفاسد اقتصادی را از بین می برد .

12- بازگشت به بانکداری اسلامی که یکی از ارکان قانون اساسی ماست که تاکنون کاملاً تعطیل بوده است و نظام بانکی ما از بانکهای آمریکا و اسرائیل هم ربائی تر است . و این ربا اساس تورم و بخش عمده ای از مفاسد اقتصادی و فرهنگی در کشور است .

13- ملت ایران بدهکارترین ملت جهان است . بیائیم و پول نفت را به ملت نزول ندهیم و تن و روح ملت را به آتش نکشیم و این ملت ربازده را از این فلاکت روح نجات دهیم .

14- نظام آموزش و پرورش و همچنین آموزش عالی به اعتراف اکثر دلسوزان و کارشناسان فرهنگی ، نظامی بغایت بیمار و بی هویت و مخدوش و غرب زده است . و امروزه دانشجویان ما از دانشجویان قبل از انقلاب بی هویت تر و کافرتر و سرگشته ترند . بیائیم و انقلاب آموزشی کارساز و مبتنی بر ایدئولوژی و تربیت شیعی در این نظام بیمار بوجود آوریم . این نظام زمینۀ اصلی گرایش جوانان به اعتیاد و بزهکاری است . نسل جوان ما در حال از دست رفتن هستند و نمی توان از طریق فوتبال درمانی و جایزه درمانی و خودشیفتگی این فلاکت را علاج نمود .

آنچه که گفتیم دردهای ملموسی است که هر ایرانی در این کشور آنرا درک می کند . این طراحان و مدیران و برنامه ریزان کلان کشورند که در خوابند و چشم خود را به روی مردم بسته اند و فقط منافع حزبی و مصالح کاذب دیپلماتیک را مدنظر دارند و کل مردم و انقلاب و اسلام را فراموش کرده اند . مردم ما بهترین مردم جهانند ولی دولتمردان ما سوراخ دعا را گم کرده اند و بسوئی می روند که کل کشور را به نابودی می کشانند . این برعهدۀ مقام رهبری و روحانیون و علما و مجاهدان و دلسوختگان است که برخیزند و کاری کنند تا قبل از اینکه کار از کارها بگذرد و به سرنوشت شوروی سابق مبتلا شویم و دست به خود – براندازی زنیم هر چند که در راه خودبراندازی قرار داریم .

بدین ترتیب موضوعات بحرانی جامعۀ ما اقلام زیر هستند :

1- نظام آموزش و پرورش و آموزش عالی

2- نظام بانکداری

3- اقتصاد سرمایه داری

4- رسانۀ ملی و تبلیغات

5- مسئلۀ مهاجرت روستائیان

6- رجعت به قانون اساسی و مبانی انقلاب و اسلام

7- تکنولوژی پرستی بیمارگونه

8- اسراف و غرب زده گی منافقانه

9- اطلاع رسانی و صداقت با مردم

                                                       

                                                    والسلام

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم خرداد 1388ساعت 2:22  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

ایست !!!

 

به نام خدا

 

امروزه هر پدیده و موضوعی در حیات انسان مدرن ، خودش یک معما و مشکل و عذاب لاعلاج است و به تعداد موضوعات و اشیاء و امکانات بشر ، مشکل و بن بست وجود دارد و هر راه حل تازه ای خود مبدل به یک مشکل لاعلاجتری می شود و هر اختراع و اقدامی عرصۀ پیدایش مجموعه ای از عذاب است .

ازدواج کردن یک مشکل عظیم است و زندگی زناشوئی که پدید آمد مشکل عظیم تری است . ورود به دانشگاه یک بحران و عذاب است و فارغ التحصیل شدن از آن عذابی بدتر است . بیمار شدن یک مشکل است و مداوای آن مشکلی بدتر و پیچیده تر می شود . تورم و گرانی یک بدبختی است و مبارزه با آن مشکلات جدیدتری پدید می آورد بی آنکه مشکل اولی را کاهش دهد . اتومبیل نداشتن یک مشکل است و اتومبیل داشتن مشکلی بدتر است . وام گرفتن یک بدبختی است و پس دادن وام بدبختی بزرگتری است و خرج کردن آن نیز بدبختی های جدیدی بهمراه دارد . زندگی در روستا یک عذاب است و هجرت به شهر و زیستن در شهرها ، عذاب بدتری است . معتاد نبودن یک عذاب است و معتاد بودن عذاب بزرگتری و ... .

داشتن و نداشتن هر دو بدبختی زاست . کردن یا نکردن ، مرگ یا زندگی و بودن یا نبودن . مسئله اینست که بدبختی و عذاب و لاعلاجی و بن بست شامل حال هر وضع و چیزی هست و تلاش برای رفع گرفتاری منجر به گرفتاری بدتری می شود و گوئی تسلیم محض بودن و هیچ کاری نکردن بهترین کار باشد . گوئی ماندن در آخرین وضع موجود ، بهترین وضع باشد . گوئی کل جهان و جهانیان در عصر ما در سراسر زمین در یک سراشیبی انحطاط و فلاکت در حال سقوط هستند . و به پیش رفتن و آنچه که پیشرفت نامیده می شود فقط پیش رفتن در اعماق یک دوزخ است که بسوی لاعلاجتر شدن در حرکت است . گوئی سکون و باز ایستادن و بلکه به عقب بازگشتن تنها راه نجات از این سقوط آزاد باشد .

وضع بشر مدرن را فقط در این خطبه از امام علی (ع) می توان درک نمود و علاجش را یافت :

" هشدار که رشته های بقای جهان پاره شد و از دنیا جز سم و زهرابی نماند . و زین پس دنیا ساکنانش را در خود نابود خواهد کرد . پس شما ای مؤمنان کوله بار بربندید و این جهان را با اهالی اش ترک کنید . لحظه ای مکث مجال نجات را از شما خواهد ربود . باز ایستید و کوله بار بربندید و بازگردید بسوی خدای خود . و در غیر اینصورت بر سرنوشت همۀ شما بسیار متأسفم ... " – نهج البلاغه –

این اعلان قیامت پنجاه هزار ساله و آغاز آخرالزمان است . بازایستادن از " پیشرفت " تنها راه نجات است .

بازایستادن از این چرخۀ جنون آسا و افسار گسیختۀ موسوم به پیشرفت ، و خارج شدن از دوزخ زندگی تکنولوژیکی و مصرفی و دودی و آتشین و مسابقۀ مصرف فزاینده و شتاب برای شتاب و همه چیز برای هیچ . اینست آن جهانی که رشته های بقایش پاره شده است و در حال سقوط آزاد است و همۀ ساکنانش را در درک اسفل السافلین ساقط می سازد .

این " ایست " و خبردار نمودن علی (ع) است به بشر امروز در عصر آخرالزمان که عصر ظهور دجّال است یعنی تکنولوژی مدرن !

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم خرداد 1388ساعت 2:21  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

بررسی یک بیماری ملی : دانشگاه زده گی !

( فرهنگ اسراف )

 

اهل سواد اهل جدل است یا بقول اروپائیان دیالکتیکی و اهل دیالوگ است چرا که کل سیر تعلیم چیزی جز دیالوگ و گفتگو و چون و چرا و علیت نیست . و این همان داستان منطق است و قیاس .

هر چند که مولانای ما اهل قیاس و اهل کتاب را ابلیس زدگان می نامد که براستی هم چنین است ولی دانشگاه و دانش عاریه ای و مدرسه ای همین است . یا باید بکلی انکار و تعطیلش کرد و یا امکان جدل و علیت را باز گذاشت وگرنه دانشگاههای ما کانونهای خفقان منطق و منطق خفقانی و دیالوگ نیهیلیستی و بستر خود- مسخره گی و خود- براندازی هویتی خواهند شد همانطور که شده اند .

دانشجو یا باید بفهمد یا باید اعتراض کند وگرنه به خودکشی هویتی روی می کند یعنی اعتیاد و خود- مسخره گی که هر دوی این واقعه را شدیداً نظاره می کنیم .

بخصوص که دانشگاهی پرهزینه هم باشد همچون دانشگاه آزاد و یا دانشجویان سراسری که در سائر شهرها تحصیل می کنند که باید بتوانند هزینۀ یک زندگی مجردی را تأمین کنند که هزینه ای کمرشکن است .

و بدینگونه است که دانشجوی ما به هنگام فارغ التحصیل شدن موجودی است با یک مدرک بیکاری بهمراه یک قرض کمرشکن و تعهد کشنده اش در مقابل خانواده اش که کمرش زیر بار هزینۀ فرزندش خم شده است .

اینک بی هویتی ، خودمسخره گی ، خفقان منطقی ، بیکاری و بیعاری و شرمندگی در خانواده را با هم ترکیب کنید و ببینید که چه پدیده ای حاصل می آید . آیا این موجود جز راه خود تخدیری و تبهکاری راه گریز دیگری پیش روی دارد ؟ البته مشکل ازدواج و فشارهای غریزی و حیاتی حاصل از سرکوبی جنسی را هم به آن اضافه کنید .

بدین ترتیب سه شاهراه در مقابل روی اوست : خود تخدیری ، فساد اخلاقی و جنسی و جستجوی راهی برای هر چه سریعتر پولدار شدن که بمعنای تبهکاری است . بنابراین بطور خلاصه سه امر عاید می شود : اعتیاد ، زنا و ربا.

مشکل تخدیرش را قاچاقچیان حل می کنند . مشکل زنایش را دانشجویان دختر و مشکلات ربایش را هم بانکها حل می کنند .

این دانشجوی فارغ التحصیل شده بزودی مبدل به یک معتاد بدهکار طلاق گرفته می شود . موجودی که تبدیل به یک بمب آمادۀ انفجار شده است که البته جز در خودش منفجر نمی شود و جز خود و دو تا خانواده را نابود نمی کند یعنی حداقل ده نفر را نابود می سازد این موجود  تحصیل کرده . علاوه براینکه خود مبدل به یک طاعون اجتماعی شده است و کل جامعه را بسوی سرنوشت خودش می کشاند .

آیا فقدان چنین دانش و دانشگاه و دانشجوئی به نفع دین و دنیای جامعه نیست ؟

آیا براستی به کجا می رویم ؟ آیا این هم یک سیاه نمائی و تهمت ناحق به نظام است ؟ همه اعتراف دارند که در تاریخ دانشگاه ایرانی ، دانشجویانی بدبخت تر از این نداشته ایم . دانشجویانی بیسوادتر از این ، بی هویت تر از این و مفلوکتر از این . تا دو نسل قبل از این دانشجو در کشورمان یکی از خوشبخت ترین عناصر اجتماعی بود و خانواده اش هم سرفرازترین خانواده ها بودند ولی امروزه کاملاً معکوس شده است .

امروزه یک دانشجو برای انهدام خانواده اش کفایت می کند . این چه دانشجوئی است . این چه دانش و دانشگاهی است . روزی امام خمینی گفت که " همۀ بدبختی های ما از دانشگاه است " او دانشگاه امروز ما را ندید وگرنه امر به تعطیلی همۀ دانشگاههای سراسر کشور می داد .

در جامعۀ ما به دانشگاه رفتن مثل به خارج رفتن است و یک فخر مالیخولیائی محسوب می شود . یک دانشجو در دانشگاه همه کاره می شود البته به استثنای دانشجو . به دانشگاه رفتن بمعنای چیزی شدن است صاحب هویت شدن . و این دال بر بحران هویت در جامعۀ ماست که مدرک دار شدن مترادف آدم شدن است . از پدری پرسیدم که دختر جوانت چرا شبها به خانه نمی آید آیا نگران نیستید ؟ با حالتی تحقیرکننده گفت : دخترم دیگر دانشجو شده است چه جای نگرانی آقا . شما مثل پدربزرگم فکر می کنید تعجب می کنم چطور مدرک دکتری به شما داده اند آنهم در آمریکا .

این منطق و فرهنگ کل جامعۀ ما دربارۀ دانشگاه و دانشجو است . آنهم در جامعه ای که هر روز شاهد اخبار فساد در محیط دانشگاه هستیم . پس این یک بحران هویت فقط در نسل جوان نیست بلکه دامنگیر نسل پیر هم شده است . امروزه حتی پدربزرگ و مادربزرگهای ما نیهیلیست و لیبرال شده اند .

دانشگاههای ما همه دانشگاه آزادند و کانون آزادی محسوب می شوند درست مثل خارج رفتن . و اینست که اینهمه مشتری دارد و دانشجویان دختر بیشتر از پسر هستند . و مادربزرگها هم هوس دانشگاه کرده اند از فرط عشق به علم !؟

عشق به دانشگاه ، عشق به دو چیز است : پُز و آزادی ! و اینست که براستی دکتراهای ما از دیپلم های دو دهۀ پیش بیسوادترند .

دانشگاه پرستی و مدرک پرستی در جامعۀ ما براستی بی نظیر است و در جهان مشابه ندارد . این علم پرستی نیست یک مرضی است مثل غرب زده گی . هر چه که از دین و معرفت و ایمان و معنویت کم می آوریم این ارزش های کاذب سربرمی آورد : جنون ورزش ، هنر ، دانشگاه ، ملیت بازی و شاهنامه پرستی . و همۀ اینها در حد نمایش .

دانشگاه در جامعۀ ما مکافات نیهیلیزم ( پوچی ) حاکم بر فرهنگ عمومی است که حتی دولتمردان ما را هم در بر گرفته است .

مهم فقط به دانشگاه رفتن است و نه اصلاً چه دانشگاه و چه رشته ای . اتفاقاً شهری غیر زادگاه باشد بسیار بهتر است . و اینست که بخصوص دانشگاههای آزاد در هر شهر و روستائی کانونهای اشاعۀ فسادند : اعتیاد و فحشاء ! و نیز تورم مسکن در قلب روستاها .

آیا اعتیاد و فحشاء و تورم از ارکان مصالح نظام ما هستند که کسی را برنمی انگیزند و بلکه انتقاد در این موارد به مثابۀ تهمت به نظام هم محسوب می گردد ؟ دانشگاه زده گی یکی از مهلکترین امراض فرهنگی جامعۀ ماست که خود مهد تولید همه نوع فساد است : بیکاری ، فحشاء ، تورم ، ربا ، اعتیاد و لاابالیگری تا قلب روستاها . در برخی از شهرستانها مردم برعلیه دانشگاه تظاهرات می کنند . و این پدیده ای مختص جامعۀ ماست .

این دانشگاه زده گی یک عذاب و رسوائی ملی است یک بدبختی عُظمی است . یک امّ الفساد است .

در حالیکه از آغاز انقلاب تا به امروز جمعیت کشور ما دو برابر شده و باسوادان ما ده برابر شده و دانشجویان ما بیست برابر شده اند ولی شمارگان انتشار کتاب نصف شده است . این مسئله نیز بیان دیگری از معنای دانشگاه ضد دانش و سوادآموزی ضد فرهنگ است .

دانشگاه زده گی یکی از نمادهای مرگبار فرهنگ اسراف و اسراف فرهنگی است که بمراتب از اسراف اقتصادی مهلکتر است و خود یکی از کانونهای اصلی تولید فرهنگ اسراف می باشد .

آمارزده گی که یکی از تولیدات فرهنگ اسراف و اسراف فرهنگی است بیانگر انحطاط عقل و نگرش واقع بینانه است و سقوط بینش فرهنگی در جامعۀ ما . تا آنجا که حتی برای احیای فرهنگ راه حلی جز افزایش بودجه بنظر دولتمردان ما نمی رسد . این پول زده گی و ماتریالیزم بمعنای واقعی کلمه است . جامعۀ ما به لحاظ فرهنگی اقتصاد پرست ترین جوامع در جهان است . این بمعنای سقوط همۀ ارزشهای معنوی و اسلامی و انقلابی است . این بمعنای آن است که هر چه سریعتر بایستی به خویشتن انقلابی و دینی خود بازگردیم .

اینکه چرا به چنین مرض مرگباری دچار شده ایم قبلاً در مقالات و رساله های متعددی مورد بررسی قرار گرفته است . یکی به دلیل وضعیت تاریخی و آخرالزمانی دوران ماست که موقعیتی جهانی است و دیگر به دلیل انحرافات و خطاهای ذاتی کل جامعه و دولتمردان و ایدئولوگهای نظام ماست که از همان آغاز انقلاب شروع شد که در این باب نیز قبلاً سخن گفته ایم . ولی همانطور که قبلاً نشان داده ایم وقایع برادرکشی و جنگهای گروهکی بر سر قدرت و حمام خون داخلی در دهۀ اول انقلاب علت اصلی و آغازین این وضعیت کنونی ماست که جامعۀ ما را دچار مرگ مغزی کرده است .

نبرد خونین ایدئولوژیک در دهۀ اول انقلاب علت العلل سکتۀ فکری و فرهنگی در جامعه و بخصوص نسل جوان و انقلابی ما بوده است که این نبرد بصورتی نامرئی تر و غیرخونین تا به امروز ادامه دارد . این سوء استفاده از آزادی بود که کل پیکر جامعۀ ما به آن مبتلا شد و آنانکه قدرت را به چنگ آوردند ایدئولوژی خود را بطور یکجانبه بر همۀ مردم مسلط ساختند و هر فکر و آرای دیگری را متهم به الحاد و التقاط و مرگ و نابودی نمودند و از آنجا تا به امروز مغز کلی جامعۀ ما از فرط وحشت دچار سکته شده است و اینست که امروزه بجای اینکه بطور طبیعی شمارگان انتشار کتاب حداقل بیست هزار جلد باشد به هزار جلد تنزل یافته است . و اینست علت العلل همۀ مفاسد و از جمله این بیماری دانشگاه زده گی و مدرک زده گی صوری که جبران هویت و فکر و معنویت در جامعه شده است : من مدرک دارم پس هستم ! من به دانشگاه می روم پس اهل دانش هستم !

آزاد اندیشی کارگاه تولید فرهنگ و فکر و هویت و معنویت در یک جامعه است . آزادی آغازین انقلاب ما بسرعت تبدیل به ضد آزادی شد و آزادی اندیشه را به قتل رسانید . یعنی کارخانۀ فرهنگ و هویت ما تعطیل شد . اینست مسئله !

خود – سانسوری حاصل از حمام خون گروهکی دهۀ اول انقلاب شاهرگ اندیشه را در جامعۀ ما زد و خون در مغز جامعۀ ما متوقف شد . آن هراس ملی تبدیل به هویت ملی شد و حاصل شد این که می بینیم .

شعار " اسلام ناب " موجب شد که ریشۀ اسلام خشکید . اینست مسئله ! فرهنگ و اندیشه به اتهام " التقاط " به قتل رسید .

ما دربارۀ علاج و چه باید کرد این درد و فلاکت ملی مقالات و رسالات متعددی نگاشته ایم که گوئی کسی را بکار نمی آید . ولی آگاهی بر درد نیمی از درمان است .                   

                                                   

                                                                                                                               والسلام

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم خرداد 1388ساعت 2:21  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

بزرگترین معمای عرفانی دوران

 

به نام خدا

 

چرا بشر مدرن هر چه که به لحاظ صورت و ظواهر زندگی و آداب حیاتی و علوم و فنون زیست و آموزش و پرورش و تعلیم و تربیت جهانی و خوراک و پوشاک و همۀ مصارف و نیازها و دردها و بن بست ها و شرایط حیاتی بر روی زمین و حتی زبان و گویش و ادبیات و طرز فکر و باورها و احساسات و عشق و نفرت ها بسوی همسانی و تشابه و وحدت می رود و به اخبار و اطلاعات و آگاهی های مشترک می رسد و جامعۀ بشری تبدیل به یک دهکدۀ جهانی می شود و همه در جریان احوال و اعمال و حوادث همدیگر قرار می گیرند ولی به لحاظ روحی روز به روز تنهاتر و دورتر و بلکه غیرقابل تحمل تر و عدوتر می شوند و هر فردی تبدیل به یک سلول انفرادی محبوس در تن خود می شود که این دژ انفرادی را مسلح تر می سازد تا کسی به حریم تنهائی او نزدیک نشود و به او راه نیابد در عین حال که از تنهائی نفرت دارد و شبانه روز از آن می گریزد دربدر به جستجوی یک دوست است و نمی یابد . چرا ؟

این بزرگترین و محوری ترین و جهانی ترین مسئله و معما و تضاد وجودی انسان مدرن است .این به چه معنائی است ؟ چرا چنین است و چه راه حلی دارد ؟

چرا بشر مدرن هر چه که شبیه تر و همدردتر می شود ضدتر می شود ؟

چرا بشر مدرن هر چه جمع تر می شود به لحاظ روانی فردتر و تنهاتر می شود ؟

چرا بشر مدرن هر چه همدردتر می شود دردمندتر می شود و از هم می گریزد ؟

راز این همسانی و شباهت و تجمع روز افزون چیزی جز تکنولوژی نیست .

پس سئوال اینست که چرا تکنولوژی بشر را با چنین معما و تضادهائی روبرو کرده است ؟

چرا بشر مدرن هر چه که به امیال خود نزدیکتر می شود و بکامتر می گردد شاکی تر و یاغی تر و متشنج تر و هراسانتر و تروریست تر می شود ؟

این بکام رسیدگی نیز از برکات تکنولوژی مدرن است .

