فلسفه تسلیحات
می دانیم که بابا آدم و نه نه حوای ما دارای دو پسر بنامهای هابیل و قابیل بودند. هابیل پسری مؤمن و رئوف و سخی بود و قابیل هم پسری متکّبر و خشن و بخیل و جنگجو .
هر دو بر دختری عاشق شدند و نخستین جنگ آغاز شد و قابیل برادرش هابیل را به قتل رسانید بواسطه چماقی تیز که نخستین سلاح بود. بهرحال نسل هابیل منقطع شد وما امروزه از نسل قابیلیم. ولی با اینحال در طول تاریخ آنچه که بر کل بشریت مستولی شد هویت و فکر هابیل بود یعنی دین. یعنی باطن هابیل باقی ماند و باطن قابیل مغلوب گردید و این غلبه همچنان ادامه دارد و نیز آن جنگ. زیرا قابیل قصد نابودی هیکل برادرش را نداشت و لذا بلافاصله پیشیمان شد او قصد نابودی فکر برادرش را داشت و موفق نشد. و کل تاریخ در یک کلام نبرد مهربانی و شقاوت است.
ولی امروزه دیگر اشقیاء سلاح خود را با دست خودشان نمی سازند و بلکه بدست خودشان هم حمله نمی کنند بلکه انسانها بسیار بسیار محترم و ملوسی بنام دانشمند این وظیفه را بر عهده گرفته اند که در رآکتورهای اتمی و پایگاههای موشکی مشغول بکارهای مقدسی(؟) هستند. یعنی آدمهای مهربان و ملوس هستند که برای اشقیاء سلاح می سازند شلیک می کنند و میلیونها نفر را یکجا نابود می سازند. این امر خود یک معمای شدیداً دیالکتیکی است که فلاسفه بایستی حلش کنند. بگذریم.
آمریکا بمبهای اتمی خود را بر سر ژاپنی ها ریخت و آنها را یک شبه مبدل به بزرگترین رقبای علمی – فنی – مالی خود درجهان ساخت و تنها کشوری که اصلاً بدهی ندارد. در عوض خود آمریکا امروزه بدهکارترین کشور دنیاست زیرا بخش عظیمی از بودجه اش را صرف تسلیحات می کند و ژاپن اصلاً هزینه تسلیحاتی ندارد.امروزه آمریکا به لحاظ امنیتی نیز نا امن ترین جای جهان شده است و اتفاقاً ژاپن هم امن ترین کشور جهان است. آمریکا برای ادامه بقای خود مجبور است بطور تصاعدی بر بودجه نظامی خود بیفزاید و تسلیحاتی جدیدتر بیافریند و همین امر او را در باتلاقی فرو می برد و مرگش را رقم می زند همانطور که صدها کلاهک هسته ای نتوانست که شوروی را نجات دهد وبلکه اتفاقاً آنهمه هزینه های تسلیحاتی بود که آن ابرقدرت را به لحاظ اقتصادی بخاک سیاه نشاند و از درون در هم شکست وعملاً و عمداً خودکشی کرد تا بخش عمده بدهیهایش از طرف غرب بخشوده شود.
درس مذکور بزرگترین عبرت برای جهانیان است و عجب اینکه عبرتی در کار نیست و همه کشورهای گرسنه جهان هم به دام رقابتهای تسلیحاتی افتاده و بهر قیمتی مشغول تهیه سلاح اتمی هستند. در حالیکه کشورهای جهان سوم برای تضمین بقا وامنیت خود نیز جهت در هم شکستن ابرقدرتها کافیست که اصلاً دیناری صرف تسلیحات نکنند. وسوسه مسلح شدن کشورهای جهان سوم بزرگترین دامی است که ابرقدرتها برایشان پهن کرده اند.
آدمی بمیزان بی ایمانی اش مسلح می شود و سلاحی که حمل می کند او را به مهلکه می افکند. به کسی که مسلح نیست هرگز حمله مسلحانه نمی شود. این واضح ترین درس است که تاریخ بما می آموزد و نیز ایمان ما. آیا چه کسی این درس را باور دارد؟ آیا موجب پیروزی دین خدا در تاریخ ، تسلیحات بوده است؟
استاد علی اکبرخانجانی
