وبلاگ "آخر الزمان"(مؤسسه عرفان عملی)

خبر بزرگ !!

ایران برآستانه هزاره سوم

(گزارشی از آخرین وضعیت بشری)

آیا قرن بیستم یعنی آخرین سده هزاره دوم میلادی چگونه قرنی بود ؟

به بیانی دقیقتر آیا هزاره دوم چگونه هزاره ای بود و این تمدن حاکم بر جهان مدرن ما که دارای عمر تقریباً دو هزار ساله است چگونه تمدنی است ؟و آیا این تمدن در سرآغاز هزاره سوم خویش در کدام مرحله از تکامل و عمر تاریخی خویش قرار گرفته است ؟ و  نهایتاً آیا بشریت مدرن امروزه در چه موقعیت تاریخی قرار دارد ؟ آیا انسان مدرن دارای هیچ خودآگاهی تاریخی هست ؟

بی تردید تمدن حاکم بر جهان مدرن و آنچه که مدرنیزم جهانی نامیده می شود که همان تمدن تکنولوژیست است یک تمدن کاملاً غربی و اروپائی است که در هر منطقه از جهان دارای رنگ و لعاب فرهنگی خاص خویش است که این رنگ و لعابها هم بسرعت در حال بیرنگ شدن است و براستی تا دو دهه دیگر همه اختلافها و نبردهای فرهنگی و دینی و ملی هم از میان می رود و شاهد جهانی کاملاً تکنولوژیست – امپریالیست خواهیم بود که حتی ملیتها را هم در خود حل نموده و حداکثر چند اتحادیه بزرگ اقتصادی – سیاسی – نظامی ارکان اقتدار جهانی و چالش هایش خواهد بود . که زیر پوست این جهان تماماً تکنولوژیست شبکه های زنجیره ای از نبردهای چریکی (تروریستی) برعلیه این نظام واحد جهانی مشغول تخریب و کشتار خواهد بود که ماهیت آنهم اساساً مذهبی خواهد بود که نماینده توده های میلیاردی تحت ستم و مستضعف در سراسر جهان است که بدون شک سرچشمه های عقیدتی آن دین اسلام است . جریاناتی شبیه بن لادن در وسعتی جهانی .

این نبرد ملتها بر علیه دولتهاست که نبردی بر علیه تمدن جهانی غرب است . این نبرد مذهب برعلیه کفر است . نبرد طبیعت بر علیه تکنولوژی . نبرد پاکی بر علیه فسادی که زمین و آسمان را در بر گرفته است . نبرد سلامتی بر علیه منشأ بیماریها که کل این تمدن مدرن است . نبرد اخلاق بر علیه نیهیلیزم . نبرد فطرت بر علیه شیطنت . نبرد معنویت بر علیه مادیگری . نبرد عقل بر علیه علم . نبرد عدالت بر علیه ستم . نبرد حقیقت بر علیه لیبرالیزم . نبرد محبت بر علیه شقاوت . نبرد مسئولیت بر علیه قساوت و بی تفاوتی . نبرد روح بر علیه تن پرستی . نبرد بر علیه رادیواکتیو و ایدز و اعتیاد و خودکشی . و همه این نبردها ، نبردی واحد است بر علیه دشمنی واحد که کل این تمدن مدرنیزم و حامیانش در سراسر جهان است که نمایندگانش دولتهای ملی و اتحادیه های بین المللی هستند .

این ، آن آخرین وضعیت جهانی انسان تا چند دهه آینده است که هم اکنون هم نشانه هایش یکی بعد از دیگری آشکار شده است . این همان وضع آخرالزمانی است که خود این تمدن آخرالزمانی در ذاتش دچار خود براندازی عمدی و سهوی و آگاه و ناآگاه شده است . ایدز و اعتیاد و خودکشی و تشعشعات رادیواکتیو و انواع امراض لاعلاج و مهلک جسمی و روانی و اجتماعی و مفاسد محیط زیست نمونه هائی از خود براندازی سهوی است و نبردهای جریانات تروریستی هم جنبه ای از خودبراندازی عمدی و آگاهانه است که تبدیل به جریانی جهانی می شود و در قلوب ملل جهان راه می یابد و از شرق تا غرب جهان پایگاههای عملیات می یابد که محور عملیاتش همان انتحار و استشهاد خواهد بود . در واقع کل جهان و بشریت به لحاظ فکری و روانی و هویتی به دو جناح موافق و مخالف وضع موجود در می آید که موافقانش اتحادیه های جهانی و دول هستند و مخالفانش هم جریان تروریستی (انتحاری) و اکثریت توده بشری است .

این وضعیت مذکور کاملاً در حال وقوع است و پدیده ای غیب بینانه نیست .

آیا در چنین وضعی مرگبار که کل بشریت با تمامیت موجودیت خود در تضاد افتاده و دیوانه گشته است که مرگ را تنها راه نجات می یابد آیا جهان اسلام و مسلمانان و مخصوصاً شیعیان و ایرانیان و جمهوری اسلامی چه می کند و در چه موقعیتی است ؟ آیا برای چنین روزی که بسیار نزدیک است هیچ برنامه ای داریم ؟ در چنین روزی که همه علائم قیامت هم یکی پس از دیگری رخ نموده و خواهد نمود جز دین خدا و خاصه اسلام و تشیع هیچ فکر نجاتی نیست و درواقع جز خدا هیچ پناهی نیست : ناجی موعود!