پس چرا تکنولوژی روز به روز بشر مدرن را قحطی زده تر و وحشت زده تر و دیوانه تر می سازد ؟

تکنولوژی موجب تجمع و نزدیکی فیزیکی و خبری روزافزون انسانها و جوامع با یکدیگر شده است . پس چرا این نزدیکی باعث دوری و بلکه نفرت باطنی شده است ؟

چرا تکنولوژی بشر را به نفرت از یکدیگر و بلکه خودش رسانیده است ؟ به خودکشی ! اعتیاد ! ترور !

در حقیقت باید گفت که در کار تکنولوژی یک تکنولوژی بسیار لطیف فریبنده و شیطانی وجود دارد .

آیا تکنولوژی تکنولوژی چیست ؟

آیا روح تکنولوژی چیست ؟

آیا خدای تکنولوژی چیست ؟

هر چه باعث فریب بشر شود شیطانی است . پس تکنولوژی و فلسفۀ تکنولوژی همان ابلیس است . و خدای تکنولوژی ابلیس است .

یکی از ترفندهای دیگر ابلیس در قرآن زیباسازی و موجه کردن و تقدیس اعمال بشر است . و این تماماً در ذات تکنولوژی است .

یکی دیگر از صفات ابلیس کبر و غرور در بشر است . و بشر مدرن و تکنولوژیست متکبرترین و مغرورترین بشر تاریخ است . آدمهای پشت کامپیوتر را نگاه کنید !

یکی دیگر از صفات ابلیس در قرآن اینست که انسانها را به عذاب می افکند و رسوا می سازد . و این نیز صفت بارز دیگری از تکنولوژی است که ذکرش رفت .

یکی دیگر از صفات ابلیس ایجاد تفرقه و عداوت و جنون و جنایت در بشر است و این هم از صفات بارز تکنولوژی است همانطور که ذکرش رفت .

یکی دیگر از صفات ابلیس در قرآن وعده دادن و عمل نکردن است . و این هم از صفات برجستۀ تکنولوژی و مدرنیزم حاصل از آن است .

یکی دیگر از صفات ابلیس اینست که انسان را از فقر آینده می ترساند و سپس بدنبال خودش می کشد . و این هم ویژه گی تکنولوژی و عصر مدرنیزم است .

یکی دیگر از صفات ابلیس ایجاد شتاب و حرص در بشر است که این دیگر بزرگترین صفت تکنولوژی است که ذات سرعت و شتاب می باشد . و تکنولوژی یعنی تکنولوژی سرعت .

یکی دیگر از صفات ابلیس در بشر هوسبازی و تنوع پرستی است که تکنولوژی خدای ایجاد هوس در بشر است.

یکی دیگر از صفات ابلیس انکار امر خداست . و عصر تکنولوژی عصر کفر آشکار است و آدمها هر چه تکنولوژی پرست ترند کافرترند .

یکی دیگر از صفات ابلیس به برده گی کشانیدن مرد به دست زن است و این هم از ویژه گی تکنولوژیزم است که شعار برابری زن و مرد و بلکه برتری زن می دهد .

یکی دیگر از صفات ابلیس در قرآن اینست که پاکی و پلیدی و حق و باطل را در نزد بشر مساوی می سازد . و عصر تکنولوژیزم عصر برابری همۀ ارزش های خوب و بد است . و خود تکنولوژی همان تکنولوژی همسان سازی همۀ امور است .

یکی دیگر از صفات انسانهای شیطان پرست در قرآن اینست که بظاهر متحدند و به باطن قلوبشان از هم نفرت دارد . و این ویژه گی انسان تکنولوژیست و مدرن است : همه با هم و منزجر از هم !

یکی دیگر از صفات ابلیس در بشر ایجاد عداوت بین زن و شوهر است . و این از ویژه گی انسانهای تکنولوژی پرست می باشد و جوامع پیشرفتۀ صنعتی که خانواده را منهدم کرده اند . تکنولوژی برابرسازی زن و مرد باعث انهدام خانواده و نهایتاً انهدام تمدن بر روی زمین است .

بنابراین تکنولوژی شناسی عین ابلیس شناسی در قرآن است . پس تکنولوژی تجسد ابلیس در جهان ماست . همانطور که همۀ صاحبان بزرگ پیشرفته ترین تکنولوژیها همانا امپریالیست ها و صهیونیست ها و آدمخواران و جهانخواران بین المللی هستند و شیطان های بزرگ .

و دیگر از صفات ابلیس ایجاد بخل و سلطه گری و سروری و احساس کبر و برتری بر سائر مردم است که این در رأس صفات امپریالیزم است که خدای تکنولوژی است که قصد رهبری بر کل جهان و بشریت را دارد .

پس تکنولوژی همان دجال بزرگ عصر ماست و همۀ ویژه گیهای دجال در روایات مذهبی دربارۀ تکنولوژی مصداق یافته است . همچون خر دجال که خری آهنین و غول پیکر است که از دهانش آتش و از مقعدش دود خارج می شود . و این ماشین آلات و صنایع و قطار و هواپیماها و موشک هاست یعنی خود تکنولوژی .

آیا نه اینست ؟!

یک سئوال : آیا می شود در مسابقۀ تکنولوژی و رسیدن به تکنولوژیهای برتری که در نزد شیطان است نجات یافت و به خدا رسید ؟

آیا از طریق دجال و شیطان می توان بر دجال و شیطان مسلط شد ؟

آیا به یاری شیطان می توان به خدا رسید ؟

پاسخ به این سئوال با علمای دینی و روحانیون و مراجع اعظم است !

پس پرواضح است که شیطان بزرگ آمریکا نیست بلکه تکنولوژی است و تکنولوژی پرستان و صاحبان تکنولوژیهای برتر هم لشکریان شیطان هستند که البته آمریکا فرماندۀ کل قوای این لشکر است و هر فرد و جامعه و نظامی که به تکنولوژی پرستی مبتلا می شود به این لشکر ملحق شده و از جنود شیطان است .

و اما برخی از ما سئوال می کنند که " خود شما هم که از اینترنت و تکنولوژی برای پیام رسانی استفاده می کنید . " پاسخ ما : برای پیام رسانی به اهالی دوزخ بایستی از جان گذشت و وارد دوزخ شد تا آنان را از مکر شیطان باخبر کرد که : این دوزخ است نه بهشت !

پس این از ایثار ماست . و آنانکه این سئوال را طرح می کنند یا بسیار ساده اند یا بسیار شیطانی ! این نبرد تن به تن ما با شیطان است و جنود شیطان !

                                      

                                                                                                                                 والسلام

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم خرداد 1388ساعت 2:20  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

 

پیامی از استاد خانجانی

 

به مناسبت انتشار مجموعه آثارشان

 

(راهنمای مطالعه مجموعه آثار استاد خانجانی)

 

 

 

بسم الله النور

 

سلام و تبریک و شفاعت و نور محبت خداوند خالق بر همه انسانها در همه جای جهان خاصه بر شما عزیزان مخاطب .

مجموعه ای که پیش روی دارید حدیث نفس این بنده با خویشتن است و با خدای خویش و با نفس واحده همه انسانهای تاریخ تا به امروز و پایان جهان . در حال نگارش این آثار بنده هرگز به فکر انتشار آن نبوده ام زیرا این نجوای من در جستجوی خدای خویشتن است و در حقیقت جمله آثار بنده نامه های من به خداست و پاسخ خدا به من .

این اواخر بعضی از دوستان در انتشار این مجموعه اصرار ورزیدند و بنده هم بدون هیچ چشم داشتی این مجموعه را تحویلشان دادم تا در اختیار مردم قرار بگیرند . بنابراین این مجموعه آثار بکرند و از هیچ سانسور قانون یا عرف و شرع نگذشته اند و لذا ملاحظه ای هم در میان نبوده است .

بنابراین پرواضح است که هیچ فرد یا گروه خاصی مخاطب بنده نبوده است که قصد تکریم یا تحقیرش در کار بوده باشد .

 بنده کل خداجوئی پنجاه ساله ام را نوشته و در اختیارتان قرار داده ام و در واقع کل زندگی ام را نگاشته ام و به امانت در نزد شما نهاده ام تا در حضور خداوند هر طور که می خواهید قضاوت کنید . اگر هر انسان عالم یا عامی زندگی خود را صادقانه بنویسد و در اختیار مردم قرار دهد هر انسانی مبدل به پله ای از نردبان تکامل برای سائرین خواهد بود و بشریت تبدیل به نردبانی بسوی خدا خواهد شد و هیچ انسانی خطاهای دیگران راتکرار نخواهد کرد و در اینصورت بشریت رشد و تعالی معجزه آسائی خواهد نمود .

از درستی های من پیروی کنید و از خطاهایم عبرت گیرید . اگر از مطالعه این مجموعه به خیری رسیدید ما را هم دعا کنیدو اگر چیزی نیافتید ما را عفو فرمائید .

این مجموعه آثار سرگذشت و آئینه ظاهر و باطن زندگی انسانی است که از کودکی تا به امروز به مدت پنجاه سال جز در راه خدا و رسیدن به او کار و بار و فکر و برنامه ای نداشته است و در این راه به آب و آتش زده و هر مذهب و مسلک و هر خانه و شهر و دیاری را زیر پا نهاده و تمام دنیایش را در این راه فداکرده است ولی بالاخره او را یافته است و لذا از تجارت خویش شادمان است . این مجموعه آثار را به رایگان در اختیار دوستان قرار داده ام تا در اختیار مردم قرار دهند بنابراین هر هزینه ای در این انتقال مربوط به ناشران و مراکز پخش است که امیدوارم انصاف را رعایت کنند زیرا قصد بنده این بود که لااقل به قیمت تمام شده در اختیار مردم قرار بگیرد ولی در این زمانه کسی رایگان کاری نمی کند .

عزیزان من هر که خالصانه خدا را جستجو کند حتماً خواهد یافت همانطور که خودش وعده نموده است که «مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم.» قرآن کریم – و « هر که جستجو کرد مرا یافت مرا» حدیث قدسی .

ای عزیزان من بپزهیزید از تقلید صوری از راه و روش من که حتی تقلید از انبیاء و امامان نیز باعث ضلالت است بلکه از رهاورد این سفر که معارف و حقایق و مکاشفات عرفانی در زندگی روزمره است بهره جوئید و این عناصر را در زندگی خود وارد کنید که در اینصورت چه بسا بسیار سریعتر و آسانتر از بنده به حق برسیدو از راهی که بواسطه اینجانب کشف شده و هموار گردیده است بهره جوئید بی آنکه یک هزارم از مشقاتی را که بنده پیش روی داشته ام داشته باشید .

پس ای عزیزان بجوئیدش که جز این جستجو ، به مقصد نمی رسد . و هیچکس در این جستجو پشیمان نشد . بهر طریقی که می توانید او را بجوئید و بسویش گامی بردارید که اینست توشه حیات آخرت .

هر یک از حقایقی که در این مجموعه می یابید بمانند فرشته ایست که با سوار شدن بر بالهایش می توانید ره صد ساله خداجوئی را یک شبه طی کنید . بنده با دست خالی و بی هیچ یار و یاوری و از صفر آغاز کردم ولی شما اینک سرمایه ای لامتناهی در دست دارید که در اندک مدتی به یاری آن باید بتوانید حتی مرا هم پشت سر بگذارید . پس مبادا پندارید که شما هم قرار است این راهی را که من آمده ام از سر بگیرید و تکرار کنید هرگز چنین نیست .

بنده آنگونه که باید او را خالصانه جستجو نکردم و دوران جوانی ام را بسیار هدر دادم و جستجو گری خود را به دنیا و هوای نفس آلودم . شما از من عبرت بگیرید و از آغاز نوجوانی این جستجو را آغاز کنید و هر چه که از عمرتان بگذرد غل و زنجیرهای دنیا بیشتر می شود و این جستجو را سخت تر می سازد . هرچند هر گاه که آغاز کنید او بس مهربان و ره گشا است .

او را بجوئید و در لحظه لحظه زندگیتان بجوئید و با زندگی بجوئید و نه در خارج از گود زندگی . او در زندگی است و خود زندگی است و لذا او را در جای دیگری نخواهید یافت . او را در خاک و آب و در خلوت و جمع ، در خواب و بیداری و زمین و آسمان جستجو کنید . او را بجوئید و دیدارش را در همین دنیا بخواهید که اینست صراط المستقیم . به شما قول شرف می دهم که قصد دیدارش کنید حتماً دیدارش خواهید کرد به همین آسانی .

بنده جستجو کردم او را ولی او را نیافتم ولی این او بود که مرا یافت و آنگاه من او را یافتم و دیدار کردم .

ای عزیزان به کمتر از دیدارش قانع مباشید که مبتلا به شرک و نفاق و بطالت و گمراهی می شوید . دین خالص یعنی دینی که دیدار جمالش را در همین دنیا طلب می کند . این تنها نیتی از دین است که هر شرکی را می زداید .

ای عزیزان من او را جستجو کنید و به دیدارش بشتابید که او هم در انتظار دیدار شماست و بسیار بیشتر از شما مشتاق دیدار شماست . این دیدار درب نجات دنیا و آخرت شماست . ای عزیزان من دین خدا را کمتر از این مگیرید که در شأن انسانیت شما نیست که اسلام دین معراج است و مسلمانی دین لقاء الله .

به تجربه دریافتم که از مطالعه آثارم هر کسی بنوعی دچار خیر و برکات عظیم معنوی و روحانی و حتی دنیوی شده است .. این امر به اصرار و یاری دوستان ما را بر آن داشت که از طریق اینترنت آثارم را در اختیار هموطنان قرار دهم . همین امر متقابلاً اشتیاق خوانندگان را تشدید نمود و برخی از همین خوانندگان دست اندرکار انتشار مجموعه آثارم بصورت لوح فشرده شدند .

اگر نتایج حاصله از مطالعه این آثار بطور یقین بدستم نیامده بود هرگز راضی به انتشارشان نمی شدم زیرا می دانم که آثاری آتشین و تیز و تند و چه بسا بیرحمند و گوئی نتایج خیر حاصل از مطالعه این آثار هم اتفاقاً ناشی از این ویژه گی است . پس پیشنهاد می کنم که در مطالعه این آثار صبور بمانید و خود را از برکاتش محروم مسازید . هر چند که در حال مطالعه به بنده فحش می دهید و لعن می کنید ، بکنید هیچ عیبی ندارد چون شما را دوست می دارم ولی بخوانید و باز هم بخوانید و جسور و دلیر باشید و از سوختن و زیر و رو شدن مهراسید که هر چه خاصیت نیکوست از همین روست .

عزیزان من قهر موجود در این قلم از غایت عشق به انسان و عزّت و خدایگونگی انسانی است که به فلاکت دچار شده است . آنچه که تحقیر شده است انسان نیست بلکه بدبختی ها و تاریکی ها و اجنه و شیاطین هستند که انسان امروز را به فلاکت کشیده اند . این جهل مدرن و دجالیتها مقدس نمایند که رسوا و باطل شده اند تا انسان نجات یابد . پس عزیزان من شیطان را مستمراً لعنت کنید و بخوانید و سعی کنید هر رساله ای را به تمام و کمال بخوانید و سپس همه این مجموعه را بخوانید زیرا گزارشی از یک سفر مادام العمر است پس این راه را تا به آخر طی کنید و نیمه کاره رها مکنید که دچار قضاوت ناحق و گمراهی شوید . این مجموعه آثار یک سفر نامه کامل از خود تا خداست . و همه ما خواه ناخواه مسافر قیامت و لقاء الله هستیم پس بگذار تا در تجلیات ناسوتی از او دیداری داشته باشیم تا در دیدار قیامت کبرایش مگوئیم :«ای کاش خاک می بودیم»و آنگاه خود را در آتش سرنگون سازیم .

پس این یک نقشه راه است و گزارشی کامل از سفر دیدار خداست . از این نقشه بهره گیرید ضرر نمی کنید .

بگذار اعتراف کنم هر چند که حمل بر خود ستائی ام باشد . که چنین سفرنامه کاملی به زبان زمینی و عامیانه از سفر سیر الی الله هرگز در تاریخ معرفت بشری سابقه نداشته است الا معراجنامه پیامبر اکرم ص که از قلمرو فرهنگ مسلمانان خارج مانده است چه بسا به این دلیل که مطالعه اش را برای مسلمانان موجب کفر می پندارند . این اراده پروردگار مهربان بود که بنده همه مراحل سفرم را مرحله به مرحله در طی بیست سال بنگارم تا در اختیار شما قرار گیرد . و لذا شما به آسانی در مطالعه این آثار متوجه حالت جذبه و خلسه و مدهوشی فوق زمینی من خواهید بود . یعنی بنده اکثر این رساله هارا در حین سفر و پروازم نوشته ام و لذا مطالعه آنها اکثرآً برای خود بنده شگفت آور و بدیع بوده است . من نخستین کسی بوده ام که از مطالعه آثارم حیرت زده بوده و تعلیم یافته ام و وقایع سفر را به یاد آورده و تبدیل به معرفت ساخته ام .

آنانکه برخی از این سفرنامه های عرفانی و روحانی برجا مانده از برخی عرفا را مطالعه کرده اند می دانند که فهمشان تا چه حدی ثقیل و محتاج قرنها تفسیر بوده است و تاکنون هنوز هم بجز انگشت شماری از آن سر در نمی آورند مثل ارداویرافنامه ، اسفار اربعه ، کمدی الهی دانته ، فتوحات مکیه ابن عربی و اسرار نامه روزبهان و مثنوی مولوی و منطق الطیر عطار و اپانیشادها و غزلیات حافظ که سراسر استعاره و ایهام و راز بافی و قصه پردازی است و به زبانی بغایت تخصصی که فقط برای فهم ادبی آن نیازمند عمری تحصیلات در رشته ادبیات و زبان و فلسفه و تفسیر و تاریخ هستیم .

ما بس ساده نگاشته ایم و امید است که شما ساده نگیرید تا نهایتاً حق را به افسانه پردازان و اسطوره سازان و شاعران و قصه بافان ندهیم .

پس به فهم و ادراک خود تردید مکنید و چون آسمان را به زمین آورده و ماورای طبیعت را در طبیعت نشان داده ایم انکار مکنید تا خداوند را دوباره به پشت بام آسمان بر نگردانید .

ما در مجموعه آثارمان آشکارا دعوی کرده ایم که برای نخستین بار عرفان را از عرش به فرش آورده ایم و حکمت و معماهای فلسفی را امّی و عامیانه ساختیم و حقایق عرفی و شرعی را در معارف عرفانی نمایانده ایم و معارف قرآنی را در جهان مدرن تعین بخشیده ایم و عرفان عرف را تبیین کرده و در اختیار هر فرد عامی و امّی نهاده ایم . این همه از برکات حق بوده است پس این برکات و نعمات الهی را کفران مکنید و نقد کرامت الهی را به نسیه آسمانی فرافکنی ننمائید و خودتان را باور کنید و بیش از این دست از تحقیر روح خود بکشید شما صاحب روح خدا هستید و با چشم این روح می توانید خدا را دیدار کنید . این حق را باور کنید . تمام تلاش بنده در این مجموعه جز این خودباوری نبوده است . هر کجا که می سوزید این حقارتهاست که می سوزد پس بگذارید تا بسوزد تا بال پرواز بیابید و باور کنید که خدا با شما و در شماست و غیر شما نیست .

آنجا که ارزشی به چالش گرفته شده و پوچ شده است ارزشی نابتر از خراباتش سر بر آورده است . آنجا که یک باور مقدس بیهوده گردیده است باوری مقدس تر رخ نموده است . آنجا که خدای خیال و ذهن بی بنیادگشته است خدای زندگانی و جمال پیش روی نهاده شده است . بسیاری از مفاهیم و ارزشهائی که ابطالش عیان شده مدتهاست که در دل و جانمان بیهوده گردیده و ما بیهوده گی اش را به عرصه معرفت آورده ایم و حق ابطالش را بیان کرده ایم . ما هیچ حقی را پوچ نساخته ایم بلکه پوچی بسیاری از باطل های حق نما را آشکار کرده ایم . پس تاب تحمل این پوچی نهان را که عیان گردیده داشته باشید تا به ارزش حقیقی نائل آئید . به لحاظ اخلاقی و معنوی آنچه که درآثار ما روی نموده رسوائی ارزشهای منافقانه و ریائی است . آنچه که در آثارمان رسوا شده و خراباتش پدید آمده است نه ارزش و اخلاق و معنویت و مذهب و باورهای مقدس بلکه ارزش نمائی رسوا شده است و نفاق براندازی شده و بسیاری از تضادهای درون ، برون افکنی شده و لذا ثقل عظیم تاریخ معنا و مذهب و اخلاق به عرصه قیامت آمده است که « قیامت آنروزی است که نهان آدمی عیان می شود و سعادتمند کسی است که آنچه را که می بیند تصدیق کند و بخدا پناه برد و بدبخت کسی است که انکار می کند و بر دوزخ و عذاب الهی وارد می شود » قرآن کریم

اینست که سرلوحه همه شعارهای ما در این مجموعه آثار اینست :تصدیق کنید تا نجات یابید ! پس چنین کنید تا نجات و رستگاری روح خود را به عینه تجربه و باور کنید .

این مجموعه آثار گزارشی از دوزخ و برزخ و بهشت و رضوان الهی است گزارشات دوزخی مسلماً آتشین است تحملشان کنید تا از آن رها شوید . و گزارش برزخی هم پوچ کننده و در یک کلام پاک کننده است . ولی گزارشات بهشتی و رضوانی تماماً عاشقانه و مستی زاست و روح را به پرواز می آورد . بدون مطالعه دوزخ و برزخ قدرت ورود و درک معارف بهشتی را ندارید در خودشناسی دوزخی از دوزخ نفس پاک می شوید و در خودشناسی برزخی از برزخ نفس رها می شوید و آنگاه بر بهشت نفس وارد می شوید که در حضور پروردگارید . اگر مجموعه آثارم را بر حسب تاریخ تألیفشان مطالعه کنید این سه مرحله دوزخی و برزخی و بهشتی را در خواهید یافت .

امیدوارم از آن جماعت نباشید که معما چو حل شد آسان گردید به سهل و سهو و بازی و ریشخند گیرید و از آن بگذرید . این غایت جهل در قبال لطف و رحمت و محبت خداست . و رحمتی ماندگارتر و رهائی بخش تر از نور معرفت نیست که در دسترس باشد . در این مجموعه آثار تقریباً همه معماهای لاینحل و مفهوم ناشده تاریخ فلسفه و حکمت و عرفان و تصوف و امامت و نبوت و وحدت وجود به عامیانه ترین زبان و منطق ، رمزگشائی و محسوس شده است بی آنکه از عمق و قداست و اعتلای مفاهیم کاسته شده باشد این قدر را به عبث نگیرید و این رحمت و گشایش رایگان و بی مزد و منت را هدر ندهید و انکار مکنید که پشیمان خواهید شد .

هزاران انسان سرگردان و بی هویت در مطالعه این آثار نجات یافته است و هزاران انسان بیمار جسمی و فکری و روانی بخودآمده و شفا یافته است و هزاران سالک دچار جهش روحانی گردیده است . امیدوارم شما هم از این جماعت باشید انشاءالله .

در یک کلام مجموعه آثار ما چیزی جز «آخر الزمان شناسی» نیست و این به مثابه فرهنگ ظهور ناجی موعود و فرهنگ قیامت است و عین قیامت شناسی . این همان فرهنگ لقاءالله است . و آماده گی فکری و روانی و متعاقباً مادی و معنوی جهت ظهور است که اگر اهل و طالب باشی این ظهور و دیدار را قبل از ظهور موعود و جهانی درک خواهی کرد و در غیر اینصورت این امید و ایمان و نور معرفت و شوق حتی پس از مرگ همان نور هدایت و توشه آخرت شما خواهد بود و می دانیم که با قیامت همه اموات احیاء خواهند شد و با همان هویتی که از دنیا رفته اند با قیامت مواجه خواهند شد . پس این فرهنگ هرگز هدر رفتنی نیست بلکه تنها فکر و فرهنگ ماندگار و جاودانه است . این همان نور است . امر ناجی موعود و قیامت و آخرالزمان و ظهور امری مختص شیعه نیست و در همه مذاهب حقه حضور دارد ولی برای شیعه در رأس و محور همه اعتقاداتش قرار دارد . امروزه انسان بدون نور امید به این ظهور انسانی تسلیم و تباه و هلاک شده و پوچ و بلکه مرده است به لحاظ روح .

نور همان عرفان است و انسان بدون عرفان ، انسانی ظلمانی است . و عِرفان ما عرفان آخرالزمان و قیامت و لقاءالله است و عرفان الساعه است و عرفان هم اکنون است عرفان زندگی است عرفان عهد بوق نیست عرفان هزاره سوم است . عرفان واقعه است و عین واقعیت است و لذا عرفان شعر و شعار و استعاره و مثال و حکایت و اسطوره و ایهام و سمبل ها نیست . عرفان حق است حقی که عین واقعیت انسان امروز است . عرفان بمب و ایدز و اعتیاد است ، عرفان تکنولوژی و لیبرالیزم است ، عرفان جنون و خودکشی و جنایت است ، عرفان خفقان و ترور است ، عرفان انقلاب است ، عرفان انسان است و نه عرفان از ما بهتران و عرش نشینان ، عرفان خانه بدوشان است . عرفان ما ، عرفان دوزخیان و برزخیان هم هست و نه فقط آنان که سحرگاهان با ملائک باده مستانه می زنند . بلکه عرفان اکثریت بشری که شبانه روز خون دل می خورند و چرک و فساد و سقر می نوشند و آتش استفراغ می کنند . عرفان هروئینی ها و کراکی ها و همجنس بازان و بیماران اسکیزوفرنیا و ف و ا ح ش و دزدان و جانیان و زندانیان و مطرودین و تنهایان و کارتون خوابها و خودسوزان است . و این ویژگی عرفان آخرالزمان است که دوزخ آشکار شده است .

و بخشی عظیم از این آثار ، عرفان اهل دوزخ است . برای عشق به حقیقت انسان و عطش نجات مردمان از این آتش ، دل به دوزخ زدیم و پانزده سال بعد که از آن سوی طبقه هفتمش سر بر آوردیم دیدیم که هیچ اثری از ما در این جهان باقی نمانده است . فهم و جان و تنی با هزاران جراحت و چرک و فساد باقی مانده از آثار دوزخ و خیانت دوزخیان . تک و تنها بیمار و بر آستانه فنا . جمع حیات و هستیم را بر تاق نیستی زدم تا از اسرار انسان با خبر شدم و اینست آن نبأ عظیم .

پس این مجموعه آثار حاصل چنین سفری است و شاید پر هزینه ترین سفری باشد که کسی در این دوران بدان نائل آمده است که در پایان این سفر جز خدا برایش باقی نمانده است و خود خداوند شاهد و نویسنده حقیقی این آثار بدست بنده بوده است و اگر در جای جای این آثار خود را جز با خداوند روبرو نمی یابید احساسی کاملاً درست است . پس به همو پناه برید در این قیامت نامه تا از جمله سعادتمندان باشید . پس انکار مکنید هر آنچه را که در خود می یابید . این آثار همچون کاخ آئینه هاست که خود را در همه سو دیدار می کنید . انکار مکنید تا رستگار شوید . تصدیق کنید تا نجات یابید و مورد مغفرت و الطاف الهی قرار گیرید . انشاءالله .

    

 

  

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم فروردین 1388ساعت 0:46  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

فلسفه عشق

 

(بودن یا نبودن)

 

آنچه که انسانیت نامیده می شود به همراه زیر مجموعه هایش مثل ایمان ، نیکی ، سخاوت،ّ محبت ، گذشت ، فضیلت ،عصمت ، معرفت ، عدالت ، صداقت ، قناعت و...در یک کلام آن انسانی است که مظهر اراده به دوست داشتن باشد و بر این اراده بماند تا به  دوستی با خدایش برسد و عاقبت محبوب خداوند گردد که این اجر ابدی انسان است اجری بدون توقع و حساب ! و اما آنچه که رذالت وپلیدی و شیطنت و کفر و شقاوت و جنون و فساد و بی عصمتی و ریا و تجاوز و ستم و حرص و جنایت و غیره نامیده می شود که معرف انسانی دگر و متضاد با آن انسان حقیقی است در یک کلام انسانی است که مظهر اراده به دوست داشته شدن و محبوب بودن است .

در حقیقت همه خیر و شر آدمی معلول این دو اراده مذکور است : دوست داشتن یا دوست داشته شدن : عاشق بودن یا معشوق بودن : فاعل بودن یا مفعول بودن : مختار بودن یا مجبور بودن و ... نهایتاً بودن یا نبودن !

همه بدبختیهای ذلت بار و تباه کننده بشری حاصل تلاش برای محبوب شدن در نزد دیگران است و این علت العلل دروغ ، ریا و فریبکاری و پلیدی تا سرحد جنون و جنایت است .

آنکه همه تلاشش برای دوست داشته شدن است بسوی کفر و ناپاکی و ضلالت می رود و خداوند علناً اعلان کرده است که چنین انسانی را دوست نمی دارد . یعنی نهایتاً نه تنها موفق نمی شود که احدی را دوستار و عاشق بر خودش سازد بلکه منفور خداوند هم می شود و این دوزخ است ولی انسانی که دوست داشتن را برگزیده است بدون آنکه توجه به اینکه چه حاصلی داشته باشد و اینکه آیا این تلاش برای دوست داشتن به منفوریت او می انجامد یا محبوبیتش ولی خداوند می گوید که این انسان را دوست می دارد و این همان بهشت است در دو عالم .

آنکه هر کاری که می کند به این نیت است که دیگران دوستش بدارند همواره ناکام است و از جهان و جهانیان به کینه و نفرت می رسد و این زمینه جنون و جنایت است و نهایتاً می گوید که : دست من نمک ندارد . در واقع دست این نوع آدمها حقیقتاً هم بی نمک است زیرا به قصد فریب قلوب به دیگران خدمت می کنند و این نابخشودنی ترین ریاکاری هاست زیرا قلوب بشری متعلق به خداست و خانه خداست و به تصرف بشری در نخواهد آمد . پس این جنگ و مکر با خداست و لذا مورد نفرت خداست و نفرت خدا از بشر رانده شدن بشر بسوی آتش خشم اوست یعنی دوزخ . پس اراده به پرستیده شدن و محبوب بودن ذات کفر بشر است و منشأ همه صفات کافرانه و شرارت های بشری است و کفری جز این نیست زیرا پرستیده شدن فقط از آن خداست و لایق اوست .

ولی انسان مؤمن و خردمند سعی می کند تا دل خدا را بدست آورد یعنی دلش را برای خدا آماده سازد و وجودش میزبان خدا باشد . این همان آیه مشهور است که :«ادعونی استجب لکم» یعنی دعوت کنید مرا تا بیایم!

چنین انسانی بطرزی حیرت آور خودبخود محبوب مردمان هم واقع می شود بی آنکه حتی لزوماً برایشان کاری مستقیم انجام داده باشد . و این اجر دیگری از جانب خداست که چنین انسانی چه بسا محبوب دشمنان خود واقع می شود علیرغم میل آنها . عاشق بودن بدون آنکه بخواهی معشوق شوی : اینست انسان !

خدایگونگی انسان همان مقام عاشق بودن و دوست داشتن بی مزد و منت و هر انتظاری است . این همان انسان بودن است .

یعنی اراده به محبوب بودن نیز همان انسان نبودن و به تسخیر شیطان در آمدن است زیرا آرمان شیطان به تسخیر آوردن دل انسان است . پس محبوب شدن و دل دیگران را تسخیر کردن یک اراده شیطانی است و اصل شیطنت همین است و لاغیر . این همان معنای ذاتی بودن و نبودن است برای موجودی بنام انسان .

و اینست که زنانی که در اراده به محبوب بودن تا سر حد پرستیده شدن تلاش می کنند اسوه های شیطان مجسم می شوند و عاقبت هم به فجیع ترین سرنوشت ها مبتلا می گردند که ر و س پ ی گری درمعنای وسیع و متنوع کلمه از جمله آنهاست .

مردانی هم که در راستای چنین اراده ای زندگی می کنند مبتلا به زن صفتی شده و هویتی ر و س پ ی منشانه می یابند که ویژه مردان است . دوست داشتن بقصد دوست داشته شدن همان دوزخ رابطه زن و مرد است .

رسوخ شیطان در قلوب انسان فقط و فقط و فقط حاصل اراده به محبوب بودن و پرستیده شدن است و لاغیر . زیرا آدمی نهایتاً دلش یا خانه خدا می شود یا خانه شیطان : خدایگونه بودن یا شیطان گونه بودن !

به همین دلیل آمده که :«مردانی که از زنان پیروی می کنند از شیطان پیروی می کنند .» زیرا مرد به قصد تسخیر کردن دل زن و محبوب اوشدن مرید اراده اش می گردد و این تلاشی ذاتاً ابلیسی است و عین اطاعت از ابلیس است که عاقبتی جز کینه و انتقام وخیانت ندارد . پس ای مرد هر گاه که عاشق شدی بگریز که اینست عشق بهشتی !

هیچ کینه و جنایتی نیست الا اینکه بطریقی مستقیم و غیر مستقیم حاصل اراده به محبوب شدن و ناکامی حاصل از این اراده است .

این اراده ام الفساد امیال و احساسات بشری است .این اراده خود دال بر حضور شیطان در نزد انسان است که باید لعن گردد زیرا دل فقط خانه خداست و هر که غیر خدا بر آن در آید آن دل به آتش کشیده می شود و دوزخ جز این نیست دوزخی که امروزه عشق نامیده می شودو لذا جز جنون و جنایت هم عاقبتی ندارد چون دروغ است یعنی آدمی از عاشقیت دیوانه و جانی نمی شود بلکه از اراده به معشوق شدن و ناکامی حاصل از آنست دیوانه می گردد و دست به انتقام می زند .

پس خود این ادعا هم تا چه حد وارونه و مالیخولیائی و شیطانی است که آدمی میل به معشوق بودن و پرستیده شدن را عاشق بودن می نامد که غایت خودفریبی و جنون است یعنی آدمخواری و تسخیر دل و روح دیگران را عشق و ایثار می نامد . پس ذات این ادعا بر دروغ و مکر و جنون است . ادعائی که امروزه موسوم به عشق است این عشق کافران است که مثل همه چیزهایشان وارونه و دروغ است . این عشق ابلیس کبیر دوران ماست .

کسی که می خواهد در نظر دیگران خوب و پاک و زیبا و مقدس و بزرگ و مهم و برتر بنماید مجبور به دروغ و ریا و فریبکاری است و این هم علائم اراده به پرستیده شدن در نزد دیگران است و قلمرو ابلیس نفس است . تظاهر به عشق و پرستش دیگران می کند تا معشوق و معبود قرار گیرد . و تظاهر و دروغ محصولی جز دروغ و تظاهر ندارد و این عاقبت جنون آمیز و نفرت انگیز روابط اجتماعی این نوع انسان است که اکثراً چنین هستند . این جوهره باطنی و آگاه و ناآگاه کفربشر است . این قلب کفر است . کفری با اسم مستعار «عشق» و ایثار که دعوی خدمت به مردم را دارد ولی نهایتاً به نفرت و انتقام از مردم می انجامد زیرا نیت آدمی بالاخره رسوا می شود که آیا هدف مردم پرستی بوده یا خودپرستی . از این منظر مردم پرستی و مردم داری و آبروبازی معنای دیگری از کفر و نعل وارونه خودپرستی است .

کسی که بتواند در نزد خودش عزیز و محبوب و خوب باشد از این دروغ بزرگ بی نیاز است که دیگران او را بپرستند و تصدیق کنند . انسانی که بدون توجه به نظر و قضاوت مردم روی به احکام الهی و فضائل اخلاقی می کند و بر اساس صدق و عصمت و گذشت و محبت و درستکاری زندگی می کند در نزد خودش محبوب می شود و لذا از شیطان عشق و ایثار مصون می ماند . در حقیقت همه آدمهائی که به خودی خود و در خفا اهل گناه و رذالت و تبهکاری هستند در رابطه با دیگران دم از عشق و ایثار می زنند و مبتلا به اراده به پرستیده شدن و محبوب بودن می شوند و این راه و رسم ضلالت و فلاکت و عداوت است .

آنکه برای خدای نیکی می کند و آنکه بخاطر خلق نیکی می کند ! این دو نوع انسان مذکور است : انسان مؤمن و انسان کافر ! 

و اما انسانهائی که برای خدا نیکی می کنند نیز دو نوع هستند : آنانکه خدا را در پشت بام آسمان و فقط در حیات آخرت و قیامت فرض می کنند و آنانکه خدا را در خویشتن و در لحظه به لحظه حیات و هستی خود حاضر و ناظر می بینند . آن خداپرستی آسمانی موجب نفاق و ریا و دوگانگی می شود و اعمال نیک به معنای حق حساب و رشوه ای به خدا محسوب می شود . این نوع خداپرستی در آدمی هم باعث عبادت است و هم معصیت و فساد . و این نفاق است که بمراتب بدتر از مردم پرستی محض است . این منافقان در آن واحد با خدا تجارت می کنند و با مردم هم عشق بازی .

فقط کسی می تواند در نزد خودش محبوب و بی نیاز از محبت خلق باشد که خدا را در باطن خویش شاهد بر خویش ببیند . فقط اینگونه است که انسان می تواند صادق باشد با خودش و با مردم . این  نوع انسان از محبت و خدمت به دیگران بخودی خود لذت می برد چه تأئید شود و چه تکذیب گردد . این انسان در دل خویش محبوب است یعنی آن کسی است که خداوند دوستش دارد و اینست که او را از محبت و پرستش مردم بی نیاز می کند یعنی از ریاکاری و عشق بازی و نمایش ایثار بی نیاز می سازد .

تا آدمی حضور خداوند را در خویشتن و همه اعمال و افکار و روابط خود درک نکند از دروغ و ریا گریزی ندارد و صادق نمی تواند بود نه با خود و نه با دیگران و نه با خدا . و این مستلزم معرفت نفس و سیرو سلوک عرفانی و خودشناسی الهی است . و این تنها راه نجات انسان از دوزخی است که با نام عشق تقدیس می شود . انسان تا خدا را در خود پیدا نکند به جستجوی خود در نزد مردم است و این علت مردم پرستی منافقانه و عشق بازیهای فاسقانه و همه عواقب فجیع آنست . این تنها راه صدق به معنای اساس همه فضائل اخلاقی و دینی و انسانی است . صدق راهی جز خدایابی در خویشتن ندارد . آنکه در نزد دلش محبوب باشد بدان معناست که خدا در دل اوست و او محبوب خداست و اینست راه صدق و محبت و رستگاری انسان و رهائی از شیطان عشق و ایثار .

 

  

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم فروردین 1388ساعت 0:45  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

خبر بزرگ !!

ایران برآستانه هزاره سوم

(گزارشی از آخرین وضعیت بشری)

 

آیا قرن بیستم یعنی آخرین سده هزاره دوم میلادی چگونه قرنی بود ؟

به بیانی دقیقتر آیا هزاره دوم چگونه هزاره ای بود و این تمدن حاکم بر جهان مدرن ما که دارای عمر تقریباً دو هزار ساله است چگونه تمدنی است ؟و آیا این تمدن در سرآغاز هزاره سوم خویش در کدام مرحله از تکامل و عمر تاریخی خویش قرار گرفته است ؟ و  نهایتاً آیا بشریت مدرن امروزه در چه موقعیت تاریخی قرار دارد ؟ آیا انسان مدرن دارای هیچ خودآگاهی تاریخی هست ؟

بی تردید تمدن حاکم بر جهان مدرن و آنچه که مدرنیزم جهانی نامیده می شود که همان تمدن تکنولوژیست است یک تمدن کاملاً غربی و اروپائی است که در هر منطقه از جهان دارای رنگ و لعاب فرهنگی خاص خویش است که این رنگ و لعابها هم بسرعت در حال بیرنگ شدن است و براستی تا دو دهه دیگر همه اختلافها و نبردهای فرهنگی و دینی و ملی هم از میان می رود و شاهد جهانی کاملاً تکنولوژیست – امپریالیست خواهیم بود که حتی ملیتها را هم در خود حل نموده و حداکثر چند اتحادیه بزرگ اقتصادی – سیاسی – نظامی ارکان اقتدار جهانی و چالش هایش خواهد بود . که زیر پوست این جهان تماماً تکنولوژیست شبکه های زنجیره ای از نبردهای چریکی (تروریستی) برعلیه این نظام واحد جهانی مشغول تخریب و کشتار خواهد بود که ماهیت آنهم اساساً مذهبی خواهد بود که نماینده توده های میلیاردی تحت ستم و مستضعف در سراسر جهان است که بدون شک سرچشمه های عقیدتی آن دین اسلام است . جریاناتی شبیه بن لادن در وسعتی جهانی .

این نبرد ملتها بر علیه دولتهاست که نبردی بر علیه تمدن جهانی غرب است . این نبرد مذهب برعلیه کفر است . نبرد طبیعت بر علیه تکنولوژی . نبرد پاکی بر علیه فسادی که زمین و آسمان را در بر گرفته است . نبرد سلامتی بر علیه منشأ بیماریها که کل این تمدن مدرن است . نبرد اخلاق بر علیه نیهیلیزم . نبرد فطرت بر علیه شیطنت . نبرد معنویت بر علیه مادیگری . نبرد عقل بر علیه علم . نبرد عدالت بر علیه ستم . نبرد حقیقت بر علیه لیبرالیزم . نبرد محبت بر علیه شقاوت . نبرد مسئولیت بر علیه قساوت و بی تفاوتی . نبرد روح بر علیه تن پرستی . نبرد بر علیه رادیواکتیو و ایدز و اعتیاد و خودکشی . و همه این نبردها ، نبردی واحد است بر علیه دشمنی واحد که کل این تمدن مدرنیزم و حامیانش در سراسر جهان است که نمایندگانش دولتهای ملی و اتحادیه های بین المللی هستند .

این ، آن آخرین وضعیت جهانی انسان تا چند دهه آینده است که هم اکنون هم نشانه هایش یکی بعد از دیگری آشکار شده است . این همان وضع آخرالزمانی است که خود این تمدن آخرالزمانی در ذاتش دچار خود براندازی عمدی و سهوی و آگاه و ناآگاه شده است . ایدز و اعتیاد و خودکشی و تشعشعات رادیواکتیو و انواع امراض لاعلاج و مهلک جسمی و روانی و اجتماعی و مفاسد محیط زیست نمونه هائی از خود براندازی سهوی است و نبردهای جریانات تروریستی هم جنبه ای از خودبراندازی عمدی و آگاهانه است که تبدیل به جریانی جهانی می شود و در قلوب ملل جهان راه می یابد و از شرق تا غرب جهان پایگاههای عملیات می یابد که محور عملیاتش همان انتحار و استشهاد خواهد بود . در واقع کل جهان و بشریت به لحاظ فکری و روانی و هویتی به دو جناح موافق و مخالف وضع موجود در می آید که موافقانش اتحادیه های جهانی و دول هستند و مخالفانش هم جریان تروریستی (انتحاری) و اکثریت توده بشری است .