این بحران مالی در جهان که از غرب آغاز شده بی شک خیلی سریع جهانگیر می شود و متعاقب آن بحرانهای نوینی سر بر می آورد و همه دیگر بحرانهای موجود هم دو صد چندان شدیدتر فعال می گردد و براستی جهانی بر آستانه قیامت خواهیم داشت .

آیا برای چنین روزی بسیار نزدیک ما مسلمانان و ایرانیان هیچ برنامه ای و فکری داریم ؟

بی تردید آن جریانات مبارزاتی و انتحاری و ضد استکباری در سراسر جهان همان بستر ظهور ناجی موعود است که مسلماً در درجه اول مسلمانان و شیعیان را مخاطب قرار می دهد و طلب می جوید . آیا براستی در آنروز کسی هست که لبیک گوید ؟

ما بعنوان مسلمان و شیعه و اصولاً ملتی اهل دین تا چه حدی در آنروز عظیم قابلیت یاری ناجی را داریم ؟ آیا در آنروز خود ما در کجای این فلاکت جهانی قرار داریم ؟ آیا ما سالمتر و ایمن تریم یا بدتریم ؟ آیا تا آنروز از ایمان و مسلمانی ما چیزی باقی مانده یا همین دین مشرکانه و منافقانه و مذبذب ما هم بر باد زمانه رفته است و ظاهر و باطن با بقیه جهان همسان شده ایم ؟ آیا براستی مسئولین و رهبران و متفکران کشور ما هیچ به فکر چنین روزی که به یقین و بسرعت در حال آمدن است هستند؟ اگر هستند پس باید مردم را و مسلمانان را هم بیدار کنند تا آماده و مهیا شوند چون ما عملاً در چنین روزی قرار داریم و این همان روز پنجاه هزار ساله است که بر مرحله عطفی از آن وارد شده ایم و در سراشیبی بسیار تندی قرار گرفته ایم . این یک شیب جهانی و تاریخی و ماوراء طبیعی است بهمان شدت که طبیعی و بشری و اقتصادی و تکنولوژیکی و سیاسی و تسلیحاتی است .

رویاروئی با چنین وضعی چیزی مترادف با مواجه شدن با یک زلزله ده ریشتری پیش بینی شده و بدیهی است و آماده سازی همه جانبه برای آن . پس یک برنامه حداقل ملی و تمام عیار را می طلبد . هر چند که چنین وضعیتی مسلماً بهمراه حوادث غیر مترقبه طبیعی همچون زلزله و طوفان و سونامی ها و قحطی ها هم خواهد بود که در این چند دهه در سراسر جهان شاهدش بوده ایم .

ما هم اینک هم اگر چشمان خود را بگشائیم در روز واقعه قرار داریم یعنی پیش لرزه های پیاپی آن در این دو دهه اخیر از همه سو خودنمائی کرده است .

آیا براستی رهبران ملتها و قدرتها برای چنین روزی فکری اندیشیده اند ؟ یا فقط به فکر منافع زودگذر خویشند و برنامه های انتخاباتی و ... پروژه های 5 – 10 ساله کورشان کرده است و جلوتر از نوک دماغ خود را نمی بینند .

شواهد نشان می دهد که مردم عادی و عامی در سراسر جهان هشیارتر از رهبران و دولتمردان خویشند و آنهائی که به اصطلاح استراتژیست و ایدئولوگ نامیده می شوند عموماً در خوابند .

ما مسلمانان و خاصه شیعیان دو صد چندان مسئولتریم زیرا آگاهتریم زیرا صدها روایت و حدیث درباره چنین روزی از نزد امامان و رسول و قرآن بما رسیده است که بسیاری از آنها بارز گردیده است و بسیاری مقدماتش آشکار شده است و مابقی هم در راه است همه علائم طبیعی ، تاریخی ، تکنولوژیکی ، اجتماعی ، اخلاقی و سیاسی و اقتصادی و روانی هر روزه در حال خودنمائی است : زلزله های پیاپی در سراسر زمین ، سرریز شدن آب دریاها (سونامی ها ) ، تشعشعات مرگبار از آسمان ( مسئله لایه اوزون)، امراض جدید و عجیب و لاعلاج، خودکشی های فزاینده ، رشد جنایت های جمعی ، مفاسدی که از طبیعت آشکار شده ، مفاسد اخلاقی ، امراض روانی ، ناامنی ها ، بی ناموسی ها ، بچه کشی ، هراس ها ، تباهیهای سیاسی ، تورم و ربا در سراسر جهان ، همجنس گرائی ها ، اعتیادها ، مالیخولیاها و صد ها نشان دیگر .

آیا براستی کسی در فکر هست ؟ اگر نیست پس بهتر است که هر کسی لااقل به فکر خودش باشد و راهی اورژانسی بسوی خدای خویش بجوید زیرا بقول قرآن در آنروز هیچکس را توان یاری به دیگری نیست و جز خدا هیچ دادرسی نیست . این همان «خبر بزرگ» است در قرآن : نبأ عظیم!