این وضعیت مذکور کاملاً در حال وقوع است و پدیده ای غیب بینانه نیست .

آیا در چنین وضعی مرگبار که کل بشریت با تمامیت موجودیت خود در تضاد افتاده و دیوانه گشته است که مرگ را تنها راه نجات می یابد آیا جهان اسلام و مسلمانان و مخصوصاً شیعیان و ایرانیان و جمهوری اسلامی چه می کند و در چه موقعیتی است ؟ آیا برای چنین روزی که بسیار نزدیک است هیچ برنامه ای داریم ؟ در چنین روزی که همه علائم قیامت هم یکی پس از دیگری رخ نموده و خواهد نمود جز دین خدا و خاصه اسلام و تشیع هیچ فکر نجاتی نیست و درواقع جز خدا هیچ پناهی نیست : ناجی موعود!

این بحران مالی در جهان که از غرب آغاز شده بی شک خیلی سریع جهانگیر می شود و متعاقب آن بحرانهای نوینی سر بر می آورد و همه دیگر بحرانهای موجود هم دو صد چندان شدیدتر فعال می گردد و براستی جهانی بر آستانه قیامت خواهیم داشت .

آیا برای چنین روزی بسیار نزدیک ما مسلمانان و ایرانیان هیچ برنامه ای و فکری داریم ؟

بی تردید آن جریانات مبارزاتی و انتحاری و ضد استکباری در سراسر جهان همان بستر ظهور ناجی موعود است که مسلماً در درجه اول مسلمانان و شیعیان را مخاطب قرار می دهد و طلب می جوید . آیا براستی در آنروز کسی هست که لبیک گوید ؟

ما بعنوان مسلمان و شیعه و اصولاً ملتی اهل دین تا چه حدی در آنروز عظیم قابلیت یاری ناجی را داریم ؟ آیا در آنروز خود ما در کجای این فلاکت جهانی قرار داریم ؟ آیا ما سالمتر و ایمن تریم یا بدتریم ؟ آیا تا آنروز از ایمان و مسلمانی ما چیزی باقی مانده یا همین دین مشرکانه و منافقانه و مذبذب ما هم بر باد زمانه رفته است و ظاهر و باطن با بقیه جهان همسان شده ایم ؟ آیا براستی مسئولین و رهبران و متفکران کشور ما هیچ به فکر چنین روزی که به یقین و بسرعت در حال آمدن است هستند؟ اگر هستند پس باید مردم را و مسلمانان را هم بیدار کنند تا آماده و مهیا شوند چون ما عملاً در چنین روزی قرار داریم و این همان روز پنجاه هزار ساله است که بر مرحله عطفی از آن وارد شده ایم و در سراشیبی بسیار تندی قرار گرفته ایم . این یک شیب جهانی و تاریخی و ماوراء طبیعی است بهمان شدت که طبیعی و بشری و اقتصادی و تکنولوژیکی و سیاسی و تسلیحاتی است .

رویاروئی با چنین وضعی چیزی مترادف با مواجه شدن با یک زلزله ده ریشتری پیش بینی شده و بدیهی است و آماده سازی همه جانبه برای آن . پس یک برنامه حداقل ملی و تمام عیار را می طلبد . هر چند که چنین وضعیتی مسلماً بهمراه حوادث غیر مترقبه طبیعی همچون زلزله و طوفان و سونامی ها و قحطی ها هم خواهد بود که در این چند دهه در سراسر جهان شاهدش بوده ایم .

ما هم اینک هم اگر چشمان خود را بگشائیم در روز واقعه قرار داریم یعنی پیش لرزه های پیاپی آن در این دو دهه اخیر از همه سو خودنمائی کرده است .

آیا براستی رهبران ملتها و قدرتها برای چنین روزی فکری اندیشیده اند ؟ یا فقط به فکر منافع زودگذر خویشند و برنامه های انتخاباتی و ... پروژه های 5 – 10 ساله کورشان کرده است و جلوتر از نوک دماغ خود را نمی بینند .

شواهد نشان می دهد که مردم عادی و عامی در سراسر جهان هشیارتر از رهبران و دولتمردان خویشند و آنهائی که به اصطلاح استراتژیست و ایدئولوگ نامیده می شوند عموماً در خوابند .

ما مسلمانان و خاصه شیعیان دو صد چندان مسئولتریم زیرا آگاهتریم زیرا صدها روایت و حدیث درباره چنین روزی از نزد امامان و رسول و قرآن بما رسیده است که بسیاری از آنها بارز گردیده است و بسیاری مقدماتش آشکار شده است و مابقی هم در راه است همه علائم طبیعی ، تاریخی ، تکنولوژیکی ، اجتماعی ، اخلاقی و سیاسی و اقتصادی و روانی هر روزه در حال خودنمائی است : زلزله های پیاپی در سراسر زمین ، سرریز شدن آب دریاها (سونامی ها ) ، تشعشعات مرگبار از آسمان ( مسئله لایه اوزون)، امراض جدید و عجیب و لاعلاج، خودکشی های فزاینده ، رشد جنایت های جمعی ، مفاسدی که از طبیعت آشکار شده ، مفاسد اخلاقی ، امراض روانی ، ناامنی ها ، بی ناموسی ها ، بچه کشی ، هراس ها ، تباهیهای سیاسی ، تورم و ربا در سراسر جهان ، همجنس گرائی ها ، اعتیادها ، مالیخولیاها و صد ها نشان دیگر .

آیا براستی کسی در فکر هست ؟ اگر نیست پس بهتر است که هر کسی لااقل به فکر خودش باشد و راهی اورژانسی بسوی خدای خویش بجوید زیرا بقول قرآن در آنروز هیچکس را توان یاری به دیگری نیست و جز خدا هیچ دادرسی نیست . این همان «خبر بزرگ» است در قرآن : نبأ عظیم!  

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388ساعت 2:37  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

بیائیم دعا کنیم برای جهانیان

 

 

 

دعا برای دیگران از ویژه گیهای دین اسلام و فرهنگ تشیع است که بصورت امری به مؤمنان توصیه شده است .

در دعا کردن برای خود و عزیزان هنری نیست و لذا بندرت هم اجابتی است که اجابتش هم موجب گرفتاری می شود.

دعا برای دیگران ، برای بیگانگان ، برای دوست و دشمن ، ویژۀ یک انسان راستین و خداپرست است که خدا را به خدائی اش می شناسد و نه به گدائی اش به درگاه مخلوق تا برایش عبادت کنند تا نانشان دهد .

یکی از درسهائی که ادعیۀ ائمۀ اطهار به شیعیانش می دهد دعا برای غیر است . این دعا فقط هم بشردوستی نیست بلکه عین یک خود ــ دوستی خردمندانه است چرا که تا زمانیکه کسی برروی زمین در رنج و ستم است و جان می کند هیچکس نمی تواند آرام و قرار و سعادتی داشته باشد زیرا بشریت نفس واحده است و واقعاً بنی آدم اعضای یکدیگرند . بنگرید به کسانی که خوشبختی را امری خصوصی می دانند و تمام عمرشان مشغول خوشبخت سازی خویش هستند براستی بدبخت ترین آدمهایند و در هزاران غل و زنجیر جان می کنند .

دعا کردن برای دیگران کمترین و حداقل تلاش آدمی برای همنوعان خویش است . این دعا دل و اندیشه و جان آدمی را نیز توسعه می دهد و به آفاق عالم متصل می سازد و یکی از قدرتمندترین روش رشد روحانی و تعالی جان است.

کسی که به درگاه خدا برای بدبختی دیگران می گرید . اینست انسان !

پس بیائیم این هدیۀ الهی را امتحان کنیم تا ببینیم که چه گشایش عظیمی در دل و جان ما رخ می دهد .

بیائیم دعا کنیم برای شفاعت و سلامت و نجات همۀ بیماران لاعلاج ، همۀ سرطانی ها و ایدزی ها و صرعی ها و افسرده ها و معتادان . برای همۀ زندانیان و محکومان به اعدام . برای همۀ یتیمان و بیوه زنان . برای همۀ تنهایان و بیکسان جهان . برای همۀ آوارگان و جنگ زده گان و تبعیدی ها و بی خانمانها و کارتن خوابهای جهان . برای همۀ کسانی که نان در خانه ندارند . برای همۀ کسانی که از درد خماری بخود می پیچند . برای همۀ روس پ ی های مفلوک و هم جنس گرایان تباه شده و برای همۀ جوانان پیر و عذب و درمانده . برای همۀ بی هویت ها و پوچ ها و برای همۀ بیماران روانی در تیمارستانها . برای همۀ مبارزان راه آزادی . برای همۀ کسانی که در زیر شکنجه ها هستند . برای همۀ کسانی که از زندگی بیزار و در اندیشۀ خود کشی هستند . برای همۀ زن و شوهرهائی که بخون هم تشنه اند . برای همۀ زناکاران و فاسقان . برای همۀ کسانی که برای یک لقمه نان خود را می فروشند و دست به گناه می زنند . برای همۀ کسانی که عزیزان از دست داده اند . برای همۀ کسانی که در محاصره اند . برای همۀ کسانی که بیقرارند . برای همۀ مؤمنانی که در امتحانات الهی چون بید می لرزند . برای همۀ کسانی که کرایۀ آخر ماه ندارند . برای همۀ بدهکاران که خواب ندارند . برای همۀ اشقیاء که در آتش خود می سوزند . برای همۀ حریصان و حسودان که جان می کَنَند . برای همۀ آوارگان وادی معرفت . برای همۀ درماندگان وادی سعادت . برای همۀ بنی آدم برروی زمین که رفته اند و هستند و خواهند آمد . و سپس برای خود و عزیزان خود دعا کنیم و اینکه : خدایا بما توفیق دعا برای دیگران عطا کن .              آمین

 

 

+ نوشته شده در  شنبه دهم اسفند 1387ساعت 23:56  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

 

اسلام چیست ؟

 

اسلام دین آخرالزمان است ، دین السّاعه است ، دین قیامت است . چرا ؟ زیرا اسلام دین محمّد (ص) است . کسی که به معراج رفت و در آسمان هفتم در نزدیکترین حدّ ممکن با پروردگارش دیدار نمود . و اینست اصل و اساس ویژۀ سنّت محمّدی برای مسلمانان .

سنّت محمّدی فقط آداب خوردن و خوابیدن و نماز خواندن نیست ، زیرا این را سائر انبیای الهی هم داشته اند و این سنّت آسمانی و اخروی و روحانی ویژۀ محمّد (ص) است .

و اما سنّت زمینی و دنیوی و اجتماعی ویژۀ محمّد (ص) در دینش چیست ؟ محمّد تنها پیامبری است که بر کفر و شقاوت و پلیدی تیغ کشید و در تمام عمرش شبانه روز با آن جنگید . اینهم سنّت زمینی محمّد (ص) .

و اما ارتباط بین این دو سنّت محمّدی چیست ؟ ارتباط بین جهاد و معراج ؟

آیا محمّد (ص) با چه دستاوردی از آسمان هفتم بسوی زمین بازگشت ؟ او خداوند را با خود به میان خلق آورد . و لذا فقط در دین محمّد است که " مؤمن " نام مشترک خدا و بنده است و نیز " امام " . و اینست سرّ جهاد مسلحانۀ محمّد (ص) و پیروان دین او . این خود خداست که در مؤمنانش با کفر و ستم می جنگد .

و نیز اینکه رابطۀ متقابلی بین جهاد و معراج است . آنچه که محمّد (ص) را به معراج برد جهاد او بود .

حال دانستید چرا دین اسلام دین آخرالزمان و قیامت است ؟ زیرا دین لقاءالله است چونکه دین جهاد است . اینست سنّت محمّدی و اصول اسلام محمّدی و تفاوتش از اسلام عیسوی و موسوی و ابراهیمی . اینست اسلام !

 

+ نوشته شده در  شنبه دهم اسفند 1387ساعت 23:55  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

پایان تاریخ دروغ مبارکباد !

 

 

تاریخ تمدن مادی بشر در یک کلام تاریخ دروغهای بشر است . دروغی بنام تمدن ، دروغی بنام فلسفه ، دروغی بنام علم ، دروغی بنام تکنولوژی ، دروغی بنام رفاه و پیشرفت ، دروغی بنام آزادی و دموکراسی و برابری ، دروغی بنام سوسیالیزم و فمینیزم ، دروغی بنام حقوق بشر ، دروغی بنام انترناسیونالیزم ، دروغی بنام ناسیونالیزم و ...   و دروغهائی هولناکتر از این دروغی بنام مسیحیت که از عداوت با مسیح برخاسته بود ، دروغی بنام صهیونیزم که از عداوت با موسی برخاسته بود و دروغی بنام اسلام که از عداوت با محمد (ص) و علی (ع) برخاسته بود و ...  و دروغی لطیف تر و شیطانی تر از همۀ اینها دروغی بنام عشق و ایثار که اشد آدمخواری بود . و نیز دروغی عظیم بنام تاریخ . و بشمارید صدها دروغ دیگر را : تعلیم وتربیت ، صلح جهانی ، استقلال ، فضیلت ، تقوا و زهد ، روحانیت و قداست و دروغی بنام بهداشت و درمان ، و دروغی دگر بنام تروریزم ، و دروغی دگر بنام مبارزه با تروریزم ، و دروغ مدرن دیگری بنام انقلاب و پدر همۀ دروغها یعنی مدرنیزم . و دروغهای مکتبی مثل اصالت وجود ، اصالت انسان ، اصالت زن ، اصالت دل و اصالت هنر ، رومانیزم ، اکسپرسیونیزم ، هیپی گری ، درویشی گری ، بهائی گری ، انرژی درمانی ، احضار روح ، و دروغهای به اصطلاح علمی : روانشناسی ، جامعه شناسی ، مردم شناسی ، انسان شناسی ، روح شناسی و....  .

و در هزارۀ سوم شاهد رسوائی و فروپاشی تاریخ دروغهای بشری هستیم که خود بدست خود رسوا شده و به خود براندازی مبتلا گردیده است و بهمراه نظامهای جهانی خود در خود می شکند . هزارۀ سوم هزارۀ بحران است : بحران لایۀ اوزون ، بحران ایدز ، بحران اعتیاد ، بحران خودکشی ، بحران تروریزم ، بحران مالی ، بحران لیبرالیزم ، بحران انرژی ، بحران نان ، بحران پزشکی ، بحران زناشوئی ، بحران جنسی ، بحران امنیت ، بحران عشق ، بحران آنفولانزا ، بحران آب ، بحران اخلاق ، بحران سونامی ، بحران زلزله ها و...   و اینها یعنی بحران علم و تکنولوژی و تمدن بشری و بحران تاریخ : پایان تاریخ : آخرالزمان !

در دورانی هستیم که براستی جز خدا پناه و یاوری نیست . ولی نه آن خدائی که خود دروغ اکبر و جهانی ترین دروغ بشر بود و هر فرد و گروهی خودش را بنام خدا می پرستید . بلکه خدائی در هیبت انسانی . هموئی که ناجی موعود نامیده می شود .

در حقیقت ظهور این خدای انسانی و انسان خدائی است که همۀ دروغها را رسوا کرده و دروغگویان را افشاء نموده است و دروغشان را برسرشان شکسته است .

ظهور انسان راستین است که انسان دروغین را با خودش به بن بست و خودبراندازی کشانیده است .

ظهور انسان بر انسانیت مبارکباد !

 

 

+ نوشته شده در  شنبه دهم اسفند 1387ساعت 23:55  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

 

کارنامۀ اسلامی سی سالگی انقلاب

 

(نامه سرگشاده به دولت و ملت ایران)

 

«هرگاه که فتنه ها هجوم آوردند و به بن بست و پریشانی رسیدید به قرآن باز گردید.» پیامبر اسلام ص

«هر ملتی لایق حکومت خویش است .»علی ع

«براستی که دوزخی جز بی معرفتی نیست.»علی ع

«هر که خود را شناخت نجات یافت.»علی ع

 

بسم اللّه الخیر التّوابین

 

سلام و تهنیت به حضور ملت نجیب ایران به مناسبت سی امین سالگرد پیروزی انقلاب ضد طاغوتی و ضد استبداد و استعمار و استحمار و استثمار و استکبار ملت ایران به رهبری امام خمینی و رهنمائی دکتر شریعتی و رهگشائی شهیدان امّت .

و اما بعد .

درگزارشاتی که از رسانۀ ملی دربارۀ دستاوردهای انقلاب اسلامی ایران پس از سی سال ارائه می شود تقریباً هیچ خبر و اثر و آماری از دستاوردهای اسلامی (فرهنگی) انقلاب به چشم نمی آید و به گوش نمی رسد . آیا این عجب نیست ؟

رضا شاه با چاقو سر می برید و پسرش محمد رضا با پنبه . رضا شاه به زور سرنیزه کشف حجاب نمود و مستقیماً با اسلام و روحانیت درافتاد و بر افتاد . او به روش هیتلری عمل کرد . ولی پسرش به روش انگلیسی ــ آمریکائی عمل نمود و بجای جنگ تن به تن با نوامیس مردم به اشاعۀ فساد در جامعه پرداخت و فاح ش ه خانه ها و رقاص خانه ها و شیره کش خانه ها و کاباره ها را براه انداخت و مردم خود بتدریج خود را خلع حجاب و خلع دین نمودند .

جهاد و مبارزات امام خمینی از همان آغاز جوانی بر علیه مفاسد فرهنگی و اسلام زدائی بود . نبرد بر علیه کاپیتولاسیون که نبرد بر علیه اجنبی پرستی و خفّت پذیری بود . و همین نبرد منجر به نهضت خرداد 42 شد و نهایتاً به پیروزی انقلاب انجامید.

پیروزی انقلاب و اتحاد ملی و وحدت کلمه بر محور مبارزۀ فرهنگی بر علیه استبداد و استعمار بود و لذا فقط تلاشهای فرهنگی بود که منجر به پیروزی انقلاب شد . و این بود که گروههای ماتریالیستی و لیبرالی که فقط نظر به ارزشهای اقتصادی و سیاسی و علمی و فنّی داشتند از درک پیروزی انقلاب اسلامی درماندند و لذا هرگز آنرا باور و تصدیق نکردند و در مقابل انقلاب ایستادند . این بود که فقط مبارزۀ فرهنگی و فکری کسانی چون امام خمینی و دکتر شریعتی و پدرش و مطهری ها بود که انقلاب را به پیروزی رسانید .

امام خمینی می گفتند که : ما برای شکم انقلاب نکرده ایم . اقتصاد مال ِ خر است . ما برای اسلام عزیز انقلاب کرده ایم و همه چیز باید فدای اسلام شود و ...   درست به دلیل اصراری که گروههای چپی بر طبقۀ کارگر و اقتصاد پرستی داشتند امام فرمودند که " خدا هم یک کارگر است " این یک تودهنی ایدئولوژیکی به چپی های فرصت طلب بود . درست بر همین اساس بود که امام ، جنگ تحمیلی را یک نعمت بزرگ می دانست و اکثر اطرافیان ایشان حرف ایشان را فهم نمی کردند . درست به همین دلیل بود که ایشان بسیاری از عناصر و گروههای انقلابی را که براستی برای انقلاب مبارزه و جانفشانی کرده بودند تکفیر و طرد نمود زیرا میزان آنها اسلامی و معنوی و انسانی نبود . مثل نهضت آزادی ، مجاهدین ، جبهۀ ملی و دهها گروهک مارکسیستی . امام با این تصفیۀ عظیم بخش عمده ای از انقلابیون و مبارزین قدیمی و حرفه ای و نسل جوان و تحصیل کرده را از کالبد انقلاب طرد نمود . و این یک ضایعه و لطمۀ فیزیکی بسیار کلانی بود که هم به لحاظ داخلی و هم خارجی و تبلیغاتی اصلاً به نفع مصالح کوتاه مدت انقلاب نبود . زیرا ایشان نه تنها قدرت کلانی از انرژِی انقلاب را از انقلاب تصفیه و دفع کرد بلکه این انرژی را به کمپ ضد انقلاب فرستاد . درست به همین دلیل ایشان یاسر عرفات را با آنهمه حمایت از انقلاب ما ، به دلیل مسائل ایدئولوژِیکی و التقاطی طرد نمود و این نیز ضربۀ دیگری بر پیکر انقلاب از بیرون بود . آیا این اقدامات و مواضع امام امری خود سرانه و ضد انقلابی و ناحق و از منشأ قدرت طلبی و انحصار طلبی بود ؟  اگر چنین بود پس این جائی که اینک پس از سی سال هستیم بر حق است یعنی حق ماست که از اسلام و فرهنگ اسلامی جز نمایشات رسانه ای چیزی در بساط نداشته باشیم . ولی اگر آن اقدامات امام حق بود پس این شرایط وحشتناک فرهنگی که در آن قرار داریم ناحق است و همۀ آن تلاشهای امام به هدر رفته است و پاس داشته نشده است . زیرا به لحاظ فرهنگی و ارزشهای معنوی و اخلاقی و تقوائی کشور ما یکی از بدترین کشورهای اسلامی و بلکه یکی از بدترین کشورهای جهان است . آیا ما برای انرژی اتمی و پل سازی و ماهواره انقلاب کرده بودیم . اینها را که حکومت پهلوی هم با اصرار تمام مشغول انجامش بود و نیروگاه اتمی بوشهر را ایشان تأسیس کرده بود.

تمام افتخار شاه و پدر جنایتکارش راه سازی و کارخانه سازی و زرق و برقهای تکنولوژیکی بود . عمران و تکنولوژی بخودی خود نه بد است و نه خوب . ولی به چه قیمتی ؟ و بعلاوه رشد عمرانی و فنی هیچ مغایرتی با معنویت و مسلمانی ندارد ولی این اسلام نیست .

 با توجه به آمارهای مربوط به پدیده های فرهنگی و ارزشی می توان فهمید که انقلاب ما راهش را گم کرده و اصلاً خودش را به نسیان سپرده است : تورم فزایندۀ اقتصادی ، نرخ هولناک بهرۀ بانکی ، رشد تصاعدی اعتیاد ، رشد هولناک امراض روانی ، مصرف هولناک دارو در جامعه ، گریز از ازدواج و بالا و بالاتر رفتن سن ازدواج ، آمار فزایندۀ طلاق و خود کشی ، رشد فزایندۀ ر و س پ ی گری و هم جنس گرائی ، رشد بی هویتی و بزهکاری در نسل جوان ، به صفررسیدن شمارگان انتشار کتاب ، رشد تصاعدی و هولناک اختلاف طبقاتی ، رشد نفرت عمومی از اسلام و معنویت و گرایش به فرقه های ضالّه و سائر مذاهب ، خود ــ مسخره گی به عنوان یک فرهنگ عمومی ، بی کاری ، آمار هولناک مرگ و میر در تصادفات بدلیل توحش و جنون عمومی ، قتل در درون خانواده ها و و و...

اینها هستند آن آماری که بر اساسش کارنامۀ اسلامی انقلاب ما را پس از سی سال جهاد وشهادت ، سیاه و مرگبار جلوه می دهد . این سیاه نمائی نیست توضیح واضحات است که همه می بینند و چشم می بندند .

پس چه شد مظلومیت زدائی از فرهنگ  که رهبر انقلاب امر نمودند . آیا با ارتقای بودجه می توان فرهنگ را احیاء کرد ؟ آیا با پول می توان فرهنگ تولید نمود ؟! آیا می دانید اسلام یعنی چه ؟ عدالت اجتماعی ، اقتصاد بی ربا ، سلامت روانی جامعه ، هویت و اخلاق و تقوا در نسل جوان ، قناعت و عزّت نفس ، امنیت ناموس و جان و مال مردم ، استحکام خانواده و حکومت عقل و قانون ، عفّت عمومی و آرامش روانی . اصول دین را فراموش کرده و فروع پرست شده ایم . محکمات را رها کرده و غرق در متشابهات گشته ایم و لذا از فرط نفاق ، دو شقه شده ایم و دیوانه .

عمران و تکنولوژِی ابزار رشد و توسعه است نه هدف . کسی که به راه خطا می رود تکنولوژِی هر چه بیشتر موجب انحطاط و نابودی سریعتر می شود . ما بجای اینکه بخواهیم تبدیل به کشوری نمونه به لحاظ ارزشهای اسلامی در جهان شویم در رقابت با آمریکا و غرب افتاده و می خواهیم مقام اول را در اقتصاد و تکنولوژی داشته باشیم . این همان شعار " تمدن بزرگ " شاه است . ما امروزه از خود غرب هم تکنولوژیست تر شده ایم در حالیکه مرگ بر آمریکا سر می دهیم .

قبل از انقلاب دویست هزار معتاد داشتیم و حالا حداقل دو میلیون . یعنی ده برابر . که آمار حقیقی بسیار بیشتر است . قبل از انقلاب شمارگان چاپ کتاب سه هزار بود و اینک هزار است و این درحالی است که تعداد دانشگاه و دانشجویان ما ده برابر شده است و بایستی شمارگان کتاب لااقل سی هزار باشد با توجه به اینکه جمعیت کشور هم 5/2برابر شده است و بیسوادی تا نود درصد ریشه کن شده است . فرهنگ و مسلمانی را نمی توان با آمار نشان داد زیرا به چشم دیدنی است .

حق مسلم انقلاب ما انرژی هسته ای نیست بلکه اقتصاد بی ربا و جامعه ای بدون روس پ ی و بدون معتاد و بدون همجنس باز و بدون خودکشی های فزاینده است . تهران فقط آلوده ترین شهر جهان نیست بلکه از دیوانه ترین و فاسدترین شهرهای جهان نیز هست . امروزه در بسیاری از مفاسد در جهان دارای رکورد هستیم مثل تصادفات اتوموبیل ، رشوه خواری و خودکشی و قتل زناشوئی و مهریۀ ازدواج . اینها هلاکت فرهنگی است .

آری اینها هستند ارزشهای اسلامی انقلاب ما زیرا انقلاب ما تنها انقلاب اسلامی در تاریخ جدید جهان بوده و تنها انقلاب فرهنگی روی زمین .

دشمنان و بدخواهان انقلاب اتفاقاً هرگز انگشت برروی این مفاسد و فلاکتهای فرهنگی نمی گذارند تا ما بخود نیائیم . آنها ما را برسرکار انرژی هسته ای گذاشته اند . این دام آنهاست و نه هنر ما . حق مسلم ما اینست که الگوی تقوا و عزّت و سلامت و عفّت و قناعت و جوانمردی و عقلانیت و معرفت باشیم . حق مسلم ما نه انرژی هسته ای بلکه انرژی اسلامی و علوی و انقلابی و عرفانی است . حق مسلم ما اسلام ناب محمدی و عدالت علوی و عرفان اسلامی است .

حق مسلم ما این نیست که خانه ها شیره کش خانه باشند و والدین برای فرزندان خود جاکشی کنند و دختران ما تجارت مهریه راه بیندازند و هیچ دختری از ترس اعتیاد پسران شهامت ازدواج نداشته باشد و جامعه پر از پیر دختر و پیر پسر باشد که جمله غرق در فسادند و امراض روانی و جنسی .

حق مسلم ما این نیست که پزشکان ما قاچاقچی باشند . حق مسلم ما این نیست که خرافه و رمّالی و جن گیری در کشور ما پردرآمدترین حرفه ها باشد و رشوه تبدیل به قانون عمومی گردد . حق مسلم ما این نیست که دیوانه خانه ها و بیمارستانها و زندانهای ما چند برابر ظرفیت خود بیمار و مجنون و بزهکار داشته باشند .

حق مسلم ما این نیست که همۀ آحاد جامعه تا خرخره به بانکها تا دم مرگ بدهکار باشند و بدهی به میراث بگذارند و از فرط بدبختی و نگرانی هر کسی ادعای مهدویت کند .

ای مردم ، ای مسئولین ، ای روحانیون ، ای انقلابیون ، ای مسلمانان بیدار شوید و مملکت و انقلاب و اسلام و ملّت را تا نابود نشده نجات دهید و روح امام و شهدا را شاد سازید .

این کارنامۀ بغایت تلخ و دردناک نشان می دهد که جامعه و نظام ما از بالا تا پائین نیازمند یک انقلاب براستی فرهنگی در ارکان و اصول و الفبای نگرش و فهم خود دربارۀ دین و اسلام و تشیع هست . انقلابی در ذات فرهنگ و معرفت شناسی خویش و نه یک انقلاب درسی و مشقی و کتابی و حسابی همچون انقلاب فرهنگی اوایل انقلاب که حتی در همان حد هم به اهدافش نرسید و فقط انقلابی سیاسی در دانشگاه بود که منجر به تصفیه حسابهای حزبی و اقتداری شد و بس . و لذا امروزه چیزی بنام روانشناسی اسلامی و جامعه شناسی و اقتصاد و مدیریت اسلامی همچون یک فحش و جنایتی بر علیه بشریت و مدنیّت و پیشرفت است .

پیامبر اسلام می فرماید " هرگاه که دچار فساد و فتنه و بن بستی عجیب و لاینحل شدید به قرآن رجوع کنید " . ــ اینست تنها راه نجات دین و انقلاب و ملّت و نظام ما : رجعت به قرآن ! و این وصیت همۀ بزرگان و ایدئولوگهای انقلاب ماست اعم از امام خمینی و دکتر شریعتی و مهندس بازرگان و طالقانی و امثالهم .

رجعت به قرآن و عترت جهت تدوین ایدئولوژی شیعی برای احیای دین و دنیای این مرز و بوم . بدون چنین احیاء گری و ایدئولوژی زنده و امروزین ، دعای فرج امام زمان ع هم بیهوده و آب در هاون کوبیدن است و یا تکرار سنت امام کشی شیعیان در تاریخ . به یاد آوریم که امامان صدر اسلام جملگی بدست شیعیان و مسلمانان نماز خوان و آتشین کشته شدند هر چند با برنامۀ غیر شیعیان .

پس دیدیم که امام خمینی برای تحقق اسلام ناب محمدی و عدالت علوی و عرفان حسینی قیام کرد و در همان نخستین ایام پیروزی انقلاب دست به تصفیه و تفکیک عظیمی در صفوف انقلاب زد که همچون خودکشی سیاسی بود . و همه اینها برای اسلام بود نه برای موشک هوا کردن و موبایل دست مردم دادن و همه ایرانیان را صاحب اتوموبیل نمودن و ...  . اصرار ایشان در تقویت قوای نظامی و فنی هم فقط برای دفاع از اسلام و صیانت آن بود و مذهب اصالت تکنولوژی و اقتصاد و توسعه برای توسعه نبود . ایشان نمی خواست از ایران ، آمریکای منطقه بسازد منتهی آمریکای با روسری و نماز با مرگ بر آمریکا !

اگر دعوی اسلام ناب نمی بود نه جنگ هشت ساله را می داشتیم و نه جنگ داخلی گروهکها را که کمر انقلاب ما را شکست .

و اما اینک پس از سی سال و تولید سه نسل انقلابی از اسلام چه داریم جز نمایشات جانماز آبکشی که ایشان از آن نفرت داشت و نفرت خود از مدرسه و مسجد را بوضوح اعلان کرد و با صدای بلند در جمع روحانیون اعلان نمود که در تمام عمرش حتی دو رکعت نماز برای خدا نخوانده است . ملت و انقلاب ما برای احیای ارزشهای اسلامی آنهمه قربانی داد . ولی آیا حاصل آن قربانی و ذبح عظیم اینک چیست ؟ بجای تحقق اسلام ناب ، حتی اسلام عرفی و سنتی و فطرت مذهبی مردم در حال انهدام است جامعه ما از غرب هم کافرتر و لذا خرافی تر شده است و ریاکارتر .

امروزه یکی از ربائی ترین اقتصادها را بر روی زمین ، ما داریم . یکی از مافیائی ترین نظام اقتصادی در سطح جهان از آن ماست بطوریکه رهبر انقلاب گفتند که : اگر همه اقتصاد دانان جهان جمع شوند قادر به فهم مشکلات اقتصادی ما نیستند .

امروزه یکی از ریائی ترین فرهنگ و نظام اجتماعی و عاطفی در جهان را ما داریم .دروغ مصلحتی اصل اول دین و فرهنگ و سیاست ما شده است . یکی از زنائی ترین نظام ازدواج و خانواده و زناشوئی در جهان را ما داریم که نرخ مهریه و تجارت مهریه دال بر این فاجعه است که عهد و وفا و صفا و محبت و تقوائی در هسته مرکزی جامعه ما یعنی خانواده موجود نیست . یکی از بی هویت ترین و بی معناترین نظام تعلیم و تربیت و آموزش عالی در جهان را ما داریم که هر چه آمار فارغ التحصیلان دانشگاه بیشتر می شود و تعداد دانشگاه افزونتر می گردد و مردم با سواد تر می شوند بی فکرتر و بی فرهنگ تر و دیوانه تر می شوند . پدیده دانشگاه آزاد اسلامی به مثابه جنایتی بر علیه علم و دین و نوامیس مردم است . یکی از رشوه خوار ترین نظام اداری در جهان را ما داریم . یکی از تاجر صفت ترین و پست فطرت ترین نظام پزشکی در جهان را ما داریم . یکی از خرافه پرست ترین فهم مذهب در جهان را ما داریم . و به لحاظ سلامت تن و روان یکی از رنجورترین و متشنج ترین و داروخوارترین جوامع درجهان هستیم. یکی از ضد قانون ترین ملل جهان هستیم که آمار خلافکاری و زندانیان و تصادف اتوموبیل و ازدحام دادگاهها دال بر این حقیقت است و نیز تعطیلی اکثر مواد و اصول قانون اساسی ما . و اینست که پر هزینه ترین کشور در جهان به لحاظ تبلیغاتی هستیم . عطر آنست که خود ببوید .

در جامعه ما همه چیز برای تبلیغ و نمایش و کوری چشم امپریالیزم و صهیونیزم است و نه برای حق . حتی امر حجاب امری مصلحتی است و لذا از حجاب ، فحشا در می آید . از طرفی بزور حجاب بر سر زنان نگاه داشته می شود تا آخرین نمایش مسلمانی باقی بماند و از طرفی فمینیزم تبدیل به قانون می شود و در روز روشن شرح مقدس و نص صریح قرآن پایمال می شود و نمایندگان مردم به آن رأی می دهند .

اینها جملگی علائم و حجت هایند و با ما سخن می گویند . چه می گویند؟ این عاقبت اسلام سیاسی –مصلحتی –دیپلماتیک است .

اینها دال بر نفاق عظیمی است که بین ادعا و عمل ما پدید آمده است که این نفاق مرگبار را با صد تا سفینه فضائی به کرات و کهکشانها هم نمی توان پر کرد .تعریف و تمجید کردن از خود و به خود جایزه دادن از نشانه های بلاهت و فضاحت است .

و اما راه حل چیست ؟ راه نجات از این نفاق و شقاق چیست؟

یا باید جسورانه و صادقانه و آشکارا دین و اسلام و تشیع را سه طلاقه کنیم و یا از این نفاق توبه کنیم و به قرآن وعترت باز گردیم یعنی به انقلاب باز گردیم به قانون اساسی باز گردیم به معرفت علوی باز گردیم . در غیر اینصورت دشمنی خطرناکتر از خود نداریم و بدست خودمان نابود می شویم همچون شوروی سابق . امروزه دشمنی آمریکا و اسرائیل در قیاس با دشمنی خود با خودمان ناچیز است . بیائیم بخود باز گردیم و توبه کنیم . جز توبه ای نصوح راه نجاتی نیست .

در دوره دولت آقای احمدی نژاد برای نخستین بار کل قوای سه گانه در اختیار جناحی قرار گرفت که اصول گرا و مکتبی و صددرصد انقلابی بود ولی وضع از هر دوره ای بدتر شده است . چرا؟

واضح است ! این واقعیت نشان می دهد که فهم و نگرش ما از اسلام و ایدئولوژی و تشیع و عدالت و اصول و مبانی دین دچار نقص و انحراف و قشری گری هولناکی است . اشکال از اسلام نیست از مسلمانی ماست . دولت احمدی نژاد بزرگترین حجت در طی این سی سال بوده است تا بما ثابت کند که دیگر تقصیر آمریکا و اسرائیل و لیبرال و منافق و نفوذی و التقاطی نیست . مردم با انقلاب و نظام هستند ولی انقلاب و نظام سرگردان و ره گم کرده است .

باز هم تکرار می کنیم که بقول رسول اکرم ص جز رجعت به قرآن و عترت در الفبای دینی و معرفت و شناخت شناسی و اسلام شناسی ، راه دیگری نیست . آنچه که در طی این سی سال ایدئولوژی نامیده شده از آداب عبادی و شرعی فراتر نرفته است .

تدوین و تبیین ایدئولوژی قرآنی و معرفت شیعی و اقتصاد اسلامی و تعلیم و تربیت ابراهیمی و روانشناسی و جامعه شناسی و طب توحیدی و علوی ، تنها راه نجات ماست . آیا براستی کسی نیست که دلش از این فاجعه بدرد آید و بسوزد ؟

باید که علمای دینی ، فقها ، عرفا ، دانشمندان ، مجاهدان ، اساتید ، اسلام شناسان و انقلابیون مخلص گرد هم آیند و «ستاد اعراف» تشکیل شود و همان کاری که می بایست اول انقلاب انجام می شد که نشد ، انجام شود یعنی تدوین مانیفست ایدئولوژی اسلامی به زبان و منطق و علم روز است که جامعه ما را از نابودی حتمی می رهاند . و این کار عظیم جز به امر رهبری ممکن نمی آید . نظام ما ایدئولوژی ندارد و فقط تحت تأثیر جریانات جهانی به پیش رانده می شود . اینست مسئله !

مجموعه آثار ما که حاصل سی سال تلاش شبانه روزی می باشد در راستای تبیین و تدوین معرفت دینی و ایدئولوژی اسلامی و مکتب علوی در همه امور و به زبان و منطق روز است که ما آنرا یکجا و رایگان و بی هیچ مزد  ومنتی برای رضای خدا در خدمت ملت ایران و دلسوزان دین و نوامیس ملی قرار داده ایم . تشخیص نیمی از درمان است و در امور دینی و اعتقادی ، کل درمان است که بقول علی ع دوزخی جز بی معرفتی نیست .

«اسلام ناب» و کلاً هر نوع ناب گرائی فی البداعه در عمل (ونه در نظریه پردازی و ایدئولوژی) همواره سنگی بزرگ برای نزدن بوده است در دست بی عملان بر علیه کسانی که در حد توان و شعور و تجربه خود جهادی می کرده اند . ناب گرائی همواره توجیه انفعال و بی عملی و عافیت طلبی بوده است که نهایتاً همه امور را به ناجی موعود محول کرده است و آنچه که برای این عافیت طلبی می مانده همانا تبهکاری بوده تا هر چه سریعتر مهدی ظهور کند و این تنها خدمتی بوده که به دین کرده اند .

باید بدانیم که خود پیامبر اسلام هم رسالتش را با اسلام ناب محمدی آغاز نکرد و لذا با آنکه نخستین انقلابش بر علیه برده داری بود ولی برده داری تا به آخر در حریم زندگی خود ایشان هم حضور داشت . بنابراین آنانکه با تیغ ناب گرائی همه را متهم به ارتداد و التقاط و اعدام می کنند منظوری جز زدن ریشه اسلام ندارند . بهرحال این هر دو نوع ناب گرائی در انقلاب ما حضور داشته است و عملاً به یک نتیجه رسیده است و آن انکار اصل اسلام و انقلاب بوده است که در عمل شاهدیم . ناب گرائی فلسفی که آقای مطهری بنیانگزارش بود و آقای سروش هم وصی ایشان ، بالاخره به انکار خود قرآن انجامید .

پس از پیروزی انقلاب اسلامی چند حدیث مشکوک بازیچه دست برخی سیاستمداران گردیده تا بواسطه آن بطرزی رندانه جای کفر و ایمان را در اذهان عوض کنند و مکتب اصالت اقتصاد را به انقلاب و اسلام مسلط سازند . این احادیث در سالهای قبل از انقلاب بازیچه گروهکهای التقاطی بود . این احادیث عبارتند از : 1- «آنرا که معاش نیست معاد نیست» - 2- «هرگاه فقر وارد شود ایمان خارج می شود »روایتی است منسوب به ابوذر غفاری بدین مضمون «در حیرتم از مردی که نان در خانه ندارد و با شمشیر بر مردم نمی تازد »- این احادیث یکی از حربه های بظاهر اسلامی در دست کسانی است که کشور و ملت را بسوی پول پرستی و لیبرالیزم و غریزه پرستی و اصالت اقتصاد و فن و غرب زده گی کشانیده است تا آنجا که همه مفاسد کشور از جمله اعتیاد و فحشاء هم به حساب فقر آمده است در حالیکه کاملاً به عکس می باشد یعنی حاصل زیاده خواهی و تجمل پرستی و شکم سیری زیاد از حد است بواسطه واژگون سازی مفاهیم و ارزشهای اخلاقی و اسلامی بواسطه این آقایان !

 در اصول کافی دهها حدیث معتبر درباره فضیلت و کرامت فقر اهل ایمان وجود دارد که اهلش می دانند . از جمله آنها این که «از فرزندان آدم مؤمنی نبود الا اینکه فقیر بود»امام صادق ع -«ای فقراء بر فقر خود فخر کنید و شادمان باشید» رسول اکرم ص-« در قبال هر چیزی که می بینی و نمی توانی بخری برایت حسنه ای خاص در نزد خداست .»امام صادق ع

و اما از امام صادق روایتی است که ابطال مفهومی است که امروزه از حدیث «لامعاش له لامعاد له» در جامعه استنباط می شود . می فرمایند: «در روز قیامت گروهی از مردم برخیزند تا به بهشت در آیند . به آنان گفته می شود کیستید. گویند :فقراء هستیم . گویند : آیا پیش از حساب و کتاب می خواهید به بهشت در آئید . گویند : بما چیزی ندادید که حسابش کنید . خداوند گوید : راست می گویند بگوئید به بهشت در آیند »- پر واضح است که فقر ربطی به گدائی ندارد و ضد آن است . در حدیث «آنرا که معاش نیست معاد نیست» این بی معاد بودن به معنای بی دین بودن نیست بلکه به معنای بدون محاسبه بودن و بی حساب وارد بهشت شدن است . این بمعنای اخلاص است . و اما حدیث «چون فقر وارد شود ایمان خارج می شود» نیز اگر به معنای ابطال ایمان و پیدایش کفر باشد پرواضح است که حدیثی جعلی است . زیرا همه فقرا را بایستی کافر به حساب آورد و لذا فقط ثروتمندان مؤمنانند . این معنا یک معنای اموی و شیطانی است . مگر اینکه حدیث مذکور بدین معنا باشد که : چون فقر وارد شود ایمان خارج شود و اخلاص وارد گردد که مقامی برتر از ایمان است . طبق مفهوم تبلیغاتی ناشی از حدیث مذکور بایستی پیامبر و اهل بیت و ائمه را اکثراً کافر دانست زیرا از گرسنگی سنگ بر شکم می بستند که وضعی شدیدتر از فقر است همانطور اکثر شیعیان مخلص نیز چنین بودند چون ابوذر ، مقداد و عمار و کمیل .

و اما حدیث منسوب به ابوذر هم مبتلا به درک وارونه شده است . آن سخن ابوذر اتفاقاً قدرت و ایمان ناشی از فقر و گرسنگی را نشان میدهد نه اینکه فقرا را دعوت به دزدی در خانه مردم نماید . حیرت ابوذر از مردی که نان ندارد و با شمشیر بر مردم تیغ نمی کشد خود اوست که زمانی دزد بوده است و در حالیکه اینک در عرصه ایمانش بسیار گرسنه تر است ولی با تیغ بر کاروانها نمی تازد و بلکه از فرط گرسنگی با خانواده اش در ربذه می میرند . پیامبر اسلام ص فقر و بیماری را نشانه دلجوئی خدا از مؤمنان می داند . آیا می دانید شعار آخرین خطبه پیامبر چه بود ؟ من به فقر خودم مفتخرم!

کسانی که با توسل به احادیث می خواهند مکتب بازار آزاد و ربا خواری و تورم پرستی و فن پرستی و اقتصاد پرستی را تقدیس کرده و عین اسلام تلقی کنند تیشه بر ریشه اسلام و فرهنگ و نوامیس این مردم می زنند و اتفاقاً اینها هستند که زمینه فرهنگی فحشاء را پدید آورده و فاح ش گی و خود فروشی و دزدی و بزهکاری را تقدیس و بلکه اسلامی می سازند . یعنی کسی که تن فروشی یا دزدی می کند در واقع برای آن است که ایمان خود را از دست ندهد و مسلمان بماند . بنابراین بایستی از چنین کسانی تجلیل شود و روس پ ی گری و دزدی را هم بایستی بر اصول دین افزود .

بنابراین می بینیم که دولتمردانی که با توسل با این احادیث به جستجوی قدرت و ثروت و مردم فریبی و رأی آوردن هستند کل کشور را به سمت فساد و تباهی و کفر می کشانند و اعتیاد و فحشاء و ربا و زنا و دزدی و کلاهبرداری را اسلامیزه می کنند . اینان از خود آمریکا و اسرائیل برای انقلاب و اسلام و ملت خطرناکترند . بسیاری از این آقایان در مجلس و دولت و شوراها مشغول چپاول دل و دین و ثروت مردمند تحت لوای «چشم انداز بیست ساله» که میخواهند کشور را تا چند سال دیگر آمریکای خاورمیانه سازند . اینان جرثومه های فساد و کفر و فحشاء و صهیونیزم هستند . اینانند آن جریانی که بنام اسلام و توسعه و مبارزه با آمریکا و صهیونیزم ، کشور را در همه مفاسد سر آمد جهان نموده اند و به آغوش آمریکا و اسرائیل می کشانند . اینانند آن جریان نفاقی که تحت عنوان مبارزه با فقر کشور را جولانگاه رانت خواران و رباخواران و دزدان و قاچاقچیان نموده اند و «عشق به توسعه» را اساس تولید حرص و ولع ملی نموده و همه جوانان را به خود فروشی و بزهکاری و دزدی دعوت می کنند . تا برای بدست آوردن یک تلفن همراه و یک اتوموبیل ، ب ک ا ر ت خود را به شیخ نشینان بفروشند . یعنی به «اسلام ناب عربی» بفروشند . و البته این خدمت بزرگی به اسلام ناب این آقایان است .و آنگاه فریاد بر آرند که : «باعث همه بدبختی ها و مفاسد جامعه ، فقر است .»حال آنکه خود باعث همه این مفاسدند . آنانکه در روز روشن دین خدا را وارونه می سازند .

اینانند پیامبران اسلام ناب آمریکائی – اسرائیلی که ادامه دهنده «پیش بسوی دروازه تمدن بزرگ »هستند . ولی بدانند که این دروازه سقوط و خروج آنهاست . پهلوی ها آنهمه غارت و فساد را لااقل به اسم «اسلام ناب» ننوشتند هر چه کردند بنام خودشان کردند و به نام «تمدن بزرگ» ! این آخر و عاقبت ناب گرائی بود.

ملتی که فقر را کفر بداند در آغوش بانکهای صهیونیستی است تا او را از این کفر برهانند و به اسلام ناب اسرائیلی مشرف سازند . اینهمه کاخ سازی در کشور جهت مبازه با فقر و حراست از ایمان است !!

آنانکه تقدیس فقر و فخر را یک شعار استعماری و استثماری تلقی می کنند عقل خود را گم کرده اند زیرا کسی که به فقرخود فخر نماید حاضر به خودفروشی و ستم بری نیست نه در رابطه با استبداد ملی و نه در رابطه با استعمار جهانی . این اساس حرّیّت و آزاده گی و شرافت انسانی است . از جمله جریاناتی که چنین ادعائی داشتند منافقین بودند که خدا رسوایشان ساخت و عاقبت آنها را در آغوش امپریالیزم و صهیونیزم می بینیم . اینان دکتر شریعتی را یک عامل نو استعماری می خواندند زیرا گفته بود که : «خدایا به من نعمت نداشتن و نخواستن عطا فرما»ملت ما با تکیه به این شعار بود که قدرت اعتراض و انقلاب پیدا کرد . و اما امروزه آن شعارهای منافقانه از دهان کسانی شنیده می شود که تا دیروز از «ناب» و «مطلقه» سخن می گفتند . گوئی اسلام ناب فقط برای نابود ساختن رقیب در قدرت بود و حال که خود بقدرت رسیده اند همه چیز حلال است .

آنانکه فرهنگ انقلاب و رهائی را پدید آوردند پیرو مکتب«اصالت فقر» بودند .

وزیر علوم حکومت پهلوی ، دکتر شریعتی را تهدید به اخراج از کار می کند و دکتر می گوید : من میراثی از پدرانم دارم که با آن زندگیم را گذران می کنم . آقای وزیر که از وضع اقتصادی دکتر با خبر است می پرسد : چه میراثی ؟ دکتر در پاسخ می گوید : فقر!

ملتی که فقر و نداری را ننگ و بلکه کفر بداند ، باید گفت که براستی در ذاتش واژگون شده و قرنهاست که مرده است . آیا ملت ما مرده است ؟ هرگز ! آنانکه این شعارها را می دهند مرده اند و چنان مرده اند که تا به ابد زنده نخواهند شد !

پول یامفت نفت (این ماده اولیه دوزخ – بقول پیامبر اسلام) بسیاری از دولتمردان ما را مست و دیوانه ساخته است همانطور که آقای آریامهر را هم در آخرین سالهای حکومتش دیوانه نمود و کوس انالحق سرداد زیرا در عرض چند سال قیمت نفت از بشکه ای چهار دلار به چهل دلار رسید و همین اوج گیری نفتی بود که او را ساقط کرد .

 اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید و دین خدا را وارونه مسازید.

هیچ اکراهی در دین نیست . به زور مردم را با حجاب نکنید و در زیر حجاب آنانرا به خودفروشی بکشانید .

این پول نفت است که در دست دولت به مردم نزول داده می شود و اینست راز تورم مالیخولیائی اقتصاد ما و تورم مغز و ایمان ملت ما که در حال انفجار است این هر دو پدیده متورم . اینست منشاء اقتصادی همه مفاسد و بدبختی های ما . خدا رحمت کند مصدق را که تنها راه نجات ملت ما را «اقتصاد منهای نفت» می دانست این انسان پیامبر گونه . و لذا همه نفت پرستان انقلابی هنوز هم به او فحش می دهند از اینکه چرا «اسلام ناب» را نمی فهمید و کراوات می زد . ولی این مرد بزرگ در شبی که فردایش دادگاه لاهه برای دفاع از حقوق ملت ایران تشکیل می شد در ژنو شب تا صبح مشغول تایپ کردن لایحه بدست خودش بود تا پول تایپ نپردازد و بیت المال را حیف و هدر نکرده باشد .

ملت ایران از اندیشه ناب و عاشقانه و علی وارانه امثال مصدق و شریعتی از اسارت دیکتاتوری و استعمار رها شد نه اندیشه ای که فقر را کفر می داند . این اندیشه معاویه است که حدیث می آفریند و اسلام را مصلحتی برای قدرت خود می داند و لذا از فردای شهادت علی ع علناً در بالکن کاخ خود میگساری می کند . امام خمینی پانزده سال در نجف نان و سیب زمینی خورد که ملت ایران را نجات داد . و دیدیم که کافر هم نشد .

از یک منظر تمام مفاسد در جامعه ما معلول این فلسفه شیطانی معروف به «خط فقر» است . این خط فقر نیست بلکه خط فحشاء و دزدی است مجوز خود فروشی است که به یاری شیطان «همراه اول» راه اندازی شده است . آری براستی هیچکس در این کشور تنها نیست و نمی تواند باشد و حق چنین چیزی را هم ندارد و گرنه از خط انقلاب و اسلام و مصالح نظام خارج است . هیچکس لحظه ای هم تنها نیست همه بلاوقفه با شیطان محشورند حتی بچه ها . با همراه اول!!

حال بهتر می توان باور کرد آن روایت مشهور را که تهران را قلب همه مفاسد در جهان معرفی کرده است . زیرا در این شهر همه مفاسد و تبهکاریها با یک حدیث و فتوی ، تقدیس و اسلامیزه و حلال و بلکه واجب می گردد . تهران یک باتلاق مغناطیسی است که کل کشور را در خود می بلعد و تفاله اش را به غرب صادر می کند حتی علما و فلاسفه را . حتی کسی مثل دکتر سروش فیلسوف انقلاب فرهنگی را . حال بهتر باور می کنیم که بقول شریعتی «فلاسفه پوفیوزهای تاریخند» . از آقای محمد علی فروغی که پهلوی را بر سر کار آورد و تا دم مرگ از آن پاسداری کرد و حتی خاندان خودش را هم برایش قربانی کرد تا سروش . فلسفه ای که تمام هنرش واژگون سازی مفاهیم و ارزشهای انسانی است و ذات منطق ابلیس است . آقای فروغی هم فقر را علت بدبختی ملت می دانست ، کتاب «سیر حکمت در اروپا» که شاهکار ایشان است اثبات همین فلسفه فراماسونی اوست . او برای نجات ملت از فقر ، کل ملت را به بریتانیای کبیر فروخت . کسی که شاهنامه فردوسی را به فرانسه ترجمه کرد و قصد داشت قرآن را هم ترجمه کند . او اسلام و ایران را به غرب فروخت و از غرب هم تئاتر و سینما و تلفن و اتوموبیل وارد کرد در حالیکه مردم نان نداشتند . امروز هم همینطور است . مردم ما در قحطی یک لقمه نان غیر اسیدی هستند تا دل غشه آنها را برطرف کند زیرا نان پختن را از یاد برده اند . ولی در عوض نانو تکنولوژی و بیوتکنولوژی و انرژی اتمی و ماهواره و... دارند و بزودی آپولو هم هوا می کنند تا دل آمریکا بسوزد . و آمریکا از خنده دل پیچه شده است از اینکه توانسته ایرانی ها را از خود آمریکا هم آمریکائی تر کند . اینست مسئله !تقلید منشأ کینه و عداوت است و اینست علت فحش هائی که به آمریکا می دهیم .

امام خمینی می گفت که ملت ایران از مسلمانان عصر پیامبر هم مؤمن ترند و آن کاری را که محمد و علی نتوانستند ما انجام خواهیم داد . این آن کاری بود که می خواستیم انجام دهیم ؟!

آیا براستی از کی و چگونه و کجا به انحراف رفتیم . آیا سی سال پیش کسی تصورش را می کرد که امروز به اینجا برسیم که تازه پس از آنهمه بلا و جنگ و جهاد و شهادت شعارمان «دروازه تمدن بزرگ» شاه شود . نکند اسلام و ارزشهای اخروی کاملاً محقق شده و حالا نوبت دنیا است که به حسنه در دنیا و آخرت برسیم . نکند براستی چنین شده است و بنده کورم و همه چیز را وارونه می بینم . ولی همین یکسال پیش بود که رهبر انقلاب از مسئولین در باب مظلومیت فرهنگ گلایه کرد پس خیلی هم پرت از واقعه نیستم . ولی راستش سخن بر سر مظلومیت اصولی تری است : مظلومیت دین ، اسلام و تشیع ، مظلومیت انقلاب و شهدایش ، مظلومیت پیامبر و ائمه ع. مظلومیت اینهمه شهدای زنده و معلولین جنگی ، مظلومیت فرزندان شهداء ، بگذار بگویم مظلومیت امام زمان که شبانه روز دعای تعجیل ظهورش را می خوانیم که بیاید چه کند ؟ یکی از معلولین جنگی می گفت : بیاید و گردنمان را بزند و شرمان را از سرمان کم کند . من می گویم مظلومیت خود خدا . یعنی اشد معصیت ممکنه را در حق خداوند روا داشته ایم . و وای بر ما نماز گزاران ریائی !

بنظر بنده همه بدبختی ها و انحرافات از پدیده «اسلام ناب محمدی» آغاز شد . مثل والدینی که از عشق به فرزند که می خواهد از او یک نابغه و منجی عالم بشری بسازد و او را فخر عالم و آدم نماید که بناگاه چشم که می گشاید او را یک روس پ ی کنار خیابان و یا یک هروئینی می یابد . تقریباً یک چنین بلائی بر سر ما آمد . یعنی بر سر خودمان آوردیم . و آنگاه سعی می کند به روشی کاملاً معکوس دست بزند یعنی از افراط به تفریط می گراید . از غایت سخت گیری به غایت تساهل و تطمیع و تمجید و جایزه بازی و خودشیفتگی . آیا چنین نبود کل داستان ما ؟!

از «اسلام ناب محمدی» به لیبرالیزم فوق آمریکائی ! تا آنجا که امپریالیزم آمریکا را تمدنی مبتنی بر دین و حریت تعریف می کنیم . یک کار کاملاً فلسفی از نوع کاری که مثلاً آقای خاتمی کرد و بعد از او آقای سروش که فیلسوف پس پرده او بود .

اوایل انقلاب این آقایان می گفتند که ما ایدئولوژی می خواهیم چه کنیم قرآن را داریم که ایدئولوژی آماده است . همین آقایان امروز اصلاً وحیانی بودن قرآن را هم منکر شده اند . اینست آن افراط و تفریط . از اسلام ناب محمدی تا اسلام ناب آمریکائی ! و این بود که در این افراط و تفریط یک نفاق و شقاق رخ نمود و از بطن اسلام ناب دو جناح بیرون آمد : پوپر و هایدگر ! و معلوم نبود که طبق چه تأویلی از قرآن این دو فیلسوف که یکی منسوب به فاشیزم و دیگری منسوب به صهیونیزم است سر بر آوردند . و دعواهای اسلامی ما تبدیل شد به دعواهای بین پوپر و هایدگر . چگونه روح این دو آلمانی از ذات آریائی ما سر بر آوردند . اختلاف سلیقه بین صهیونیزم و فاشیزم تبدیل به گفتمان روشنفکران حکومتی شد .

هیچ مسلمانی در جهان و در کل تاریخ همچون مسئولین ما با قرآن و اسلام و تشیع به بن بست نرسیده اند زیرا ما اسلام ناب را می خواستیم پیاده کنیم ولی نتوانستیم . و این بود که بالاخره مسئولین به این نتیجه رسیدند که دست از سر اسلام بردارند و بروند دنبال تمدن . ولی بطرزی کاملاً مسکوت و منافقانه . شعارها مستمراً انقلابی تر و اسلامی تر و عمل آمریکائی تر !

آیا اشکال کار در چه بود ؟ از اسلام بود و یا ازما ؟ اگر از ما بود از چه نوعی بود ؟ از نیت ما و یا از فهم ما ؟ آیا ما از همان اول هم از اسلام فقط بعنوان حربه ای برای بقدرت رسیدن و تشکیل حکومت بهره گرفتیم و یا براستی جامعه اسلامی می خواستیم ولی بلد نبودیم و نفهمیدیم که اسلام در عصر مدرنیزم چگونه است .

جناحی از نوع اول بودند و جناحی هم از نوع دوم . نوع دومش با ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد کل قوای سه گانه را بدست گرفت ولی وضع به بدترین شکل خود رسید . پس معلوم شد که اشکال از اسلام فهمی ماست . یعنی عده ای اسلام را نمی خواهند الا برای حکومت کردن . و عده ای که اسلام را می خواهند اصلاً نمی فهمند . نوع دوم هم لاجرم به جناح اول می پیوندد و شاهد این پیوند هستیم . و حالا همه از اهالی«تمدن بزرگ» هستیم . اینست مسئله ! و لذا در سر لوحه شعارهای اسلامی ما و بلکه تنها شعار اسلامی ما دعای فرج است . یعنی : اماما ، ما نتوانستیم اسلام را پیاده کنیم تو خودت بیا پیاده اش کن ! ولی او می گوید : باشد می آیم بشرط اینکه اول خالصانه توبه کنید ! من به اندازه کافی کشته شده ام دیگر بس است آیا هنوز هم به خون من تشنه اید و دچار خماری گشته اید که اینقدر دعای فرج می خوانید !

خداوند در کتابش می فرماید که : برخی می گویند که اسلام بسیار شاقه است . اینان منافقانند . اسلام را آورده ایم تا سختی ها را برایتان آسان سازیم نه اینکه آسانی را سخت کنیم . این کتابی برای عامه مردم است و مؤمنان را رحمت و شفا و هدایت است و کافران را گمراهی است و منافقان را رسوائی .

طبق این کلام خدا که اگر باز طبق معمول نیازمند تفسیر و تأویل و تبدیل و تسخیر و تخدیر و تخمیر و تعزیز و تقریر و تزویر نباشد پس مشکل جامعه ما بایستی مشکل کفر و نفاق باشد . یعنی مشکل از کفر و نفاق ماست یعنی کافر و منافق قرار نیست هدایت شود چون نمی فهمد . و ما نفهمیدیم و هدایت هم نشدیم الا بسوی موشک پرانی و تظاهرات . و براستی رکورد تظاهرات در کل تاریخ بشر را در هم شکستیم . و هر چه رسواتر می شویم بیشتر تظاهر می کنیم که رسوا نشده و بلکه پیروز پیروز پیروزیم و چشم حسود کور ! ولی این خود ملت است که کور شده است .

«اسلام ناب محمدی» سنگ بزرگی برای نزدن بود نه زدن . چون هرگز هم پرتاب نشد که ببینیم تا کجا می رود . این سنگ فقط بر روی دستها بلند شد البته عکس آن . بر روی دستها بلند شد تا همه رقبا تار و مار شوند و شدند . و بعد اسلام ناب محمدی بتدریج مثل نوشته ای بر روی یخ ذوب شد مثل یک آدم برفی .

رهبر انقلاب که خود طراح این پروژه بود خیلی سریع کنار کشید و خود را تنها و بیکس اعلان کرد و چند سال بعد هم جام شوکران نوشید و رفت . و ماندند دیگران که از اسلام ناب قدرت را می خواستند که یافته بودند . و لذا علناً بر بالای منبر اعلان کردند که : علی ع هم یک فئودال بزرگ بود منتهی فئودالی سخاوتمند ! و این حسن ختامی بود بر اسلام ناب محمدی . و ما ماندیم یکبار دگر « در دروازه تمدن بزرگ» براستی این یعنی چه ؟ این چه خوابی بود که دیدیم ؟ این چه کابوسی بود ؟

برخی می گویند : این نفرین شاه بود که دامن ملت را گرفت . برخی دگر می گویند که : این نفرین آنهمه جوان پاک بود که با تیغ اسلام ناب محمدی کشته شدند بنام مرتد و ملحد و محارب با خدا . برخی هم می گویند : ثابت شد که اسلام و اصلاً دین از اولش هم دروغ بوده است و همه امامان و پیامبران مثل آخوندهای ما بودند . برخی دگر می گویند :اسلام درست بود ولی بدست نا اهلش افتاد و انقلاب به سرقت رفت . برخی هم می گویند : این انقلاب کاملاً اسلامی عمل کرد و بر کفر و نفاق و فساد آنقدر افزود که ظهور مهدی را تسریع نمود و لذا حالا فقط باید شبانه روز دعای فرج خواند همانطور که رئیس جمهورمان در سازمان ملل متحد هم دعای فرج می خواند .

بهر حال یکبار دگر و بلکه بیش از هر دورانی در تاریخ ، اسلام و مسلمانی و شیعه گری از یک امر اجتماعی تبدیل به امری کاملاً شخصی و باطنی شد و طبق پیش بینی ائمه ، امری قاچاق و تقیه گردید . گوئی طبق قول قرآن ، دیگر هیچکس نمی تواند دیگری را یاری دهد و هر کسی خودش تک و تنهاست و خدایش . و گوئی امام زمان هم نمی تواند کسی را بزور نجات دهد . و اصلاً نجات زورکی چه ارزشی دارد .

فقط با درک معنای آخرالزمان و قیامت پنجاه هزار ساله است که می توان جهان امروز و انقلاب اسلامی ایران را درک نمود . بر مردمی که اکثریت قریب به اتفاق آن باطناً کافر و مشرک هستند که حقوق ایمان جاری نمی شود .

مردم ایران از زورگوئی و خونریزی شاه عاصی شدند و به خیابان ریختند و شاه را فراری دادند . اگر هم شعار حکومت اسلامی دادند برای فرار شاه بود و گرنه چه می دانستند حکومت اسلامی چیست ؟ اصولاً مگر حتی علما و اسلام شناسان ما هم می دانند که حکومت اسلامی چیست . کجا دیده اند که بخواهند آنرا تصور کنند . آیا در صدر اسلام حکومت اسلامی پیاده شد ؟ هرگز ! تمام عمر پیامبر صرف مبارزه با توحش و آدمخواری اعراب شد و نوبت به حقوق الهی نرسید و بعدش هم که همان حد از اسلام هم که جاری شده بود تحریف و وارونه شد . علی هم که پنج سال فقط جنگید و مجال حکومت اسلامی نیافت . پس چه کسی می داند که حکومت اسلامی اصولاً چگونه است . هر کسی از ظن خود شد یار رهبر انقلاب و معلمین آن . تازه خود ایدئولوگها و رهبر انقلاب هم مگر هیچ تصویری از حکومت و جامعه ایمانی داشتند ؟ هرگز ! فقط خدا می داند که جامعه ایمانی و حکومت اسلامی و عدل علوی چگونه است .

روایاتی که درباره حکومت و جامعه امام زمانی وجود دارد براستی چون خواب و خیال و افسانه است و در تصور بشر نمی گنجد که چگونه چنین چیزی ممکن خواهد شد .همچون یک بهشت زمینی است که فقط به یک معجزه آسمانی می تواند به ناگاه محقق گردد .

 بهر حال همه آنان که قاطی داشتند در سالهای اول انقلاب نابود شدند و ماندند ناب ها . و جامعه امروز ما محصول این ناب هاست .   

بهر حال مسائل و بن بست های جامعه ما ماهیتاً دو نوع است . یکی از نوع وضعیت جهانی جوامع بشری است و دیگر مربوط به نفاق دینی ماست . از نوع دومش می توان کاست و دست از ادعای محال و دروغین برداشت تا بخش عظیمی از عذابها و رسوائی ها و مصیبت ها از میان برود . می توانیم خود را از درک اسفل السافلین که جایگاه منافقین است یک درجه ارتقاء دهیم و به طبقه ای از دوزخ وارد شویم تا لااقل بسوزیم تا پاک شویم و سبکتر شویم تا در درون خود منهدم نشویم . سوختن بهتر از در خود فرو ریختن است و تبدیل به سیاه چاله ای فضائی شدن که هیچ نوری از آن عبور نمی کند .

حال که نتوانستیم یا نخواستیم که مؤمنی ناب شویم پس کافری بی ریا شویم که این را می توان شد . و این به بخشش خدا بسیار نزدیک تر است ولی نفاق هیچ علاج و بخششی نمی پذیرد .

عجبا که همه ناب گرایان صدیق چون امام خمینی و طالقانی و شریعتی ها بسرعت تنها و منزوی یا متهم به التقاط شدند و منافقان شعار اسلام ناب و ولایت مطلقه سر دادند و قدرت را قبضه کردند و کاخ ها بنا نهادند .

این نظامی که تحت عنوان اسلام ناب و تشیع در کشور ما در جریان است مهلکترین کارخانه انهدام حداقل مسلمانی و ایمان و فطرت دینی است و حاصلش گواه بر ادعای ماست : رکورد شکنی در اکثر مفاسد! آیا براستی چه کسی می تواند  در حضور خدا پاسخگوی اینهمه معصیت بر خدا و انبیاء و اولیاء و شهداء باشد ؟ ما که نیستیم با اینکه حتی لحظه ای هم در این کشور کاره ای نبوده ایم و لقمه نانی از این نظام از گلوی ما پائین نرفته است . و هر خدمتی که کردیم بی مزد و منت . و بلکه با هزار محنت و تهمت و تهدید و محاصره اقتصادی و سیاسی و عاطفی و اجتماعی .

امروزه ملتی مسرف تر از ملت ایران بر روی زمین نیست . این تنها فیضی بوده که از انقلاب آنهم پس از هشت سال جنگ ، به ملت رسیده است . نرخ نفت هم که مستمراً بالا رفته است . و وای به روزی که نرخ نفت بناگاه پائین آید که دارد می آید . آنگاه می توان دید که چه فاجعه ای رخ داده است . آنگاه قیامت ملت و انقلاب ما بر پا می شود و نهان ها عیان می گردد  هر چند که هم اکنون هم چندان پنهان نیست با آنهمه سرپوش ها و زرق و برق ها . ملتی که تا مغزش گندیده است و گندیده ترین قسمت آن سر ماهی است نه دمش که توده عامی هستند . این گندیده گی هرچند وقت یکبار برون افکنی می شود مثل ماجرای قتلهای زنجیره ای و مفاسدی که از مغز نظام آشکار شد . و رهبر انقلاب آن واقعه را رخنه صهیونیزم در وزارت اطلاعات نامید . عجبا !صهیونیزم در وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ضد صهیونیزم چه می کند . این اندیشه های صهیونیستی در نظام است که به کل ارکان نظام حکم می راند همانطور که نقلش گذشت . فرهنگ حاکم بر جامعه و نظام ما یک فرهنگ امپریالیستی – صهیونیستی است هر چند که شبانه روز به امپریالیزم و صهیونیزم فحش می دهد . یک ملت تا مغز استخوان مبتلا به بانکهائی که بهره شان از بانکهای صهیونیستی هم بیشتر است و صهیونیست ها در بانکهای ایران پول پس انداز می کنند . اینست مسئله ! فرهنگ ربا همان فرهنگ صهیونیزم است . یک جامعه تکنولوژی پرست نمی تواند دل به آمریکا نداشته باشد . یک جامعه سراسر مبتلا به ربا نمی تواند ضد صهیونیزم باشد . همین یک فقره بیانگر اشد نفاق موجود در بطن جامعه ماست . بهمین دلیل فحاشی ما به آمریکا و اسرائیل تبدیل به بغرنج ترین پدیده عصر جدید در جهان شده است . و لذا خود آمریکا و اسرائیل هم لج کرده اند که : ملتی که از خود ما تکنولوژیست تر و ربائی تر است پس چرا به ما فحش می دهد در حالیکه باید بهترین دوست ما باشد . این واضح ترین نماد مالیخولیای موجود در هویت و فرهنگ و جامعه و حکومت ماست در سیاستهای داخلی و خارجی . گوئی مشکل ما با آمریکا و اسرائیل فقط اینست که ما می خواهیم جایگاه آنها را در جهان اشغال کنیم و البته نمی گذارند و نباید هم بگذارند . این قانون قدرت است .

نگاهی به کاخ سازی های شمال شهرها در سراسر ایران بیندازید . مشابه اش در هیچ کشوری نخواهید یافت . گوئی انقلاب ما انقلاب کاخ سازی بوده است . در عصر پهلوی در کل تهران پنج تا کاخ بود الان ده هزار کاخ بیشتر فقط در تهران و حومه ساخته شده است . این تضاد بین شمال و جنوب شهرهاست که کل جامعه را به گند و هرزه گی و خودفروشی و تبهکاری کشانیده است . تضاد طبقاتی بسمت انفجار میرود .این تورم تصاعدی که حاصل نظام بانکداری صهیونیستی ماست با شتابی مرگبار و نرخی که خدا می داند فقرا را شبانه روز فقیرتر و ثروتمندان را لحظه به لحظه امپریالیست تر می سازد . این تضاد ونفاق کارگاه تولید کینه و نفرت و شقاوت و جنون و جنایت در جامعه است . این نظام امپریالیستی – مافیائی حاکم بر اقتصاد ماست که بقول رهبر انقلاب همه اقتصاد دانهای جهان را حیران کرده است . براستی که همه مسائل جامعه و نظام ما مختص و منحصر بفرد خود ماست و در جهان مشابه ندارد و لذا هیچکس نمی تواند مشکل ما را حل کند و اصلاً فهم نماید . جامعه ما اسوه یک جامعه کاملاً و تا مغز استخوان منافق است و ظهور درک اسفل السافلین است . و امروزه مظهر کمال نفاق در جهانیم به لحاظ فکرو فرهنگ و اقتصاد و سیاست و همه پدیده های اجتماعی . در چنان باتلاق بی انتهائی در حال غرق شدنیم که گویا جز خود خدا دادرسی نیست . همه چیز ما مالیخولیائی شده است . و این حاصل بازی با «اسلام ناب محمدی» بود . اینهمه جنون و فساد و فضاحت و اینهمه خود-شیفتگی و شبانه روز جایزه دادن بخود . این خودپرستی و خود- شیفتگی نیز پدیده ای کاملاً مالیخولیائی و حاصل غایت خود-براندازی و انزجار از خویشتن است که در خود واژگون شده است . ما امروزه ملتی واژگونسالار هستیم .

آنچه که اینک بدان مبتلا هستیم یک بیماری حاد و لاعلاج است همچون ایدز . منتهی ایدز روح و روان و دل و جان و ایدز اعتقاد و ایمان و فرهنگ و اسلام و ایدز تشیع و انقلاب . و این یعنی انهدام ایمان !

این یک نامه یا مقاله نیست بلکه یک آئینه است : آئینه خودشناسی ملی – اسلامی – انقلابی ماست در سی سالگی انقلاب اسلامی ایران .

آری ! آنانکه دست اندرکارند می دانند که وضع بسیار فجیع تر از چیزی است که در این مقاله شرح شده است و آنچه که ما گزارش کردیم برگی از توضیح واضحات بود .

این نامه چیزی جز ناله ای نبود از سر درد و داغ و فراغ و نفاق و شقاق . تا در حضور خداوند بگوئیم که در قبال تو و دین تو و انبیاء و اولیای تو و شهدای تو ، بی تفاوت نبودیم و عربده ای کشیدیم بی هراس از دست دادن چیزی که خیلی وقت است که از دستش داده ایم یعنی جان و نان و آبرو و امنیت .

اگر انقلاب برای اسلام بود پس کجاست اسلام ؟ نماز و حج و روزه و دعا و خیرات و زیارت (فروع دین) که قبل از انقلاب هم بود و بسیار صادقانه تر و مؤمنانه تر بود همانقدر که بود و مرز کفر و دین آشکار بود و لذا جای فریب نبود . و اگر انقلاب برای اسلام نبود و یا در میانه راه مردم و مسئولین به این نتیجه رسیدند که اسلام بکار نمی آید و یا عملی نیست و دینی منسوخ است پس لااقل نام «اسلامی» را از عنوان «جمهوری اسلامی ایران» بردارید تا مظلومیت مضاعف اسلام و محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین و چهارده معصوم پایان یابد و گناه ملت کم شود تا شاید خدا لطفی نماید و گشایشی حاصل شود و اینهمه عذاب و فساد و رسوائی و جان کندن تخفیف یابد که حتماً چنین خواهد شد . و من قول شرف می دهم که با همین یک کار کوچک سرنوشت نظام و ملت یک شبه دگرگون شده و دربهای رحمت خدا گشوده می شود .زیرا خداوند وعده کرده که کافران را با یک توبه تماماً می بخشد بی هیچ حساب و عقاب و عذابی . ولی مشرکان و منافقان را عذاب می کند . این عذاب ملی حاصل شرک و نفاق ماست . بیائیم و بخود رحم کنیم و از این فریبکاری توبه کنیم که خدا ارحم الراحمین است .

عذاب خدا بسیار نزدیک است . بترسیم و به او پناه بریم قبل از آنکه ساقط شویم .

در پایان خدا را شاهد می گیرم که در این رساله جز رضای او و دفاع از اهل بیت عصمت و طهارت و معذرت از محضر امام زمان ع، و سعادت ملت و سربلندی نظام نیتی نداشته ام و اگر نادانسته در کلام دچار افراط و تفریط شده ام از همو و ملت ایران تمنای بخشش و مغفرت دارم .

« هرگاه خداوند بخواهد عذابش را بر قومی نازل کند پشاپیش کسی را برای اتمام حجت و دعوت به توبه نزد آن قوم می فرستد . و خداوند بسیار مهربان و عادل است و به کسی ظلم نمی کند و بلکه هر کسی به خودش ظلم می کند .» قرآن کریم

و اینکه در دورانی بسر می بریم و عصر نوینی را آغاز می کنیم که انقلاب ما مطلقاً هیچ دشمن قدر و سرپای داخلی و خارجی ای ندارد . کمونیزم جهانی که مدتهاست ساقط گردیده و دفن شده است و امپریالیزم جهانی نیز در حال احتضار است بهمراه صهیونیزمش . یعنی در عرصه ای قرار داریم که عالیترین و آرمانی ترین شرایط داخلی و خارجی برای بالندگی و شکوفائی انقلاب و اسلام و آرمانهای مقدس معنوی است ولی افسوس که هیچ نشانی از این اصول و آرمان بر جای نمانده است مگر اینکه همت نموده و بار دیگر آغاز کنیم همچون بازسازی کشور پس از جنگ تحمیلی به بازسازی فرهنگی اقدام کنیم .

یعنی زمانی این نامه را می دهیم که دیگر هیچ دشمن قابل داخلی یا خارجی باقی نمانده است که بخواهد آنرا دستاویز تبلیغاتی خود سازد و لذا این نامه مخاطبی جز دوستان و دلسوزان انقلاب و اسلام ندارد . و لذا می تواند یکبار دگر ما را به فکر احیای اندیشه دینی و هویت شیعی اندازد و غرور و غیرت ملی ما را خدشه دار ساخته و برخیزیم که دستاوردهای اقتصادی و علمی انقلاب را با بیداری و شکوفائی فرهنگی و ایدئولوژیکی و معنوی همراه سازیم و آنگاه براستی بخود ببالیم و خدای را سپاس گوئیم از مجال و مهلتی که در جهان به ما بخشید تا احیاء کننده دین خالص و بر پا دارنده اسلام او باشیم . و پیامبر مکرم اسلام و امام زمان را نیز از خود شاد سازیم و ارواح شهداء را نیز از خود راضی نمائیم . انشاء الله .

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم بهمن 1387ساعت 21:9  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

نظری به بحران جهانی اقتصاد

 

قیامت فلسطین (3)

 

جالب است که در نشست اضطراری اقتصاد دانان جهان در سوئیس حتی دو تن از رهبران جهان نظر مشابهی درباره علل این بحران جهانی اقتصاد نداشتند و حیرت آورترین نظریه را آقای پوتین کمونیست سابق و نخست وزیر روسیه ارائه داد و آن اینکه علت اصلی این بحران را سرمایه های دولتی دانست یعنی سرمایه های مردمی و سوسیالیستی !! و این کاسه داغتر از آش امپریالیزم است که از قلب سوسیالیزم ظهور کرده است . بگذریم !

طبق اعتراف همه اقتصاددانان و رهبران کشورهای جهان این بحران جهانی پس از بحران جنگ دوم جهانی ، بزرگترین بحران اقتصادی جهان در تاریخ جدید است . با توجه به اینکه بحران حاصل از جنگ جهانی معلول جنگ بود ولی این بحران در دوران صلح رخ داده است و با اینحال گسترده تر از بحران حاصل از جنگ دوم جهانی .

این بحران تقریباً بی مقدمه و در عرض کمتر از سه ماه بناگاه گوئی از آسمان بصورت بلائی نازل شد و همه اقتصاددانان و رهبران جهان حیرانند و بسیاری هنوز قدرت باور کردن آن را ندارند . اگر بخواهیم عینک «نظریه توطئه» را به کناری نهیم و حتی به این بحران به عنوان یک دسیسه همچون یک واقعیت بنگریم ، بهرحال بحرانی غیر قابل پیش بینی بوده است و لذا هیچ مفهوم نیست . و عجبا که قلب این بحران خود غرب و اربابش یعنی آمریکاست .

سرعت و شدت این بحران به حدی است که در آمریکا به دلیل افزایش ناگهانی بیکاری و بی پولی و ورشکستگی ، مصرف انواع مواد مخدر و خودکشی بناگاه چند برابر شده است .

و عجبا که قدرتمندترین شرکتهای چند ملیتی همچون ژنرال موتورز اعلام ورشکستگی کرده اند که به مثابه شریانهای اصلی اقتصاد آمریکا هستند و در سراسر جهان میلیونها پرسنل دارند . و فقط بانکهای صهیونیستی هستند که می توانند این امپراطوریهای صنعتی را از نابودی حتمی برهانند از طریق تزریق بلاعوض پول به آنها .

و این بدان معناست که کل قدرت اقتصادی جهان مدرن تبدیل به پول شده است و از گردونه تولید خارج گردیده است و این یعنی ربا . یعنی کل اقتصاد جهانی در دست رباخواران بین المللی است که اکثراً صهیونیست هایند . و عجبا که صهیونیزم در مقر نظامی خود یعنی اسرائیل هم بر آستانه فروپاشی قرار گرفته است و در سطح جهان محکوم به نابودی در اذهان عمومی بشریت شده است . آیا این مسئله هیچ ربطی به بحران اقتصاد جهانی ندارد ؟

از طرفی دیگر جهان اسلام که زنده به نفت است در طی این چند ماه در آستانه ورشکستگی قرار گرفته است یکی بدلیل این بحران و علاوه بر آن بدلیل تنزل قیمت جهانی نفت به حدود یک چهارم قیمت چند ماه پیش .

پس در ورشکستگی اقتصاد جهانی و در رأس آن اقتصاد غرب و مخصوصاً آمریکا بهمراه ورشکستگی اقتصادی جهان اسلام بهمین شدت و بهمراه ورشکستگی وجودی اسرائیل بهمین شدت آیا رابطه ای مستقیم وجود ندارد ؟

مسئله محوری این ورشکستگی اقتصادی کمبود پول است . و صهیونیزم هم مهد جهانی پول است که در حال انهدام است آیا این صهیونیزم نیست که پولهای خود را از بازار جهانی بیرون کشیده است تا کل جهان و مخصوصاً جهان غرب و اسلام را وادار کند تا او را از نابودی نجات دهند و فلسطین را برای نجات اقتصاد جهانی قربانی کنند ؟

ما اتحاد آشکار دول اسلامی و دول غربی را با اسرائیل در قتل عام مردم غزه توسط اسرائیل شاهد بودیم .

در واقع دول جهانی برای نجات خود بایستی به اسرائیل اجازه دهند و از او حمایت کنند تا فلسطین را نابود کند تا صهیونیزم هم با پول خود جهان و مخصوصاً غرب و دول اسلامی را از ورشکستگی نجات دهد .

 در یک طرف این معامله فلسطین قرار دارد و در طرف دیگرش بحران جهانی اقتصاد . یعنی اگر فلسطین نابود شود صهیونیزم اقتصاد جهانی را از این بحران نجات می دهد . این معادله بسیار قدیمی و سنتی است همان معادله رابطه یک نزول خوار است با کسی که خانه اش در گرو این نزول خوار است .

پس مسئله اینست : آیا جهان به اسرائیل اجازه خواهد داد که فلسطینیها را نابود کند و خانه شان را مصادره کند تا از این بحران به یاری بانکهای صهیونیستی نجات یابد ؟ اگر چنین اجازه ای را به اسرائیل بدهد برای همیشه نبرد چند ساله فلسطینی ها با صهیونیزم پایان می یابد و کل زمین غرق در صلح و آرامش خواهد شد و فلسطینی ها هم در کشورهای مختلف جهان گم و گور خواهند شد و بزرگترین بحران اقتصاد جهان در تاریخ معاصر جهان هم برطرف خواهد شد به یاری پولهای صهیونیستی و بدین طریق ما بقی جهان همه آَشکارا تحت سلطه اقتصادی – سیاسی یکی از کوچکترین کشورهای دنیا یعنی اسرائیل قرار خواهد گرفت و کل اقتصاد جهان ، اقتصادی صهیونیستی خواهد شد و اسرائیل هم علناً ارباب و آقای جهان خواهد شد حتی ارباب علنی آمریکا . و این قیامت اقتصادی – سیاسی همه ملل و دول جهان است . این خودکشی آشکارا و عمدی و آگاهانه و جبران ناپذیر همه دول و ملل جهان است بخصوص جهان اسلام . این انتخاب شیطان در مقابل خداست . این گزینش باطل بر علیه حق است . این ارجحیت ظالم بر علیه مظلوم است . این انتخاب شقی ترین و دزد ترین و پست فطرت ترین و بی فرهنگ ترین اقلیت روی زمین بر کل بشریت است . این قربانی کردن دموکراسی و آزادی و حقوق بشر به یاری پول است در آگاهی کامل . این خودکشی تمدن مدرن جهان است . این آستانه قیامت تمدن پنج هزار ساله بشری به رهبری غرب است .

این سرآغاز ناجی موعود است در اشد ستم و کفر و پلیدی جهانی کل دول جهان بهمراه ملل آن . زیرا اگر جهان مدرن یک جهان دموکراتیک است پس باید ملل جهان برخیزند و بر علیه دول انقلاب کنند در غیر اینصورت ملل با دول خود همسو و همسرنوشت خواهند بود و بنیاد همین دموکراسی نمایشی هم برچیده خواهد شد و یک دیکتاتوری واحد جهانی به رهبری صهیونیزم و اسرائیل بر کل جهان حاکم خواهد شد .

این سیطره مطلقه شیطان است و یک ظلم کامل که در کل جهان مسلط است . این همان آمادگی برای ظهور ناجی موعود است . آیا نه اینست ؟

آیا چنین خواهد شد ؟

در هر حال طبق روایات اسلامی و مسیحی ، ظهور ناجی موعود با حوادثی بزرگ در فلسطین آغاز خواهد شد . مسئله فلسطین و اسرائیل بهر حال راه حلی جهانی دارد زیرا تبدیل به معضله ای جهانی شده است و هرگز چنین معضله ای به این شدت جهانی در تاریخ گزارش نشده است و به این پیچیدگی .

انسان بودن یا نبودن : اینست مسئله ای که معضله جهانی فلسطین – اسرائیل را هم حل خواهد کرد . و چنین مسئله ای چیزی در حد ظهور ناجی موعود و تعیین و تکلیف سرنوشت کل بشریت است زیرا هیچکس قادر نیست خودش را ازاین مسئله کنار بکشد . این مسئله یقه وجدان تک تک افراد بشری را گرفته است و همه دول و ملل را .

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم بهمن 1387ساعت 20:21  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

قیامت فلسطین

 

(2)

 

(ایران و فلسطین )

 

چه بسا ایرانیانی که از حمایت ایران نسبت به انقلاب مردم فلسطین شاکی هستند که : ما را چه به دعوای بیگانگان ! !

بسیاری هم می گویند که جنگ اسرائیل و فلسطین جنگ بر سر خاک است یعنی بر سر دنیا نه دین . یعنی این جنگ بین کفر و دین نیست پس دخالت ما بیهوده است و  ماهیّت دینی ندارد .

آیا مگر دین چیست ؟ آری آنها که فر ق بین دین و کفر را در جانماز می دانند و خدا خدا کردن ، حق دارند که چنین تصور ابلهانه ای داشته باشند . ولی حقیقت این است که اساس دین عدالت است و اساس کفر هم ظلم است . و کافر و مؤمن هر دو میتوانند نماز خوان باشند . تفاوت کفر و ایمان در امر عدالت معلوم می شود و نه نماز .

علی (ع) در خطبه ای می فرماید : که اگر حکومتی مردم را سرکوب می کند و مردم هم ستم را می پذیرند  مؤمنان حقّ دخالت ندارند . ولی اگر مردم با ظلم مبارزه می کنند بر مؤمنان است که به دفاع از مردم بپردازد . و این وضع مردم فلسطین است .

به لحاظ تاریخی اساس انقلاب خاورمیانه و پیدایش مبارزه بر علیه بریتانیا و امپریالیزم و صهیونیزم در خاورمیانه همانا سازمان اخوان المسلمین است که بنایش را یک ایرانی بنام سید جمال الدین اسد آبادی بنا نهاده است .

اگر عملیات انتحاری فلسطینیان نبود تاکنون فلسطین از نقشه زمین پاک شده بود . و امّا این مبارزه را هم ، ایرانیان در تاریخ بنا نهاده اند که آخرین مبارزه برای بقاست . بانی عملیّات انتحاری هم یک ایرانی بنام حسن صباح است .

پس سوای مسلمانی و حقّ جویی و مبارزه با ظلم در هر لباسی ، مسئله فلسطین از هر حیث دارای ذاتی ایرانی - شیعی است . شیعیان ایرانی در طول تاریخ پیشتازان دفاع از حقّ و عدالت ومنافع مستضعفین بوده اند که از مانی و مزدک و بابک تا به سلمان و حسن صباح و سید جمال الدین اسد آبادی و میرزا کوچک خان جنگلی و دکتر شریعتی و امام خمینی رسیده است که در هر جای تاریخ مدافع حقّ و عدالت برای همه مردم جهان بوده اند .

داستان فلسطین و اسرائیل داستان مظلوم و ظالم است که امری اساسی تر از مسلمان و یهود می باشد . زیرا ظلم اساس کفر است .  عدل هم اساس دین . فرق علی (ع) و معاویه دراسلام و نماز نبود بود بلکه در ظلم و عدل بود .

ملّتی را از خانه اش آواره کرده و خانه اش را اشغال نموده اند این است مسئله ! و اینک این ملّت گوشه ای از خانه اش را باز پس گرفته ودر خانه اش قتل عام میشود اینست مسئله !

در سر آغاز پیروزی انقلاب در برنامه سریال تلویزیونی تحت عنوان « روند سلطه» نشان دادیم که انقلاب اسلامی در صورتی به انقلاب جهانی مهدی و پیروزی مستضعفین جهان می انجامد که کشور ما از سازمانهای استکباری – صهیونیستی خارج شود از سازمان ملل متحد ، اُپک ، اِکو ، صندوق بین المللی پول و سایر اتحادیه ها ی اقتصادی و سیاسی و نظامی . آن موقع این پیشنهاد مطرود و محکوم شد و ما هم رفتیم.

اینک که یکبار دیگر مستضعفین جهان و مسلمانان و مردم فلسطین قربانی این سازمانها و اتحادیه ها هستند ، اخطار می دهیم که کشورهای براستی حق طلب و عادل بایستی حساب خود را از این سازمانها ی موذی و منافق و بازیچه امپریالیزم و صهیونیزم جدا کنند تا حق از باطل جدا شود وکفر از دین جدا شود و منافقان رسوا گردند . زیرا قتل عام اخیر غزّه فقط و فقط به واسطه حمایت منافقان اعضای سازمان ملل متحّد و اتحادیه عرب و سازمان کنفرانس اسلامی و اُپک از اسرائیل امکان پذیر شد .

این اسرائیل نبود که مردم غزّه را قتل عام کرد بلکه مصر ، عربستان ، اردن ، کویت ، پاکستان و سایر اعضای منافق این سازمانها بودند که بنام اسلام به اسرائیل چراغ سبز قتل عام مردم فلسطین را دادند .

حکومتهای جهان اسلام بایستی از حکومتهای کمونیست آمریکای لاتین خجالت بکشند . این واقعه نشان می دهد که فرق بین کفر و دین نه نماز که عدالت است و صداقت و شرافت و غیرت انسانی . همان اصولی که آنرا حقوق بشر می نامند اساس دین است و لذا داعیان دروغین حقوق بشر در لباس این شعارها مشغول اشد جنایت بر علیه بشریّت هستند . اصول حقوق بشر همان اصول عملی دین خداست .

وقتی کشورهای واقعاً حامی حقوق بشر از سازمان حقوق بشر در سازمان ملل متحد خارج شوند آنگاه دست منافقان رسوا می شود و امپریالیزم و صهیونیزم اینقدر امکان جنایت نخواهند یافت .

حضور کشورهای اسلامی منافق در این  سازمانهاست که به غرب و اسرائیل امکان اینهمه جنایت را داده است .

اگر همین چند کشور حامی عدالت مثل ایران ،سوریه ، ونزوئلا ، موریتانی و بولیوی و کوبا از این سازمانهای بین المللی خارج شوند و حق از باطل جدا شود دیگر منافقان هیچ فضای فعالیت ندارند و بتدریج ملل و دول جهان یکی پس از دیگری به این انشعاب ملحق می شوند . که انشعاب حق از باطل و راست از دروغ و دین از کفر و عدل از ظلم است .

و جز این برای بشریت مدرن راه نجاتی نیست . تا جهان یک قطبی است جهانخواران در میان ملل و دول جهان گم هستند و به نام حقوق بشر و صلح و عدالت و رفاه و مدنیت دست به هر جنایتی می زنند .

حتّی اگر فقط ایران از این سازمانها جدا شود ، این سر آغاز نجات بشریت است و سرآغاز جدایی دین از کفر و حق از باطل . و سر آغاز انهدام منافقان در سراسر جهان . زیرا همه جنایات بر علیه بشریت بدست منافقان انجام می گیرد . این انشعاب سر آغاز پیروزی مستضعفین جهان به رهبری اسلام و تشیع است و ایرانیان .  

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 15:20  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

قیامت فلسطین

 

بسم الله القاصم الجبارین

 

امشب بیستمین شب از بمباران مردم فلسطین در غزه بدست آدمخواران اسرائیلی است که اسوه وغایت نژادپرستی در تاریخ بشرند و قلب شقاوت و استکبار و کفر و ظهورشیطان در عالم خاک .

و امشب آیت الله خامنه ای به دفاع آشکار از مردم فلسطین پرداخت و به رهبر حماس پیام حمایت وسفارش به استقامت نمود و بدین طریق تنها کشوری هستیم که علناً از مظلوم ترین ملت روی زمین به دفاع برخاسته ایم و این تنها کار اسلامی ناب و شرافتمندانه و انقلابی است که رهبران ما انجام داده اند و بدین واسطه سایرکاستی ها و انحرافات و شرکها و مفاسدی را که به نام اسلام در کشورمان صورت می گیرد تا حدودی جبران کرده اند و خدا را شاد کردند . امیدواریم چنین اقداماتی در امور داخلی هم صورت گیرد و حق انقلاب اسلامی را اعاده کند. بگذریم.

فلسطین همانطورهم که قبلاً گفتیم مظلوم ترین و فقیر ترین و رنجدیده ترین ملت روی زمین در تاریخ جدید جهان است همانطور که سرزمین فلسطین به لحاظ جغرافی هم عمیق ترین چاله روی زمین است و « دریای مرده »  ( Dead sea) نامیده می شود و بیابان محض است .این سرزمین به لحاظ منابع طبیعی هم فقیرترین کشور جهان است پس اسوه استضعاف است و لذا حجت و امتحانی کبیر برای جهانیان است . ودر این بزرگترین چاله روی زمین بالاخره کفر و نفاق و نژاد پرستی و شقاوت و امپریالیزم و صهیونیزم جهانی دفن خواهند شد . اینجا قبر شیطان است .

فلسطین آیینه تمام نمای هویّت بشر در تاریخ جدید جهان ودر آخر الزمان است و لذا آیینه معرفت نفس و قیامت باطن نهان افراد و اقوام و مذاهب و حکومتها و تمدّنها و ابر قدرتهاست و خداوند اراده کرده است تا قیامت همه آدمها را در خاک فلسطین برپا کند . و مردم فلسطین و نیروهای انقلابی هم پرچمداران این قیامت هستند .

امروزه هر فردی بر روی زمین هر احساس و فکر و موضعی را درباره فلسطین دارد در واقع درباره حق و حقیقت و شرافت و آدمیت و ارزشهای انسانی دارد . هر که با فلسطین است با حق و خداست و هر که ضد فلسطین است با باطل و شیطان است . و هر که بی تفاوت است حیوان است و بلکه پست تر .

فلسطین مقدمه قیامت و زمینه ظهورموعود است و لذا سرنوشت و تکلیف افراد و گروههای بشری و حکومتها را پیشا پیش معلوم می کند . در این قیامت است که تکلیف تمدّن و علم و حقوق بشر و اسلام منافقانه و مسیحیت تبهکار و همه ادعاها روشن می شود و حق و باطل وراست ودروغ از هم تفکیک می شود و عجبا که حکومتهای کمونیست آمریکای لاتین از دول مسلمان پیشتازترند در حمایت از مردم فلسطین . « قیامت آن روزی است که باطن نهان انسان آشکار شود » قرآن

فلسطین قیامت تمدّن و دموکراسی و مدرنیزم جهانی است .

 

 

                                                 دکتر علی اکبر خانجانی     

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 15:19  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

وبلاگ آخرالزمان

دائرة المعارف عرفانی

چراغی در وادی خود – درمانی

 

معرفت نفس – خودکاوی – خودشناسی عرفانی – حکمت اسلامی – درک هویت دینی – حل مسائل زناشوئی و مشکلات جنسی – تعلیم و تربیت کودکان – درمان امراض صعب العلاج – خداشناسی تجربی – بحرانهای روانی – پدیده شناسی عرفانی – بهداشت روانی – ترک اعتیاد – سلوک عرفانی – فلسفه وجود – معارف آخر الزمان – عرفان غرایز – عرفان اخلاق – عرفان فرهنگ و تمدن – عرفان عشق – فلسفه و متافیزیک – لوگوتراپی – پدیده شناسی – روانکاوی خانواده – درمان عرفانی – شناخت آخرالزمان – دین د رمانی – خانواده درمانی

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم تیر 1387ساعت 18:19  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

اهداف و عملکرد مؤسسه ما

 

1-    تبیین معرفت دینی و ایدئولوژی شیعی در عصر جدید و به زبان زمانه ما

2-    عرفانی کردن عرف و شرع و پدیده های مدرن

3-    مردمی کردن حکمت و عرفان

4-    تدوین مکتب اصالت معرفت

5-    اشاعه خود درمانی بواسطه دین و حکمت و عرفان (عرفان درمانی)

6-    شناخت آخرالزمان بعنوان آخرین وضعیت بشری

7-    شناخت دجّالیّت مدرن

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم تیر 1387ساعت 18:17  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

اعلامیه حقوق بشر عرفانی

 

 

  1. هیچ انسانی با انسان دیگری برابر نیست: نه سیاه با سفید، نه زن با مرد، نه مسیحی با مسلمان، نه غنی با فقیر، نه کودک با انسان بالغ، نه شرقی با غربی، نه روستائی با شهری، نه باسواد با بیسواد، نه مؤمن با کافر، نه زشت با زیبا،نه مظلوم با ظالم. بلکه هر انسانی یک موجود منحصر به فرد و بی همتا و احد و بی نیاز و مظهری از جمال خداوند در عالم خاک است. هر کسی همان است که می خواهد باشد و هیچکس به دیگری ظلم نکرده بلکه هر کسی فقط بخودش می تواند ظلم کند و بخودش میتواند دروغ بگوید و لاغیر.
  2. همه بندگان وپرستندگان خداوند خالق هستند و خواه ناخواه بسوی او در حال رجعت هستند منتهی به دو راه و روش، دوزخی و بهشتی: جبارانه و مختارانه: خردمندانه و جاهلانه: مومنانه و کافرانه: عاشقانه و فاسقانه.
  3. همه بر روی زمین از حقوق واحدی برخوردارند و دارای ارزشی واحدند فقط در نزد خداوند انسانهای فقیرتر و ضعیفتری که سخاوتمند تر و قانع تر و صلح جوترند،برترند.
  4. هیچ اعتقادی از اعتقاد دیگر برتر نیست فقط آنانکه صادقترند و منافع دیگران را بر نفع خود ترجیح می دهند عزیزترند و لذا بر حق ترند در قلوب مردم.
  5. صنعت پرستی راه و روش عذاب و خشم و جنگهاست و طبیعت پرستی راه و روش سلامت و صلح و مهربانی است.
  6. هیچ باید و نبایدی بر حق نیست و هر آنچه که واقع می گردد حق است و باید فهم شود.
  7. هر حکومتی در جهان برخاسته از نفس اکثریت آن ملت است . پس هر دولتی لایق همان ملت است.

استاد علی اکبر خانجانی

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیستم تیر 1387ساعت 18:17  توسط دکتر علی اکبر خانجانی  

فلسفه روزمره گی

 

1-     روزمره گی فلسفه سر بریدن لحظات و کشتن زمان است بواسطه عادات.

 

2-   بزرگترین  و بلکه تنها خصم عمر کوتاه انسان عادات است. عادتها به لحاظی عرصه جهیدن از جبر گذشت زمان است و به لحاظی دیگر به نسیان سپردن عمر و فرصت هاست و عرصه از خود بیگانه و بیهوش شدن است.

 

3-   وقتی هیچ کار درونی یا بیرونی با ارزش و خلاق و رشد دهنده ای نداریم به یکی از عادات خود متوسل می شویم: چای و قهوه نوشیدن، سیگار کشیدن، بیهوده از هر دری حرف زدن و معمولا غیبت کردن، تماشای تلویزیون و صدای موسیقی را در آوردن و یا برای قدم زدن به خیابان رفتن و یا از سر بیهوده گی به دیدار این و آن رفتن و امروزه تلفن و مخصوصا تلفن همراه بزرگترین عادتی است که زمان را به قتل می رساند و انسان را از شر خودش می رهاند و به شر مردم مبتلا می سازد.

 

4-   جدی ترین و مفیدترین کاری که عامه مردم در طی روز انجام می دهند تلاش برای امرار معشیت و مصرف کالا و خوردن و نهایتا خوابیدن است. مابقی ساعات اضافی که در عصر تکنولوژی بیشتر و بیشتر می شود قلمرو عذاب و احساس کلافگی است که قلمرو اعمال و روابط تباه کننده نیز هست زیرا عرصه پیدایش عادتهاست که رخوت و نسیان پدید می آورند.

 

5-   یکی از مهمترین علل مفاسد و انواع امراض جسمی و روانی بشر مدرن همین اوقات فراغت حاصل از سرعت کار تکنولوژیکی است زیرا بشر قدیم حتی برای خوردن و خوابیدن و استراحت خود هم می بایست جان بکند و مستمرا کار کند. مثلا همین غذا پختن ساعتها وقت و کار می برد. بهرحال سهولت و سرعت کارها از علل اصلی احساس بطالت و پوچی و کلافگی است که برای پر کردنش هزاران بدبختی رخ می دهد. که یکی هزینه پر کردن آن است و دیگری مفاسد حاصل از اعمالی که این اوقات را اشغال می کنند.

 

6-     تلاش برای نابود کردن اوقات فراغت اساس نابودی کل سرنوشت افراد است. زیرا نفس این عمل خود ظالمانه و کافرانه و ابلهانه است.

 

7-   حتی به ظاهر مفیدترین اعمالی که به نیت پر کردن اوقات و در واقع فرار کردن از این اوقات فراغت انجام می گیرد هم مضر و تباه کننده است حتی اگر به اصطلاح  کار هنری و علمی و مطالعه و ورزش باشد. زیرا حاصل هر عملی بسته به نیت آن عمل است و نه خود صورت ظاهری آن. و این یک قانون تجربی بشر است.

 

8-   علاوه بر این معضله بیکاری مخصوصا برای نسل جوان که خود از محصولات عصر جدید و حاصل ماشینی شدن کارهاست و در طول تاریخ بیشتر شده و زین پس هم بیشتر خواهد شد قلمرو پیدایش عمده گرفتاریها و بزهکاریها و اعتیاد و مفاسد اخلاقی و جنسی و جنون و جنایات است. خطرات بیکاری به لحاظ اخلاقی و معنوی بسیار بیشتر از جنبه های اقتصادی آن است که بندرت به آن پرداخته می شود.

 

9-   روزمره گی در حقیقت همان روزمرده گی و روزکشی است. و چون شبها هم که خوابیم و لذا کل عمر ما به مرگ و نیستی می گذرد و با ارزش ترین اوقات آنرا هم صرف غرایز حیوانی می کنیم که عمدتا شکم و زیر شکم و تفریحات است. بنابراین زندگی عمده بشر هرگز از حیات جانوری فراتر نمی رود و بلکه حیات جانوری ما هم بسیار ذلت بارتر از سائر حیوانات می گذرد و بشر در ارضای غرایز حیوانی خود از هر حیوانی بیشتر کار می کند و جان می کند و عذاب می کشد و لذا مریض ترین حیوانات است.

 

10-هنوز هم تکنولوژی مدرن بهمان اندازه که سهولت و سرعت ایجاد کرده گرفتاری و عذاب و بیماری و خدمات فنی هم پدید آورده و لذا باز هم بشر امروز وقت چندان زیادی اضافه نمی آورد و خود این امر نوعی خیر محسوب می شود زیرا بشر مدرن با همین اوقات اضافی خود هم نمی داند چه کند و بواسطه آن مشغول هلاکت خویش است و حتی غرایز حیوانی اش را فلج و نا کار کرده است. آدمی در حیات دنیوی و غرایز حیاتی خود ابله ترین حیوانات است. حیوانات به هنگام بیکاری چرت می زنند و به فکر و تاملات عمیق فرو می روند و انسان این کار را بلد نیست و حتما باید چیزی در بیرون مشغولش دارد. یعنی نمی تواند که با خودش مشغول شود یعنی مشغول به خود شود. و این بزرگترین نقص انسان است که در عصر مدرن شدیدتر هم شده است. یعنی انسان قادر به ورود بر وجود خویش نیست و نمی تواند با خودش رابطه بر قرار کند الا بواسطه چیزهای دیگری که عموما همین واسطه ها موجب گمراهی و تباهی و انواع امراض می شوند و اعتیاد.

 

11-وقتی از اعتیاد سخن می گوئیم بسیار وسیع تر و عمیق تر از مواد مخدر است. عادت به بیهوده حرف زدن و اعمال بیهوده و سهوی عادت به خوردن از سر بیکاری عادت به تماشای تلویزیون و موسیقی چای و شیرینی و آدامس جویدن و........ اینها مضرترین عادات بشرند چون همگانی شده اند وقاحت و خطر و ضررش هم عادی شده و ب